Showing posts with label Maguindanao. Show all posts

ANG KAGITINGAN  NG MGA SUNDALO NOONG DEKADA 70 ,  ANG 1^ST MECHANIZED INFANTRY (MAAASAHAN) BRIGADE SA SULTAN KUDARAT AT MAGUINDANAO, AT SI PRESIDENTE RODRIGO DUTERTE

Ni Apolinario Villalaobos

Ang mga una kong naging kaibigang sundalo ay kabilang sa 12IB na naitalaga noong dekada 70, sa bayan ng Esperanza , Sultan Kudarat…. kainitan ng bakbakan sa pagitan ng “Black Shirts” at “Ilaga”.  Nasa kolehiyo ako pero nagtatrabaho na rin sa Department of Social Welfare and Development (DSWD). Naigawa ko pa ang mga kaibigan ko ng marching song na, “Ballad of the 12IB”. Noon ko unang naunawaan ang hirap na dinadanas nila para tumupad sa tungkulin na ang kapalit ay maliit na suweldo nang panahong yon.  At, yan ay sa kabila pa rin ng nararamdaman nilang pangamba araw-araw.

Kasama naming mga taga-DSWD ang ilan sa kanila bilang escort tuwing mamudmod kami ng relief goods sa mga evacuation center ng mga Kristiyano at Muslim. Nakita ko sila kung paanong makipagbiruan sa mga anak ng mga Muslim evacuees. Isang beses ay nakita ko ang isa sa kanilang nagbigay ng biscuit sa anak ng isang buntis na Muslim evacuee. Ang nabanggit na tanawing hindi ko makalimutan ang nag-udyok sa akin upang magsulat tungkol sa mga kagitingan ng mga sundalo noong nasa Manila na ako at nagtatrabaho  sa Philippine Airlines. Nalulungkot lang ako noon tuwing mabalitaan ko sa mga dating kasama sa DSWD ang pagkamatay sa bakbakan ng mga kaibigan naming mga batang-batang  sundalo.

Naulit ang pakikipagkaibigan ko sa mga sundalo noong 2018, nang makilala ko ang mga nakatalaga sa 1^st Mechanized (Maaasahan) Brigade sa Camp Bienvenido M. Leono, Kalandagan, Tacurong City na noon ay nasa pamumuno ni BGen. Bob Dauz nang magdaos sila ng isang mahalagang okasyon. Nasundan  ito ng isang proyekto na isinagawa ng mga empleyado ng  Fitmart Mall – ang pagtanim ng mga puno sa paligid ng kampo.  Nakikiisa rin ang mga kasundaluhan ng nasabing kampo sa LGU ng Tacurong tuwing maglinis ng mga kanal sa paligid ng lunsod.  Maganda ang naging epekto ng mga ginawa ng mga sundalo ng 1^st Mechanized Brigade dahil  mula noon, nawala ang kaba ng mga taga-Tacurong  kahit may makitang armored car o military truck na puno ng mga sundalo na dumadaan sa lunsod. Ang nasabing brigada ay nasa Camp Bienvenido B. Leono, Jr. mula pa noong March 1, 2017.  Malaking tulong ang nagawa ni Bogz Jamorabon, hepe ng CDRRM-Tacurong City upang magamit ng brigada ang lupaing pinagkaloob ng dating mayor ng lunsod na si Lina Montilla.

Mapalad ako dahill nakilala ko si Maj. Rolando M. Ocharan, Jr.  na itinalaga bilang CMO Officer ng 1^st Infrantry (Maaasahan) Brigade na nakitaan ko ng sipag sa pagpapakalat ng mga impormasyon tungkol sa mga ginagawa ng brigada upang lalong maunawaan at masuportahan sila ng mga mamamayan ng mga probinsiya ng Sultan Kudarat at Maguindanao.  Magaling siyang sumulat at malinaw ang mga pagkakaulat ng mensahe kaya madaling maunawaan ng nagbabasa.

Mula sa mga ulat na nilathala ni Maj. Ocharan, Jr. batay sa kautusan ng nakatataas sa kanya, nalaman ko noong si BGen. Bob Dauz ay pinalitan ni BGen. Efren D. Baluyot bilang pinuno ng Camp Leono,  at nagpatuloy sa pagsilbi sa 6 na bayan at isang lunsod ng Sultan Kudarat at 7 bayan ng Maguindanao bilang bahagi ng “Development Support and Security Operations (DSSO) ng brigada.

