Showing posts with label Commission on Higher Education. Show all posts

Ang Panahon ng Graduation

Sa Pilipinas…at pagkalipas nito

Ni Apolinario Villalobos

Ilang buwan na lamang ay magkakaroon na naman ng mga sunud-sunod na graduation – grade school at kolehiyo…ang 4-year high school ay inabot ng kamalasan dahil sa K-12 program. Sa panahong ito, parang sirang plaka na naman ang DECS at CHED sa pagpapaalala sa mga eskwelahan na iwasan ang magastos na graduation. Kasama sa paalala ang pagdaos na lang ng seremonyas sa kanilang sariling auditorium o gym, at kung maiiwasan ang pagpapasuot ng toga ay mas maganda.

Subalit, tulad ng inaasahan, walang nasusunod sa mga paalala, at upang hindi mapahiya ang dalawang ahensiya, sasabihin uli nila ng kung ilang libong beses na, na wala silang “police power” upang magparusa sa mga hindi susunod. Ganyan katindi ang palpak na sistema ng edukasyon sa Pilipinas! Ang nagpatindi pa sa kapalpakang ito ay ang ugali ng mga mayayabang na magulang na kahit walang pera ay pilit mangungutang upang  maibili ang mga anak ng bagong sapatos at damit. Pagkatapos ng seremonyas sa Philippine International Convention Center (PICC) o mamahaling hotel at halos walang katapusang kodakan, lalagapak sila sa katotohanang wala pala silang hapunan pag-uwi ng bahay!

Pagkatapos ng graduation, masuwerte ang mga dati nang may trabaho bilang crew ng mga fastfood chains dahil sigurado na silang may kikitain habang naghihintay ng mas magandang pagkakataon. Ang mga mapoporma naman na kinunsinte ng mga magulang sa pag-akalang mayaman sila, ay naghihintay ng managerial position dahil “management course” kuno ang tinapos nila at sa prestigious pang university kuno!...aba’y kung di ba naman mga gunggong… akala nila dahil may diploma ng “management course” na sila ay ganoon kadaling makakuha ng trabaho!

Yong ibang matatalino kuno dahil sa matataas na gradong nakuha, tamimi naman pala o mahiyain kaya halos magkanda-ihi pagharap sa mag-iinterbyu. Yong ibang sobrang bilib sa sarili kaya walang pakialam sa trapik na susuungin sa paghanap ng maaaplayang trabaho, gigising ng eksakto 7AM para sa interview na 8AM…marami akong kilalang ganyan ang ugali, kaya halos dalawang taon na ay wala pa ring trabaho…dahil hindi lang mayabang kundi tanga pa! Sa libu-libong applicants na dumadagsa sa mga job sites, hindi ulol ang mga interviewer upang hintayin ang mga tangang walang pakialam sa oras.

Yan ang masaklap na katotohan tuwing panahon ng graduation at pagkalipas nito….paulit-ulit dahil walang gustong matuto ng leksiyon, kaya hindi dapat isisi sa gobyerno lang ang paghihirap ng ibang Pilipino kundi pati na rin sa kanila dahil sa kanilang  kayabangan at katangahan.

The Government should Review the Performance

and Relevance of the Commission on Higher Education (CHED)

By Apolinario Villalobos

There is an observed saturation of related courses in the colleges and universities which is the cause of unabated soaring of unemployment of yearly graduates in the country. Experts wonder what are causing the phenomenon which is a precursor of distress among the present generation. They look around, but failed to see the educational breeding grounds – the colleges and universities with their redundant courses.

When tourism boomed, for instance, there was an immediate scramble of colleges and universities in coming up with courses such as BS Tourism, Hotel and Restaurant Management, Airline Secretarial, and many others. All of them four-year courses, when all that the industry needs are people who can communicate well in different languages, especially, English, Japanese and Chinese. Hotels and restaurants need only waiters, bar tenders, cooks, front room personnel. Airline companies need only secretaries who are computer-literate, adept in filing and knowledge in office courtesy. Tour operators and agencies need only tour guides who are proficient in languages, as well as, office staff who can prepare tour packages, answer phoned-in queries, cut tickets, and make bookings. So why the tedious and expensive four years, then, when all the required skill can be had in two-years and several hours of on-the-job training?

