Showing posts with label praise. Show all posts

Ang Laptop Kong Bungi

…ka-partner ko sa pagbatikos at pagpuri

Ni Apolinario Villalobos

Wala siyang teklado para sa letrang “M” subalit subok ang tibay dahil kahit bahayan ng langgam ang mga kalamnan ay hindi sumusurender maski pa maghapong gamitin. Ilang taon din siyang nagtiis sa pagtipa ko sa teklado ng kanyang mga letra at simbolo, yon nga lang, pagdating sa bunging bahagi para sa letrang “M” ay kailangang maingat ang aking pagpindot. Malaki ang utang na loob ko sa laptop na ito dahil lahat ng mga saloobin ko ay kinakaya niyang ipunin…i-absorb, kaya siguro kung mayroon lang siyang bituka baka palagi siyang nagsusuka, o di kaya kung may puso, ay matagal na siyang na-heart attack. Kahit halos mamuwalan na siya sa mga pinapakain kong nakakasuka at nakaka-heart attack na mga isyu, ay hindi siya nanghihina man lang.

Ang problema lang ay ang colonial niyang mentality dahil may mga salitang Pilipino na pinagpipilitan niyang baybayin sa Ingles kaya kailangan kong basahin nang paulit-ulit ang mga naisulat niya upang ang “namin” ay hindi maging “naming”, o di kaya ang “hindi maging” ay hindi maging “hind imaging”, ang “letra” ay hindi maging “letre”, at marami pang ibang salitang Pilipino na tinatarantado niya….sutil kasi.

Minsan ko na rin siyang nadunggol dahil sa sobrang antok nang bumagsak ang noo ko sa kanya, subalit hindi siya nagreklamo kahit sa pamamagitan ng pag-kuryente man lang sa akin. Nalaman kong nasaktan ko siya nang maramdaman ko sa aking pisngi ang kanyang pag-overheat makalipas ang dalawang oras ng pagkakatulog. Literally, I slept on my laptop! Siguro kung nakakatawa lang ang butiki ay hinalakhakan na ako dahil sa hindi kalayuan ay may nakita akong dalawa na halos hindi gumagalaw dahil siguro nagulat, pero nagpulasan nang tiningnan ko sila ng masama.

Hindi mitsa ng buhay ko ang aking mahal na laptop dahil old-fashion siya, luma na kasi, kaya kahit bitbitin ko siyang hubad, ibig sabihin ay hindi nakalagay sa bag, walang magkaka-interes. Parang babae rin na dahil naitatago ng pagka-old fashion ang kanyang ganda, siya ay malayo sa posibilidad na magahasa! Kaya ang mga babae ay hindi dapat magpakita ng motibo o pag-anyaya upang magahasa…magpaka-simple o magpaka-old fashion din kahit minsan….maliban na lang ang mga desperada!

Para ring tao ang aking laptop na nag-undergo ng operasyon at pagtapal dahil marami na rin siyang diperensiya maliban sa pagkabungi. Ang dating ayaw pumermanenteng pagtayo ng screen kaya nilalagyan ko pa ng suporta sa likod, ay naremedyuhan ng isang doktor ng mga laptop – may ginalaw sa kasu-kasuan o joints nito kaya nakakatayo na ngayon nang tiyeso. Ang dating sugat sa gilid dahil nabasag ay natapalan na rin ng karton kaya ngayon ay buo na siya – good as new!

Ang kuwento ng laptop ko ay maihahalintulad din sa kuwento ng alagang hayop na pinagkakautangan dapat ng loob ng nag-aalaga dahil sa dulot nilang therapeutic relief, o di kaya ay iba pang bagay na napakinabangan para sa araw-araw na pamumuhay. May utang na loob tayo sa kanila. Hindi sila dapat binabale-wala nang basta-basta pagkatapos pagsawaan o kapag nagkaroon ng bago, lalo na ngayong pasko.

