Showing posts with label Luneta. Show all posts

0

Ang Mag-anak na Nangangalakal sa Luneta

Posted on Saturday, 6 August 2016

ANG MAG-ANAK NA NANGANGALAKAL SA LUNETA
Ni Apolinario Villalobos

Nang dumaan ako sa Luneta mula sa Pandacan isang umaga ay napansin ko ang mag-asawa na nagpapasuso ng anak sa tsupon subalit ang laman ng bote ay malabnaw na gatas. Tumigil sila upang ayusin ang mga nakasabit na mga boteng plastic sa likod ng stroller kaya nagkaroon ako ng pagkakataong makausap sila. Bunso pala nila ang nasa stroller dahil ilang sandali pa ay may lumapit na tin-edyer sa amin na panganay pala nila. Nang malaman kong galing pa sila sa Tondo ay hindi na ako nagtanong pa kung kumain na silaa dahil mag-iikapito na noon ng umaga. Malamang, dahil wala pa silang naibebentang kalakal, kahit kape ay hindi man lang sila nakahigop.

Halata kong hindi naging maganda ang buhay ng mag-asawa dahil nakita ko ang mga braso ng misis na may mga gurlis o natuyong hiwa ng blade, na ginagawa ng mga bangag sa rugby o glue. Ang mister naman ay walang gurlis subalit may mga tattoo. Malinis ang ayos nila, at dahil malayo ang agwat ng panganay sa bunso, ay napagtanto kong matagal din siguro bago nila naisipang magbago, lalo na ngayong si Duterte na ang presidente. Tinanong ko kung kilala nila si Gerry o si Long Hair na na-blog ko na rin, yong gumagawa ng sirang payong sa Roxas Boulevard pero tumatambay din sa Luneta, at sinabi nilang kaibigan daw nila ito.


Ibinili ko sila ng “lugaw with egg” sa isang puwesto sa Luneta sa halagang 30pesos isa at tatlong pandesal para tig-isa sila. Tuwang-tuwa sila at noon nila inamin na hindi pa nga sila kumain nang umalis sila sa Tondo. Noon ko naisipang sa susunod naming pagkikita ay  sasamahan ko sila sa pag-uwi nila upang malaman kung malapit lang sila sa Baseco compound na madalas kong pasyalan. Pero nang sandaling yon ay hindi ko muna binaggit upang hindi sila maasiwa sa akin. Ni hindi ko tinanong ang pangalan nila. Pagkatapos mag-iwan ng kaunting cash  sa misis na galing sa  natirang bigay ni “Ms. Di” para pambayad sa paggamit ng CR sa Luneta, pambili ng tanghalian nila, at gatas para sa bunso, iniwan ko na sila, pero pinakiusapan kong doon sila uli tumambay sa bahagi ng Luneta kung saan ko sila nakita dahil may ibibigay pa ako sa kanila kinabukasan. Nag-iwan din ako sa kanila ng trapal at payong, at sa panganay naman ay libro na padala ni “Perla”…kaya biniro ko sila na dahil may payong sila at trapal, rain or shine magkikita kami. Bago ako tuluyang nakalayo ay narinig ko ang nanay na kumanta ng “happy birthday”, hindi ko lang alam kong sino ang tinutukoy niya….baka ang sanggol na kalong niya.



0

Herson Magtalas: High School Graduate pero Nakapagpatapos ng Dalawang Kapatid sa Two-Year Courses

Posted on Monday, 28 December 2015

Herson Magtalas: High School Graduate pero Nakapagpatapos
Ng Dalawang Kapatid sa Two-Year Courses
Ni Apolinario Villalobos

Nang araw na nakita at nakausap ko si Jaime Mayor, ang matapat na kutsero sa Luneta na iginawa ko ng tula, may lumapit sa akin, si Herson Magtalas. Siya pala ang Checker/Operations Coordinaor nina G. Mayor. Mabuti na lang at nakipag-usap siya sa akin dahil hindi ko nakausap nang matagal si G. Mayor sa dami ng mga turistang gustong sumakay sa kanyang karetela dahil Linggo noon. Pinatunayan ni Herson ang mga nabasa ko noon sa diyaryo tungkol sa pagkatao ni G. Mayor.