The saturation of useless courses offering of colleges and universities is a clear sign that these institutions are not sensitive to what are happening in the country, especially, on the issue of unemployment. They just refuse to acknowledge the fact that their graduates languish in pitiful state of unemployment, after spending hard-earned money and time for four years. I wonder if the “intelligent” guys who run these diploma mills ever make simple analysis about the situation that even a simple cigarette vendor on the street understand. Yet, these institutions proudly display on tarpaulins outside their campuses, photos and names of their graduates who passed board and bar examinations….but beyond that, what?

Surveys are made about unemployment, but again, they never touch the source of unemployed graduates who have been idle for so many years and the shocked newly-graduates to find out why. The government mentioned something about “mismatching” of courses with the requirements of employers…and, the “concern” if ever it can be called such, ends there. Is the government so helpless, such that it cannot even issue mandates to colleges and universities to put a stop to their money-making ventures in the form of useless and redundant courses?

As a last recourse, why not just do away with CHED so that the money saved can be used in enhancing the programs of the Department of Education (DepEd) and TESDA?

All that the DepEd needs is a division or two to handle higher education or collegiate concerns which are all but, as mentioned, useless and redundant courses, while TESDA programs can be expanded to include specializations that may include trainings for flight attendants, cruise crew, flight ticketing personnel, airport check-in staff, reservations agents, tour package specialists, multi-lingual tour guides, in addition to what it already offers such as hotel servicing, development of building construction skills, and computer-related short courses. On the other hand, the colleges and universities should be mandated to streamline their course offerings that should jive with the demands of the current job requirements.

If “productivity” is what the government wants for the college and university graduates, then, a thorough review should be done if CHED is really doing its job or not. Unfortunately, it seems that such call is impossible under the present administration, as the latter is all praise to the agency for its “reports” that beautifully punctuate the SONAs of Pnoy.

Ang Pagtanggal ng Pambansang Wika mula sa mga aralin

dahil lamang sa K to 12 program ng CHED

ni Apolinario Villalobos

Umaabot na sa sukdulan ang pagkasira ng sistema ng edukasyon ng Pilipinas dahil sa balak ng CHED na pagtanggal ng Pambansang Wika mula sa mga aralin ng mga estudyante dahil lamang sa pagpapatupad ng K to 12 program na tinututulan ng mga magulang, kabataan, at pati na ng maraming titser.

Nakakagulat ito dahil nawawala na yata sa porma ang mga namumuno ng ahensiyang dapat ay naghuhubog ng kaisipan ng mga kabataang Pilipino. Bakit isasakripisyo ang Pambansang Wika na dapat ay ituring na pinakadiwa ng ating kultura? Kung papansinin, marami pa ngang dapat matutunan ang mga estudyante na sa katigasan ng ulo ay ni hindi mabigkas nang tama ang letrang “R” kung magsalita sa Pilipino, dahil pinipilit ng mga ito ang bigkas-Amerikano, kaya pilit na pinapalambot ang nabanggit na letra.

Dapat ay tutukan din ng CHED ang kahinaan sa pagtuturo ng mga paaralan na hindi man lang matawag ang pansin ng mga estudyanteng lumilihis sa kagandahang asal dahil din sa hindi na nila pagturo ng tradisyonal na “Good Manners and Right Conduct”.

Ang elementarya ay napakakritikal na yugto sa paglinang ng pagkatao ng isang estudyante. Ang yugtong ito ay dapat matatag dahil dito itutuntong ang isa pang yugto na kinapapalooban ng mga dapat matutunan sa kolehiyo upang mabuo ang kaalaman tungo sa napiling propesyon. At, ang lubos na kaalaman sa Pambansang Wika ay magpapatibay sa pagkatao ng isang estudyante bilang Pilipino.

Ang nakakabahala pa sa inaasal ng CHED ay ang matunog na kawalan ng kahandaan ng mga paaralan upang maipatupad ng maayos ang pinipilit na K to 12 program. Dahil lang sa panggagaya sa ibang bansa, asahan na ang malaking bulilyaso ng CHED – gagastos ng malaki sa isang programang walang kahihinatnan.