Showing posts with label fanaticism. Show all posts

Sinisira ng mga Panatiko Ang Tunay na Kahulugan

Ng Pananalig at Pagsasampalataya

Ni Apolinario Villalobos

Kung ang mga taong nagkakaiba ang pananampalataya ay nagpapakatotoo, maiiwasan sana ang kalituhan o kaguluhan sa ibabaw ng mundo, pagdating sa ganitong bagay.

May mga sekta ng relihiyon na pinagpipilitan ng mga kasapi na sila ang tama at ang iba ay mali, kaya sila lang daw ang may karapatang makaligtas pagdating ng araw ng paghukom, kaya pati ang mga namatay nilang kasapi ay babangon muli. Ang  mga namumuno lang naman nila ang nagsasabi niyan sa kanila, na ang batayan ay binagong Bibliya  upang umangkop sa kanilang layunin. Sigurado ba ang mga kasapi ng mga sektang ito na tunay na banal ang mga namumuno sa kanila, kaya karapat-dapat na paniwalaan?

May isang relihiyon naman na pinasama ng isang sekta nito nang gamitin ang kanilang pananampalataya upang makasakop ng mga teritoryo, na dinadaan pa sa walang patumanggang  pagpatay ng mga tao. Pati pandadamay ng mga inosente sa pamamagitan ng paggamit ng mga nagpapatiwakal nilang kasapi ay ginagawa din. Kaylan pa naging maka-Diyos ang pagpatay at pagpatiwakal?

Ang mga panatiko naman ng isang relihiyon ay pasayaw-sayaw pa sa labas ng kanilang simbahan, o di kaya ay “naglalakad” na paluhod patungong altar. Ang masama pa sa mga ginagawang ito, ang mga gumagawa ay binabayaran ng mga tamad na gumawa ng mga nabanggit na penitensiya! Pati ang pagsunog ng mga kandilang hugis tao upang makapaminsala ng kapwa ay ginagawa din nila, sa labas mismo ng mga simbahan.  Kaya marami ang yumaman sa pagbenta ng mga kandilang may sumpa! Mga dasal din mula sa iba’t ibang pampleto ang kanilang inuusal nang wala sa kanilang kalooban, kaya para na silang loro o parrot na nagsasalita nang hindi naiintindihan ang mga sinasabi.

Mabuti na lang at kung may mga panatiko, ay higit na nakararami naman ang mga talagang taos sa puso ang pagsampalataya, ano man ang kinaaaniban nilang relihiyon. Ang mga taong ito na may busilak na damdamin ang nagwawagayway ng mga  sagisag ng iba’t ibang pananampalataya upang patuloy na mamayagpag ang pananalig ng sangkatauhan sa Nag-iisang Makapangyarihan!

Blessing and Faith

By Apolinario Villalobos

This share is for a friend who failed to position himself along the route of pope Francis or go to the Luneta Park for the concluding Mass, because he was bedridden.

Emotion triggers the exaggerated expression of admiration that results to fanaticism. For things material, this may be excused, but for something spiritual, constraint should be observed. Uncontrolled fanaticism makes one selfish, as he or she develops a strong desire to satisfy the felt pent up emotion. It can even result to violence. This is one of the causes of stampedes.

In expressing a spiritual devotion, one need not be too overzealous as others may view the act as hypocritical. Ever since spiritual devotion in us has been developed, we were made to believe sincerely what we do not see, such as God, Jesus, Mary or the saints. We were made to believe in the power of prayer that can heal somebody, even if the one who says it is thousands of miles away. We were made to believe that Jesus who died on the cross is just around. We may not see them but we feel all of these – through our faith. I call it - power of the heart!

I can’t see, therefore, the reason why some “faithful” have to fight their way in front of altars during a Mass, or special spiritual occasions. And, with the visit of the pope, Francis, I cannot understand why one should practically, be a touch away from him to be blessed. Blessing is something spiritual that can be received depending on how faithful the recipient is, as the heart should be open to receive it.

Just to hear the pope’s voice and sincerely receive in one’s heart his message is already a blessing. In this regard, just seeing him on TV or hearing him over the radio does not spell any difference as seeing him pass by, because the same blessing is dispensed. In other words, the “effect” of the blessing is not determined by the distance between the giver and the recipient….as it all depends on one’s faith.