Showing posts with label Armed Forces of the Philippines. Show all posts

ANG KAGITINGAN  NG MGA SUNDALO NOONG DEKADA 70 ,  ANG 1^ST MECHANIZED INFANTRY (MAAASAHAN) BRIGADE SA SULTAN KUDARAT AT MAGUINDANAO, AT SI PRESIDENTE RODRIGO DUTERTE

Ni Apolinario Villalaobos

Ang mga una kong naging kaibigang sundalo ay kabilang sa 12IB na naitalaga noong dekada 70, sa bayan ng Esperanza , Sultan Kudarat…. kainitan ng bakbakan sa pagitan ng “Black Shirts” at “Ilaga”.  Nasa kolehiyo ako pero nagtatrabaho na rin sa Department of Social Welfare and Development (DSWD). Naigawa ko pa ang mga kaibigan ko ng marching song na, “Ballad of the 12IB”. Noon ko unang naunawaan ang hirap na dinadanas nila para tumupad sa tungkulin na ang kapalit ay maliit na suweldo nang panahong yon.  At, yan ay sa kabila pa rin ng nararamdaman nilang pangamba araw-araw.

Kasama naming mga taga-DSWD ang ilan sa kanila bilang escort tuwing mamudmod kami ng relief goods sa mga evacuation center ng mga Kristiyano at Muslim. Nakita ko sila kung paanong makipagbiruan sa mga anak ng mga Muslim evacuees. Isang beses ay nakita ko ang isa sa kanilang nagbigay ng biscuit sa anak ng isang buntis na Muslim evacuee. Ang nabanggit na tanawing hindi ko makalimutan ang nag-udyok sa akin upang magsulat tungkol sa mga kagitingan ng mga sundalo noong nasa Manila na ako at nagtatrabaho  sa Philippine Airlines. Nalulungkot lang ako noon tuwing mabalitaan ko sa mga dating kasama sa DSWD ang pagkamatay sa bakbakan ng mga kaibigan naming mga batang-batang  sundalo.

Naulit ang pakikipagkaibigan ko sa mga sundalo noong 2018, nang makilala ko ang mga nakatalaga sa 1^st Mechanized (Maaasahan) Brigade sa Camp Bienvenido M. Leono, Kalandagan, Tacurong City na noon ay nasa pamumuno ni BGen. Bob Dauz nang magdaos sila ng isang mahalagang okasyon. Nasundan  ito ng isang proyekto na isinagawa ng mga empleyado ng  Fitmart Mall – ang pagtanim ng mga puno sa paligid ng kampo.  Nakikiisa rin ang mga kasundaluhan ng nasabing kampo sa LGU ng Tacurong tuwing maglinis ng mga kanal sa paligid ng lunsod.  Maganda ang naging epekto ng mga ginawa ng mga sundalo ng 1^st Mechanized Brigade dahil  mula noon, nawala ang kaba ng mga taga-Tacurong  kahit may makitang armored car o military truck na puno ng mga sundalo na dumadaan sa lunsod. Ang nasabing brigada ay nasa Camp Bienvenido B. Leono, Jr. mula pa noong March 1, 2017.  Malaking tulong ang nagawa ni Bogz Jamorabon, hepe ng CDRRM-Tacurong City upang magamit ng brigada ang lupaing pinagkaloob ng dating mayor ng lunsod na si Lina Montilla.

Mapalad ako dahill nakilala ko si Maj. Rolando M. Ocharan, Jr.  na itinalaga bilang CMO Officer ng 1^st Infrantry (Maaasahan) Brigade na nakitaan ko ng sipag sa pagpapakalat ng mga impormasyon tungkol sa mga ginagawa ng brigada upang lalong maunawaan at masuportahan sila ng mga mamamayan ng mga probinsiya ng Sultan Kudarat at Maguindanao.  Magaling siyang sumulat at malinaw ang mga pagkakaulat ng mensahe kaya madaling maunawaan ng nagbabasa.

Mula sa mga ulat na nilathala ni Maj. Ocharan, Jr. batay sa kautusan ng nakatataas sa kanya, nalaman ko noong si BGen. Bob Dauz ay pinalitan ni BGen. Efren D. Baluyot bilang pinuno ng Camp Leono,  at nagpatuloy sa pagsilbi sa 6 na bayan at isang lunsod ng Sultan Kudarat at 7 bayan ng Maguindanao bilang bahagi ng “Development Support and Security Operations (DSSO) ng brigada.