Sa ngayon, ang 1^st Infranty (Maaasahan) Brigade ay inilipat sa Barangay Kamasi, Ampatuan, Maguindanao at nasa pamumuno  ni Col. Jesus Rico D. Atencio. Si  BGen. Efren P. Baluyot naman ay itinalaga bilang Assistant Division Commander, Armor (Pambato) Division ng Philippine Army. Samantala, ang 601^st Infantry Brigade sa pamumuno ni  BGen. Roy M. Galido ang nasa Camp Leono, Kalandagan, Tacurong City, sa kasalukuyan.

Ang sakrispisyo ng mga sundalo ngayon ay nabigyan ng angkop na pagkilala ni Presidente Rodrigo Duterte na ang isa sa mga unang ginawa ay pagpapalaki ng kanilang sahod. Kung noon ay may mga pangangatiyaw na  lumalabas sa internet na mga larawan ng combat boots na nakanganga at halos punit-punit na uniporme dahil sa kakapusan ng budget kaya hindi agad nakakabili ng supply, ngayon ay  matitikas na ang mga sundalo dahil maagap nang natutugunan ang kanilang pangangailangan.  Ang tiwala at pagkilala sa mga sundalo na ibinigay ng president ng Pilipinas ay sinuklian naman nila ng kasipagan at sigla sa pagtupad ng kanilang tungkulin sa bayan….SAMANTALA, ANG HANGAD NAMAN NILA MULA SA MGA KABABAYAN AY RESPETO, SUPORTA AT  TIWALA.

BULUAN

Ni Apolinario Villalobos

Sinapupunan ng kulturang Magindanaw

Emperyong maharlika na malawak ang saklaw

Kutabato na sa kasaysayan ay malalim ang tatak

Dahil katapangan ng mga ninuno ay ‘di mahahamak.

Magandang buhay, bigay ng lawa at ilog

Mga dalag, tilapia, bagtis, taruk na malulusog

Mga biyaya na bigay ni Allah, hindi ipinagdamot

Pinapasalamatan kahit minsan, huli’y kakarampot.

Mayamang kulturang sa INAUL ay ipinakita

‘Di lang ang bansang Pilipinas dito’y humanga

Kahit sa ibang sulok ng mundo ito ay napansin din

Napagtagumpayan na sa katagalan ay isang hangarin.

Naging tahanan ng mga Ilokano at Bisaya

Sinundan ng ibang may hangaring guminhawa

Hindi naman pinagkaitan ng mga ninunong datu

Pagkakataon na nakita rin ng mga dumayong Tsino.

“Ina” na maituturing ng Tacurong at Quirino

Malawak na bayang nagbigay-buhay sa mga ito

Katotohanang kinikilala ng mga mamayan ngayon

Hindi kalilimutan sa lahat ng pagkakataon at panahon.

Oh, Buluan, sa iyo kami ay nagbibigay-pugay

Ang masambit ka, nagpapasigla sa aming buhay

Napadako man kami sa iba’t ibang lunsod at bayan

Ugat ka pa ring maituturing na aming pinanggalingan!

SI BHAI GUIANIDA TULINO AT ANG MABABAIT NIYANG MGA ANAK
ni Apolinario Villalobos

Nagkakape ako sa paborito kong pastillan this morning, bandang 5:30AM nang may dumating na isang tricycle at nagsibabaan ang mga pasahero na ang nanay ay halatang nag-oopisina at ang tatlong kasama ay mga estudyante, pero ang pinakabunso ay halatang hindi pa pumapasok sa eskwela.

Ang dumating ay sina BHAI GUIANIDA TULINO, mga anak niyang siya BHAI PRINCESS, BHAI QUEEN, DATU HARIPHEN, at ang bunso na si DATU PRINCE. Si Bhai Guianida ay isang teacher sa Datu Saudi (Maguindanao), Si Bhai Princess, 16 years old ay nag-aaral sa SKSU, si Bhai Queen, 14, ay sa SMIT, at si Datu Hariphen, 12 ay sa Tacurong Pilot Elementary School. Ang bunso na si Datu Prince ay hindi pa nag-aaral at isinasama ng kanyang nanay sa school. Parehong consistent top students sa kanilang school sina Bhai Princess at Bhai Queen.