Napahaba ang aming usapan hanggang nagtanong ako kung may pamilya na siya. Sinabi niyang binata pa siya sa gulang na 28 na taon. Hindi pa raw siya mag-aasawa hangga’t hindi nakatapos sa pag-aaral ang kanilang bunso. Sa sinabi niya, naging curious ako kaya tumuloy-tuloy ang tanong ko tungkol sa kanyang buhay. Napag-alaman ko na pagka-graduate niya sa high school, hindi na siya nagpatuloy sa pag-aaral, sa halip ay nagtrabaho siya upang makatulong sa kanyang mga magulang. Nang panahong yon ay kutsero na sa Luneta ang kanyang tatay at ang kanyang nanay ay nasa bahay lang. Apat silang magkapatid at siya ang panganay.

Lahat ng pagkakakitaan ay pinasok niya tulad ng pagtitinda ng barbecue sa bangketa, pagpapadyak ng traysikel. Sinuwerte siyang makapasok sa factory sa sahod na 150 pesos/araw. Sa pagawaang yon ng damit siya natutong manahi. Sa kahahanap niya ng kanyang kapalaran, napadayo siya sa Laguna, kung saan ay nagtrabaho naman siya bilang machine operator ng Asia Brewery na ang sahod ay 280 pesos/araw. Nang lumaon pa ay napasok naman siya sa isang restoran bilang kitchen helper na ang sahod ay 300 pesos/araw. Naging salesman din siya ng Shoemart (SM) sa sahod na 380 pesos/araw. Nang napasok siya bilang pahinante o helper ng delivery van ay saka pa lang siya nagkaroon ng minimum na sahod. Tumuloy- tuloy ang pagtanggap niya ng minimum na sahod hanggang sa paglipat siya sa isang printing shop bilang taga-limbag o printer ng mga nakasubo sa computer.

Ano pa nga ba at lahat ng kaya niyang pasukan ay sinusubukan ni Herson na ang hangad ay magkaroon ng maayos na sahod dahil sa ginagawa niyang pagtulong sa kanyang mga magulang upang matustusan ang pangangailangan ng kanyang nakakabatang tatlong kapatid. Nang makapasok siya sa Castillan Carriage and Tour Services bilang Checker/ Operations Coordinator ay pumirmi na siya dahil sa ahensiyang ito rin nagtagal ang kanyang tatay bilang “rig driver” o kutsero, at dahil na rin sa magandang sahod at kabaitan ng may-ari.

Unang napagtapos ni Herson ang nakababata sa kanya, si Herneἧa na ang linya ng trabaho ngayon ay Accounting. Sumunod naman si Heycilin na ngayon ay may magandang trabaho sa isang restaurant. Ang bunso nilang kapatid, si Homer, 16 na taong gulang ay nasa first year college at kumukuha ng Information Technology (IT). Sa pag-uusap nilang tatlong magkakapatid, napagkasunduan nilang four-year course na ipakuka kay Homer dahil kaya na nilang tustusan ito.
Sa pangunguna niya, napaayos na rin nila ang kanilang tinitirhan sa Caloocan na dati ay maliit kaya halos hindi sila magkasyang anim. Bilang panganay ay inuuna niya ang kapakanan ng kanyang mga kapatid bago ang sa kanya. Binalikat na niya ang ganitong tungkulin dahil nagkaka-edad na rin ang kanilang mga magulang. Subalit inamin niyang hanggang ngayon ay nagku-kutsero pa rin ang kanyang tatay upang hindi lang manghina dahil nasanay na sa pagbanat ng mga buto.