Hindi din dapat ganyan ang mag-asawa na pagkalipas ng maraming taon ay basta na lang makaramdam ng pagkasawa sa isa’t isa, kaya nagkakanya-kanya na sa pagrampa upang maghanap ng ibang mapagparausan. O di kaya ay ibang mga anak na pagkatapos iluwal ng ina at palakihin ng ama ay walang pakundangan kung sila ay balewalain o ikahiya sa ibang tao dahil walang pinag-aralan o di kaya ay hindi maganda o guwapo tulad ng mga magulang ng mga kaibigan nila, o di kaya ay amoy pawis dahil sa pagtinda sa palengke, hindi tulad ng magulang ng classmate nila na nagtatrabaho sa aircon na opisina.

Pairalin natin ang utang na loob. Magbago tayo….bilang pasalubong sa bagong taong 2016! 

Don’t Be Flattered by the Praise

Nor Be Discouraged by a Fault

By Apolinario Villalobos

Praise and fault should both be viewed as inspirations. One should not stop where praise is given nor be discouraged when a fault has been committed. It should be remembered that living is a continuous striving for the better. When praise is given, it means that one is being encouraged to aim for a higher level of accomplishment. When one commits a fault, it means that he should employ another means to attain his goal, and not for him to cease from striving.

Satisfaction is never a one hundred percent result based on impression. That is why in competitions there are judges. And, even though there is a so-called unanimous decision from the judges, there are still dissatisfied spectators in the audience. The elected government officials are not given a one hundred percent support by the constituents. Even Jesus did not please every Jew. And, God does not get one hundred percent devotion from His creatures as the world abounds with heretics – the ungrateful ones.

So, the next time you are praised, keep your feet on the ground, and just be nonchalant about it. On the other hand, if you commit a fault, admit it, and exert more effort and do your best the second time around.

Ang Pagreklamo at Pagpuri

Ni Apolinario Villalobos

Hindi natin maiwasang magreklamo kung may madanasan tayong gawi ng ibang tao na sa palagay natin ay hindi tama ayon sa ating pansariling panuntunan o sa pangkalahatang patakaran. Kung ang nadanasang gawi ay sumaklaw sa mga alituntuning may kinalaman sa trabaho ng taong nirereklamo, ang dapat na hanapin ay ang nakakataas sa kanya upang matawag ang kanyang pansin, at hindi na pamarisan pa ng mga kasama niya sa trabaho. Walang saysay ang pakikipagtalo sa taong nirereklamo, dahil kadalasan ay maaaring ipagtanggol lamang nito ang sarili, at walang makakapagsabi kung tama siya o mali.

Ang mas maganda sanang mangyari ay kung sa hindi maiwasang komprontasyon, humingi agad ng pasensiya ang nirereklamo, kaya dapat ang nagreklamo ay payuhan na lamang siya, upang hindi na niya ulitin ang ginawa. Hindi na kailangang dagdagan pa ang mga masasakit na salita kung mayroon mang nauna nang nasambit. Ang iba kasi na may kayabangan, ay mas lalo pang nagtutungayaw kahit nagpakumbaba na ang nirereklamo. Ang gustong palabasin sa maingay na paraan ay tama siya…at nanalo!

Dapat ding tukuyin o tumbukin ang bagay o gawi na nirereklamo. Kung empleyado ng isang kumpanya ang may mali, dapat siya ang tinutumbok ng reklamo, hindi ang buong kumpanya, upang hind maging unfair sa ibang empleyado na maaayos naman ang ginagawa.

Kung may nairereklamo, hindi maaaring walang napupuri. Malaking bagay sa mga kumpanya o organisasyon ang makatanggap ng mga papuri, maliban sa mga reklamo upang malaman nila kung tama ang kanilang mga ginagawa. Huwag tayong maramot sa mga papuri, kung mayroong dapat na matukoy nito. Makakatulong ito sa mga empleyado o taong gumagawa ng lahat ng makakaya upang mapabuti ang kanilang trabaho at pamarisan ng iba.

Para sa akin, hindi masama ang maireklamo kung minsan dahil may mga bagay tayong ginagawa na akala natin ay tama. Kung tayo, ay nirereklamo sa tamang paraan, dapat ay tanggapin natin ang kamalian ng buong pagpapakumbaba at humingi ng pasensiya. Ituring nating inspirasyon ang mga papuring natatanggap natin upang magsilbing pandilig sa ating mga ginagawa na mabuti pala, upang lalo pang umusbong ang mga ito.