Umaalis ang mag-iina sa kanilang bahay pagkatapos nilang magdasal sa madaling araw, bandang 4:30AM. Pagdating sa pastilan ay pinapakain niya agad ang mga anak at binibigyan ng baon. Tila ritwal na sa kanila ang kanilang ginagawa tuwing umaga, kasama ang pagmamadaling pag-alis ni Bhai Guianida upang humabol sa first trip o second trip man lang ng aircon van na may biyaheng Cotabato City. Pagdating daw sa junction na patungo sa Datu Saudi ay sumasakay na siya sa tricycle papunta sa school nila.

MATINDING OBLIGASYON ANG GINAGAMPANAN NI BHAI GUIANIDA NA ISANG WIDOWER...SINCLE MOM...PERO DINADAAN NIYA ANG LAHAT SA NGITI.

Nang magkita kami sa pastilan ay nagtiwala agad sila sa akin kay pinagbigyan nila ang hiling kong kuhanan sila ng larawan na kailangan ko sa blog na sana ay maka-inspire sa mga single moms at mga estudyante upang maging seryoso sa kanilang pag-aaral.

MABUHAY KA BHAI GUIANIDA AT ANG IYONG MGA ANAK!
CONGRATULATIONS DIN SA PAGKAROON NG MABABAIT AT MATATALINONG MGA ANAK!...AT SA MGA ANAK NAMAN...ANG PAYO KO AY MAHALIN NINYO ANG INYONG NANAY DAHIL MAPALAD KAYO SA PAGKAROON NG ISANG URI NG NANAY NA TULAD NIYA...HANDANG MAGSAKRIPISYO PARA SA INYO!

Ang Talumpati ni Pnoy Aquino sa

Mamasapano Massacre Anniversary (25 January 2016)

Ni Apolinario Villalobos

Sa pagsalita ni Pnoy Aquino sa anibersaryo ng pagpatay sa SAF44 ngayong araw, 25 ng Enero, ay kung ano-ano na namang matulaing kataga ang binitwan niya. Kaylan kaya titigil ang presidente sa ganitong gawain na bistado namang puro buladas lang? Hindi makakalimutan ang mga binitiwan niyang mga pangako lalo na ang “tuwid na daan”, noong nangangampanya pa lang siya, hanggang sa siya ay umupo na. Pati ang mga “pangako” para sa mga pamilya ng mga pinatay na SAF44 ay hindi pinatawad ni Pnoy dahil sa mga bulilyaso na naman.

Ayon sa tatay ng isang pinatay na SAF, iilan lang sa mga pinangakong benepisyo ang kanilang natanggap. Ang pabahay ay maliit at nasa isang liblib na panig ng Laguna at hindi mararating kung walang sariling sasakyan. Ang isang benepisyo para sa dependent ay tahasang sinabi ng pamunuan ng PNP na hindi pwedeng ibigay dahil lampas na sa minimum na gulang ang tinutukoy na dependent, subalit sana ito ay ginawang exemption na lang, dahil gagamitin sa isang hindi pangkaraniwang sitwasyon…subalit hindi nangyari, sa kabila ng pangako ni Pnoy.

Hindi makalimutan ang hindi niya pagsalubong nang dumating ang mga labi ng SAF44, pagkatapos ay sasabihin niyang dadalhin daw niya hanggang sa hukay ang sakit na dulot ng nangyari na gusto pa niyang ituring na isang “insidente” lamang, at hindi “masaker”? Dahil sa kasanayan na niyang magbigkas ng mga kasinungalingan, akala niya lahat ng mga sinasabi niya ay totoo….napaniwala niya ang sarili sa ganito. Subalit hindi tanga ang taong bayan upang paniwalaan ang mga sinasabi niya.

Upang mabawasan ang bigat ng kanyang mga pagkukulang bilang presidente ay panay paninisi ang ginagawa sa nakaraan administrasyon ni Gloria Arroyo na nagpamana daw sa kanya ng mga kapalpakan. Bakit hindi na lang niya ituwid kung may mali at punan kung may kakulangan, sa halip na siya ay magdadakdak na hindi gawain ng isang lalaking tao, lalo pa at ayon sa kanya ay  “ama” siya ng sambayanang Pilipino? Ang salitang “ama” ay nanggaling din sa kanya dahil sa kahiligan yata niya sa tula, subalit hanggang turing na lang ito, dahil hindi nga niya pinapakinggan ang kanyang mga “boss” na taong bayan, ang bago na namang turing na “ama” pa kaya? Hindi lang tahasang pagbibingi-bingihan ang kanyang ginagawa, kundi pati na rin ang pagbubulag-bulagan, at lalo pa ang pagmamaang-maangan kaya marami tuloy ang nagtatanong kung may presidente ba ngayon ang Pilipinas.