Sa ngayon, ang 1^st Infranty (Maaasahan) Brigade ay inilipat sa Barangay Kamasi, Ampatuan, Maguindanao at nasa pamumuno  ni Col. Jesus Rico D. Atencio. Si  BGen. Efren P. Baluyot naman ay itinalaga bilang Assistant Division Commander, Armor (Pambato) Division ng Philippine Army. Samantala, ang 601^st Infantry Brigade sa pamumuno ni  BGen. Roy M. Galido ang nasa Camp Leono, Kalandagan, Tacurong City, sa kasalukuyan.

Ang sakrispisyo ng mga sundalo ngayon ay nabigyan ng angkop na pagkilala ni Presidente Rodrigo Duterte na ang isa sa mga unang ginawa ay pagpapalaki ng kanilang sahod. Kung noon ay may mga pangangatiyaw na  lumalabas sa internet na mga larawan ng combat boots na nakanganga at halos punit-punit na uniporme dahil sa kakapusan ng budget kaya hindi agad nakakabili ng supply, ngayon ay  matitikas na ang mga sundalo dahil maagap nang natutugunan ang kanilang pangangailangan.  Ang tiwala at pagkilala sa mga sundalo na ibinigay ng president ng Pilipinas ay sinuklian naman nila ng kasipagan at sigla sa pagtupad ng kanilang tungkulin sa bayan….SAMANTALA, ANG HANGAD NAMAN NILA MULA SA MGA KABABAYAN AY RESPETO, SUPORTA AT  TIWALA.

Bibili daw ang Pilipinas ng mga Barko

….at may nanalo nang bidder, ang Japan

Ni Apolinario Villalobos

Narinig ko ang balitang binabanggit sa titulo nitong blog habang kumakain ako ng almusal. May binanggit na bilang kung ilan, subalit nang banggitin na ang mga lugar kung saan ang mga ito ihihimpil ay muntik na akong mabulunan. Ang mga binanggit ay puro sa Luzon – Manila, La Union at Palawan. WALANG MAPUPUNTA SA VISAYAS AT MINDANAO!

Isa na namang kabobohan ng kung sinuman ang may ideya ng distribution ng mga barko na ang mga gamit daw ay para sa search and rescue, at relief operations. Sa Luzon lang ba may dapat ma-rescue at gumawa ng relief operations? Ang Mindanao, lalo na ang bandang southern part ay piniperhuwisyo ng Abu Sayyaf kidnappers na gumagamit ng kumpit…bakit hindi ito tapatan ng Coast Guard at Philippine Navy? Mahina ang control sa southern entrance/exit kaya dito dumadaan ang mga tumatakas sa batas, at paboritong lusutan ng mga kontrabando. Ang Visayas naman ay binubuo ng mga isla – malalaki at maliliit, kaya kailangan ding mayroong nakatalagang mga barko sa mga istratehikong daungan.

Natataranta ngayon ang pamahalaan dahil sa nangyayari sa West Philippine Sea na dapat siguro ay ibalik na lang sa tawag na South China Sea, malinaw na rin lang na walang magagawa ang Pilipinas sa kaswapangan ng mga lider ng Tsina. Bakit ngayon lang sila natataranta? Saan napunta ang perang galing sa pinagbentahan ng Fort Bonifacio noon pa man, na dapat sana ay para sa modernisasyon ng hukbong sandatahan ng Pilipinas? Sapat na ba ang biniling second hand na mga helicopter at mga armas, ganoong bilyones ang dapat na napunta sa proyektong ito?

Ang Pilipinas ay binubuo ng mga isla kaya ang kailangan ay mga sasakyang pandagat at panghimpapawid tulad ng helicopter man lang at mga modernong barko para sa Coast Guard at Philippine Navy. Hindi kailangan ng Pilipinas ang fighter planes dahil wala rin namang mapapala sa harap ng mga naghihigantihang ginagamit ng mga karatig-bansa lalo na ng Tsina. Ang inaasahan kasi ng Pilipinas ay ang iniiwang mga bulok na gamit-pandigma ng mga Amerikano pagkatapos ng “Balikatan exercises” taon-taon!

Nakakahiya ang Pilipinas.... dahil halos wala nang mukhang maiharap sa buong mundo lalo pa sa panahon ngayong tadtad ito ng mga problema na gawa mismo ng mga tiwaling opisyal sa pamahalaan!...at ang pinakakawawa ay ang mga Pilipino!

Magtataka pa ba tayo kung bakit gustong ihiwalay ng BIFF ang isang bahagi ng Mindanao mula sa Pilipinas? At hindi malayong mag-isip din ng ganito ang mga taga-Visayas – magkaroon man lang ng self-governing na rehiyon tulad ng nasa Cordillera at ang umiiral sa ngayon na ARMM, na kung matutuloy ay papalitan ng Bangsamoro. Pero, paano na ang sinasabi ngayon ng MNLF na gusto rin nila ng sariling rehiyon?