Showing posts with label Nancy Binay. Show all posts

The 6-month Freeze Period on Binay Assets

should not be a cause for jubilation

By Apolinario Villalobos

The media exploded the freezing of the Binay assets and those of their dummies that include bank deposits, securities and insurances for six months. The total amount involved is more than Php11B in 242 bank accounts. However, the aggrieved party was not notified formally about this and their lawyer failed to get a copy even from the office that issued the freeze order. Where is seriousness in all this process? Also, will the six months freeze period achieve its desired result? Who will stop the Binays from withdrawing their stashed wealth after six months?

The SOP in coordination was not observed when the office responsible for the freeze, did not bother to give a copy of the order to the concerned party. Meanwhile such negligence will surely give the aggrieved party a reason to use “technicalities” in asking a higher court for the lifting of the freeze. That is how dysfunctional the government and its agencies are!

On the other hand, the senator daughter, Nancy and their lawyer, a certain Certeza, vehemently denied such enormous amount because out of the total number of accounts in question, she says that only several are in the name of his father, the Vice-President. The problem with senator Binay is that she has been presuming that Filipinos are pea-brained, for what kind of fool will deposit embezzled money and assets in his own account? She forgot that there are people who are willing to be used as “conduit” or “dummy”. As a senator she should know this common scheme, as she was one of those who questioned Janet Lim Napoles during Senate hearings about scams involving pork barrel of lawmakers and ghost NGOs. To put an end to all the accusation, the family should bring out their dummies, especially, Limlingan, so that they can assume ownership to the said accounts.

What is incomprehensible is the short period of freezing, as if the ban has been slapped without seriousness. Six months is obviously not enough in view of the enormous amount involved and the gravity of the cases of graft and corruption against the Binays. Also, those who filed the request for the freeze are so naïve as not to perceive that the six months period is not enough to prevent the Binays from using their money for the forthcoming election in 2016, if this is their objective.

Along this line, the TRO issued by the court on the suspension of Junjun Binay as mayor of Makati, viewed to be unfair by many sectors as it will give the said mayor the opportunity to dispose documents related to his graft case, is still fresh in the mind of the Filipinos.  Presumably, this time, the court could have granted the freeze request on the Php11B, but only for a “convenient” period of six months to the advantage of the Binays who can easily withdraw their money as soon as the ban is lifted. The court is obviously very careful…..especially, as some of the rogues in robe have been exposed lately. In Pilipino, the appropriate statement for this action is: “pinagbigyan lang, para walang masabi”.

Saan Galing ang Yaman ng Mga Binay?

Ni Apolinario Villalobos

Ang tanong na yan ang dapat na pinagbatayan ng akusasyon ng isang taong katunggali ng mga Binay sa pulitika, at hindi lang ang tungkol sa overpriced daw na parking building sa Makati. Nagmadali siya sa ginawa niyang pagdemolis sa reputasyon ng mga Binay kaya medyo bitin ang exposition niya.

Walang malisya ang katanungan. Naayon lang ito sa ambisyon ng Bise-Presidente Binay na maging pangulo ng bansa, kaya may karapatan ang mga Pilipinong malaman kung paanong lumago ang kabuhayan nila. Ang tanong na ito ay tinatanong na rin sa iba pang mga opisyal ng bansa. Dapat lang na maging tapat siya sa paglantad ng lahat-lahat for the sake of transparency, wika nga. Kung rags to riches ang kwento ng buhay niya, aba’y makaka-inspire pa siya.

Kung taga-Makati ang taong nagreklamo, dapat inalam niya ang pinanggalingan ni Bise-Presidente bago naging mayor ng Makati. Sa ganoong paraan nakapag-develop sana siya ng mas matatag na katanungan at kaso na hindi basta-bata maiikutan. Subalit sa isyu pa lang ng cake, sumablay na yata ang nagreklamo dahil nabuwag ang sinabi niyang halos isang libo daw ang halaga ng birthday cake para sa mga senior citizen ng Makati. Sabi ng mga taga-City Hall, ang halaga ay mahigit ng konti sa tatlong daang piso lamang daw, may pinakita pang purchase order yata. Ang sunod na tanong dapat sana ay kung sino o sinu-sino ang may-ari ng bakery na gumagawa ng cake.

Marami ang nagsasabi na hindi naman mayaman ang angkan ng mga Binay. Isa lang daw ordinaryong mamamayan noon si Bise-Presidente. May kaibigan akong nagkwento na kapitbahay at barkada daw nila ang Bise-Presidente, at kainuman pa nila ito, sa bangketa, labas ng gate pa daw nila kung minsan. Masipag daw ito at nagsimula sa isang simpleng negosyo na umunlad naman, pero hindi ganoon ka-bigtime, hanggang naging opisyal ng Makati at doon nagsimula ang kanyang “suwerte”. Marami na lang daw ang nagulat sa biglang pagyaman ng mga Binay.

Kung pagbabatayan ang mga kinita ng Bise-Presidente noon bilang opisyal ng Makati sa matagal na panahon, magkano ang naipon nila mula sa sweldo niya? Kahit kumikita pa ang kanyang asawa mula pa noon, ganoon ba kalaki ang kanilang pinagsamang kita upang sabihing kumita sila ng malaki? Dapat unawain na may mga anak din silang pinapaaral, kaya hindi rin basta-basta ang mga gastusin nila.