Ang pinakamagandang magagawa ni Pnoy upang makabawi sa mga kahihiyan ay huwag nang mangako at bawasan ang paggamit ng mga matalinghagang salita sa kanyang mga talumpati. May panahon pa naman siya upang mabago kahit kapiraso ang pagtingin sa kanya ng sambayanang Pilipino at makakuha uli ng respeto…yan ay kung pakikinggan niya ang mga matitino niyang taga-payo, lalo na ang mga “boss” niya.

Noon pa man, sinabi ko nang Masaker

ang nangyari sa Mamasapano…hindi incident o encounter

Ni Apolinario Villalobos

Maliban sa hindi incident o encounter ang nangyari sa Mamasapano, kundi masaker, at ang 44 na SAF commandos ay hindi “fallen”, kundi “victims”. Sa salitang “fallen”, maaaring ipakahalugan itong hindi sinasadya, pero sa salitang “victims”, ito ay nangangahulugang sinadya.

Tungkol naman sa MILF, hindi binigyang pansin ang bali-balitang Malaysian citizen si Iqbal. Ano ang ginagawa ng isang banyaga sa pinag-uusapang isyu na may kinalaman sa soberinya ng Pilipinas? Ito ba ang dahilan kung bakit pinilit nila na dapat ay observer ang Malaysia sa usapan? Ano ang interes ng Malaysia sa Mindanao? Ang alam ng mga Pilipino ay may “kinalimutan” ang mga kinatawan ng gobyerno na sina Deles at Ferrer sa usapan – ang tungkol sa sa claim ng Pilipinas sa Sabah, na ayaw namang bitiwan ng Malaysia.

Tungkol naman sa Bangsamoro Basic Law, hindi mawawala ang lambong ng pagdududa dito, hangga’t hindi pinapalitan ang mga kinatawan ng Pilipinas sa negotiating panel na sina Deles at Ferrer, pati na ang Malaysia bilang observer.

At sa kaso naman ni Pnoy, mahihirapan na siyang makabangon sa kanyang matinding pagkalagapak dahil sa PRIDE!

Pagkatapos ng Mamasapano Massacre

…isusumpa ng mga tanga ang cellphone

Ni Apolinario Villalobos

Isang gadget na pang-status symbol ang cellphone, lalo na sa kabataan. Yong iba nga dinidespley pa ang mahal nilang cellphone kaya kapag inagawan ay walang magawa kung hindi man magsisigaw ay tatanga na lamang. Pahamak ang cellphone dahil mitsa din ito ng buhay.

At lalong pinakita ng cellphone ang pagiging instrumento nito ng “kapahamakan” tulad ng nangyari sa Mamasapano. Dahil gumamit si Pnoy, Purisima, Napeῆas, at iba pang opisyal ng kapulisan at military, nairekord tuloy ang kanilang usapan. Nabisto ang kata…..han ng mga nagpipilit na walang kinalaman, lalo na ang naghuhugas-kamay. Siguro ngayon, ang mga taong ito ay nanginginig kapag nakakita ng cellphone!

Ayaw ko nang banggitin kung sino ang mga tanga sa paggamit ng cellphone sa isang maselan na operasyon dahil tulad ng sinabi ko noon sa isa pang blog, maaari itong i-disable gamit ang isa pang instrument, o di kaya ay magiging inutil kung palyado ang signal sa lugar kung saan ito ginagamit. May radyo naman pala at via satellite pa ang signal, ay kung bakit hindi ginamit. Talagang matalino ang Diyos na hindi na rin siguro makatiis dahil ang mga katangahan, kaluwagan, kahinaan, kalamyaan, inggitan, at kabobohan ay abot-langit na!

Ginamit ko lang ang salitang “tanga” na ginamit ng isang tao sa pag-alipusta at pag-aakusa sa isa pang tao. Binabalik ko lang sa kanya ang salita, sa ngalan ng “Golden Rule” (huwag mong gawin sa iba ang ayaw mong gawin ng iba sa iyo)….sana ay maunawaan ako ng makakabasa at huwag sana nilang isipin na mahilig ako sa ganitong klaseng katangahan!

Dapat Tumahimik si Archbishop Tagle

sa issue ng Mamasapano

ni Apolinario Villalobos

Dapat tumigil na si Obispo Tagle sa pakikisawsaw sa isyu ng Mamasapano. Bilang pinakamataas na opisyal ng simbahang Katoliko, dapat ay tumahimik na lang siya dahil inaasahan siyang nasa gitna. Hayaan na lamang niya ang iba pang mga taga-simbahang Katoliko na hindi naman pinaniniwalaan mula’t sapol.