Ang paglalakbay ni Herson sa laot ng buhay ay pambihira dahil sa murang gulang ay napasabak na sa lahat ng mga pagsubok na angkop lamang sa mga nakakatanda. Sinabi niyang mula’t sapol ay wala na siyang inisip kundi ang kapakanan ng kanyang mga magulang at mga kapatid. Ni wala siyang pagsisisi o pagkalungkot kahit pa nilaktawan niya ang dapat sana ay panahon ng kanyang kabataan. Sa pag-uusap namin ay ilang beses niyang binanggit na ayaw niyang madanasan ng kanyang mga kapatid ang kanyang pinagdaanan kaya siya nagsikap. Mabuti na nga lang daw at ang bunso nila ay nakikipagtulungan naman kaya masikap sa kanyang pag-aaral. Ang ikinatutuwa pa niya, likas yata ang talino sa makabagong teknolohiya dahil kahit first year college pa lang ay nakakapagkumpuni na ng computer.

Larawan ng kasiyahan si Herson habang nag-uusap kami. Marami pa sana akong itatanong subalit dahil ayaw ko siyang masyadong maabala ay nagpaalam na ako subalit, nangakong mag-uusap pa kami tungkol sa operasyon ng kanilang opisina na ayon sa kanya ay marami na ring natulungan, at ang pinaiiral sa mga empleyado ay katapatan tulad ng ginawa ni Jaime Mayor na hindi nasilaw sa salaping naiwan ng turistang Pranses na naging pasahero niya.



0

Jaime Mayor...honest "kutsero" of Luneta

Posted on Sunday, 27 December 2015

Jaime Mayor
…honest kutsero of Luneta
By Apolinario B Villalobos

At dawn, from his humble home in Caloocan
He diligently pedals his way to Luneta
The same he does when he goes home at night
But all these he does with unpretentious delight.

In Luneta, for years, he worked as kutsero
Guiding his tame horse, he fondly calls Rapido
Both of them braving the rain and searing sun
Even  pangs of hunger as best as they can.

A typical Filipino, this guy - Jaime Mayor
For earning honestly, he could not ask for more
With perpetual smile on his sun-burned face
He and Rapido, in Luneta, strollers can’t miss.

One day, his honesty was put to a test
When a purse was left behind by a tourist
Whom he pursued just before she was gone
And who was amazed by such an honest man.

Tightly he was hugged and praised to heavens
In a language that sounded strange to him
But just the same, these he took in stride
Though, his appreciation, he could not hide.

He said, he is proud to be a Filipino
And proud that he lives in a beautiful country
His modest knowledge of English, then…
Is always ended with –
“It’s more fun to be in the Philippines”!


(Jaime Mayor is a driver (kutsero) of a horse-driven rig (kalesa) in Luneta (Rizal Park) of Manila. His average daily earning is Php200.00. This is carefully budgeted to suffice for the needs of his wife and four children. One day he drove around the park, four French ladies, one of whom left her purse in the back seat of the rig. After finding it, he took time in looking for the group. The ladies were surprised as they were not aware that one of them left her purse in the rig. The amazed owner of the purse gave him a tight hug. On September 13, 2012, the Rizal Park administration gave him a plaque of appreciation.

After three years, I finally met Jaime Mayor. On December 27, 2015, a Sunday, while I was gathering materials for blogging, I happened to talk to a rig driver if he knew Mr. Mayor. He nonchalantly pointed to the rig that just passed by. I practically ran after the rig up to its unloading station where he obliged some photo opportunities.

Mr. Mayor is among the rig drivers of Castillan Carriage and Tour Sevices which is based at Fort Santiago. According to Mr. Herson Magtalas, Checker/Operations Coordinator of the said agency, despite the popularity of Mr. Mayor, he remained humble as the nationwide recognition given him did not affect him a bit. He is still the same guy whom they knew – unassuming, hardworking and a man of few words. Mr. Magtalas added that the former Department of Tourism, Mr. Gordon gave him profuse praises, and the same recognition was followed by other government officials. He was also given a spot in a commercial, the earning from which helped his family a lot.)