Noong-noon pa man umugong na ang ang mga kwento tungkol sa pagkakaroon din ng mga “foundation” ng mga Binay dahil marami daw silang tinutulungang mga taga-Makati. Nakikita nga naman ang mga pruweba – mga scholars, yellow cards para sa libreng pagpapagamot at ospital, Ospital ng Makati, University of Makati, at ngayon ang mga senior citizens na may cake tuwing birthday at ang halaga ay umaabot sa milyones, isama pa diyan ang libreng sine na subsidized din ng Makati, at may monthly allowance pa yata. Marami ngang lokal na pamahalaan ang gumaya sa sistema nila lalo na sa libreng sine. Malaki ang gastos, subali’t malaki rin ang kinikita ng Makati bilang first class na siyudad, kaya pasok na pasok kung kukunin sa buwis ang mga panggastos.

Kung ang mga proyekto ay ginastusan ng Makati na tulad ng pinagpipilitan ng mga Binay, hindi pala dapat isiping may utang na loob ang mga taga-Makati, lalo na ang mga mahihirap, sa kanila. Ang tanong ngayon ay… bakit kailangan pang magtayo ng mga foundation kung totoo man, upang lagakan ng mga pondo, kung pwede naman palang idiretso ng pamahalaang Makati ang pagbigay ng tulong, dahil maaayos naman ang mga proyekto? Hindi ko maiwasang magtanong nito dahil marami na rin akong nalaman batay sa pagsubaybay ko sa mga hearing tungkol sa eskandalo ng mga foundation ni Napoles na tinaguriang “pork barrel” scandal o PDAF scandal.

Gusto ni Binay na maging Presidente ng Pilipinas. Iniisip siguro niyang ang nagawa niya sa Makati ay magagawa rin niya sa Pilipinas bilang presidente. Subalit hindi niya naisip na iba ang sitwasyong nasyonal kung ihambing sa lokal na sitwasyon na pinanggalingan niya. Mayaman ang Makati sa buwis at kayang-kaya ang mga gastusin, at isa lang itong siyudad kung ihambing sa Pilipinas na isang bansang maraming problema sa iskwater, gutom, unemployment, korap na mga opisyal at marami pang iba. Ang Pilipinas ay kinakapos ng budget, ninanakaw pa ang kakarampot na nakatabi! Ano ang gagawin niya kung presidente na siya? Kukuha rin kaya siya ng isang “matalinong” taong mamamahala ng Department of Budget and Management?

Sa pagpapatayo niya ng parking building, pinagdudahan na siya dahil overpriced daw, kaya malamang pinagkitaan niya, paano na lang kung ang hawak niya ay buong Pilipinas? At ngayon, lumulutang ang mga alingasngas na isa lang daw ang parking building na na-overprice, at pinagkitaan! …sa lahat ng iyan, isa lang ang sagot niya…pinupulitika lang daw siya! Bakit hindi mangyari ang ganoon ay nasa larangan nga siya ng pulitika? Eh, di lumabas siya sa larangang iyan kung ayaw niyang mapulitika!

Lantarang sinabi ni Binay na malaki ang utang na loob niya sa mga Aquino, dahil kung hindi daw dahil sa pamilyang ito ay wala siya sa kinalalagyan niya ngayon. Pahiwatig ba ito na kung sakaling swertehin siyang maging presidente ay maaari siyang maniobrahin ni Pnoy? Ang ganitong ugali ay tatak ng isang “trapo” – tumatanaw ng utang na loob. Ibig sabihin ay wala siyang tiwala sa kanyang kakayahan bilang pinuno…wala siyang sariling matatag na paninindigan. Yan ba ang taong gustong mamuno, na kahit maaga pa ay nagpahiwatig na ng interes, na animo ay mauubusan ng pagkakataon upang mangampanya? Sa isang banda ay maganda na rin ang ginawa niya dahil lumitaw ang tunay niyang kulay!

Ang mga binitiwang salita ni Binay na nagpahiwatig ng pagtanaw niya ng utang na loob sa mga Aquino ang sumira ng pagkabilib ko sa kanya. Yong mga tanong ko tungkol sa mga foundation ay binale-wala ko na sana, subalit napa-opps ako sa sinabi niya sa harap pa mandin ng mga kamera na tila ba proud siya na malapit siya sa mga Aquino dahil nga sa utang na loob!

Hindi kailangang magkaroon ng extraordinary na talino upang maunawaan at makita kung ano ang mga pangangailangan ng mga Pilipino at ng bansa sa kabuuhan. Lahat ng mga problema ay nakalatag na…hantad na hantad pa. Ang kailangan lang ay isang matinong mamumuno na malinis ang isip at walang bahid ng katiwalian. At ang lalong kailangan ay isang matatag na kaban na naglalaman ng perang kailangan. Subali’t dahil dapang-dapa ang ekonomiya ng bansa, mauulit na naman ang mga litanya ng pangako na mamumutawi sa bibig ng mga pulitikong halos tumulo ang laway sa pag-asam ng pinakamataas na pwesto ng bansa. At, bandang huli ay isisisi sa kawalan ng pondo ang hindi pag-usad ng mga proyekto, kaya ipipilit na wala siyang magawa kung walang natupad sa kanyang mga pangako.

Maraming pangako na ang nasambit ng mga kung sinong pulitiko. Nandiyan ang trabaho, malaking sweldo, pagbaba ng presyo ng mga bilihin, pagpapatatag ng Pilipinismo, kulang na lang ay sungkitin ang buwan para mag-brown out man dahil sa palpak na patakbo ng industriya ng enerhiya at kuryente, ay may liwanag pa rin ang bansa. At itong administrasyon naman, ay ang pakikinig daw sa mga boss at pagtahak sa matuwid na daan. Baka ang susunod na bibitiwang pangako ay ang paglipat ng Pilipinas sa isang malaking isla na ligtas sa baha…kung matutuloy ang eleksiyon sa 2016!