Hindi pwedeng sabihin ng Obispo na dapat daw ay pagkatiwalaan ang MILF. Dapat maliwanagan ang Obispo na ang kinukwestyon ay ang mga taong namumuno sa MILF, hindi ang MILF bilang grupo. Kilala ba niya ng personal ang mga namumuno sa grupo kaya nagbitaw siya ng ganoong salita? Dahil sa kuwestiyonableng layunin ng mga namumuno, nalagay sa balag ng alanganin ang Bangsamoro Basic Law (BBL). Marami silang inilagay na mga alituntunin na kuwestiyonable na hindi man lang nasita ng mga representante ng gobyerno na sina Deles at Ferrer – yon ang isyu.

Bakit walang taga-simbahan ng Katoliko sa “prayer meeting” sa Malakanyang noong March 9, 2015? Dapat ang Obispo ay nandoon upang nakapagtanong man lang siya sa ngalan ng kanyang mga “tupa” na galit sa presidente, at upang lalong “tumibay” ang pagkabilib niya sa pangulo na gustong paaprubahan ang BBL na walang babaguhin sa kabila ng nakakalinlang na mga probisyon, kaya labag sa Saligang Batas ng bansa. Nasaan ang Obispo noong March 9, 2015? Hindi ba siya imbitado, dahil wala nang bilib sa simbahang Katoliko ang presidente?

Mabuti pa ang lider ng Jesus is Lord Movement (JILM), na si Villanueva, na maliban sa pag-emcee ay nagbigay pa ng mungkahi na sana ang probisyon tungkol sa religious freedom ay mabigyan ng “ngipin” at “laman” o substance, upang lumabas na hindi lamang ito hanggang sa papel. Sa kasamaang palad, bilang sagot ay binasa lamang ng pangulo ang “preamble” ng BBL na wala namang laman. Kaya tulad ng dati, parang wala ring kinahinatnan ang mahalagang tanong. Ang gusto lang sanang mangyari ni Villanueva ay hindi ma-prosecute ang mga hindi Muslim sa isang region ng mga Moro, lalo na ang mga Kristiyanong misyonaryo at misyonarya. Sa ginawa ng presidente malinaw na hindi ito nagpakita ng pag-alala, na lalong nagpatibay sa paniniwala ng mga nakarinig sa sinabi niya, na talagang wala siyang pakialam kung ano man ang kahihinatnan ng mga gusto niyang mangyari tulad ng pagpapatupad ng BBL.

Paalala lang… isa sa dahilan kung bakit kailangang ma-define na mabuti ang Islamic Region kaya ang pangalan ay “Bangsamoro” ay upang mapaigting pa ang kampanya na “balik-Islam”, isang world-wide movement. Sana ay hindi magkaroon ng negative  “religious competition” between Christians and Muslims sa magiging region na Bangsamoro.  Ito sa palagay ko ang dahilan kung bakit nagmungkahi si Villanueva ng JILM na dapat specific ang mga provision sa BBL tungkol sa “religious freedom”. At, ito ang hindi naiintindihan ng presidente, ni Ferrer at Deles.

Kung nasa “prayer meeting” si Obispo Tagle, sana ay harap-harapan niyang narinig ang pag-alipusta ng presidente kay Napena nang mistulang duruin niya ito sa pamamagitan ng mga bintang dahil ito raw ang talagang dapat sisihin sa Mamasapano massacre, samantalang ni hindi man lang nabanggit ang best friend nito na si Purisima na nakialam kahit suspendido.

Kung gusto ng Obispo na hindi siya maipit sa palitan ng mga masasakit na pananaw tungkol sa Mamasapano massacre, lalo pa at wala naman siyang masabing malinaw, dapat ay tumahimik na lang siya. Iba ang ginagawa ng Santo Papa na gusto yatang gayahin ng Obispo. Ang Santo Papa ay nagbabahagi ng mga makatotohanang pananaw dahil batay ang mga ito sa mga talagang nadanasan niya. Meron ba siyang mga karanasang tulad ng sa Santo Papa? Kung wala, tumahimik na lang siya, at atupagin ang pagbabago sa simbahang Katoliko upang mabawasan ang mga lumilipat sa mga bagong sektang Kristiyano, lalo na sa Islam, dahil sa panawagang “balik-Islam”.