Showing posts with label Christianity. Show all posts

Understanding the Muslim Filipinos

By Apolinario Villalobos

Christian Filipinos should not abhor their brother Muslims in view of the turmoil in Marawi perpetrated by the terroristic Maute Group. A terroristic group or any group with an intention of sowing destruction may arise from among the Christians, too. Unfortunately, many Christian Filipinos have yet to understand their brother Muslims beyond their porkless diet. By culture and religion, there are differences between the two, but they emanated from the same Malayan race, and by geography, they both belong to Asia.

Centuries before the Spanish arrival, Islam was well-entrenched in strategic islands of the archipelago, having been introduced in Sulu by Sharif Makdum, a Muslim missionary from Malacca. The first mosque which he built could still be found at Tubig-Indagan, on the island of Simunul. He died in Sibutu where a simple shrine was built in his honor. Makdum was followed by Raha Baginda who arrived in Sulu in 1390, and in 1450, Abu Bkr arrived from Johore who married Princess Paramisuli, daughter of Raha Baginda. Their marriage marked the founding of the Sulu Sultanate.

In Mindanao, the first Muslim leader to arrive was Sharif Kabungsuwan, who reached Cotabato (today, part of Maguindanao province) in 1475. He converted the natives into Islam and married the local princess, Putri Tuῆina. Eventually, he became the first Sultan of Maguindanao and his wife, the first Sultana.

At the time of the Spanish arrival, many parts of the archipelago were inhabited by Muslims, such as Batangas, Pampanga, Mindoro, Catanduanes and part of what is today, Metro Manila, particularly those along the Pasig River. When Legazpi arrived in 1571, the recognized Muslim “king” of Manila by the natives was Raha Sulayman, while in Tondo, it was Lakan Dula.

The Spaniards used the word “Moros” to refer to the fierce inhabitants who resisted their intrusion. The word is derived from the “Moors” who were their primary adversaries in Spain. It was the “fierceness” albeit, intended for the Spanish intruders, that unfortunately, had a negative impression in the mind of Filipino Christians. But, thanks to the later generations of Muslim Filipinos, for today, the reference which has been shortened to “Moro” connotes respectability. Contrary to what many non-Muslims believe, “Mohammedanism” is not a religion because Muhammad, himself, did not claim to have founded a religion. The counterpart of the Bible in Islam is the Koran or Qu’ran.

The Five Pillars of the Islamic Faith are: the profession of Faith; praying five times a day facing Mecca; giving alms called “zakah” to the poor; fasting during the month of Ramadan; and pilgrimage to Mecca. Polygamy is allowed, hence, a Muslim may have 4 wives for as long as he can afford to support them and divorce is also permitted.

Pigs are considered unclean, hence, pork is detested by Muslims. Alcoholic drinks are also not allowed. It is for this reason that prior to the arrival of Christians in Mindanao, vinegar was concocted from banana. When migrants from the Visayas and Luzon came, tuba (coconut wine) and basi (sugarcane wine) were introduced but only the Christian settlers imbibed them.

Many Biblical personages are also mentioned in Koran, the most popular of which are Jesus, Abraham and the Blessed Virgin Mary. It is interesting to note that during Christmastime, some Muslim stalls in Quiapo display Christmas lanterns and Christmas trees. They also practice gift giving to live up with the season.

Finally, in the Philippines, politics laced with greed ruined the good relationship between the Christians and Muslims to some extent…

On What People Should Be

By Doing Things Expected Of Them

By Apolinario Villalobos

One cannot be a Christian, Muslim, Catholic, Protestant unless what he or she learns from the Bible or Koran are not given substance by acting them out, otherwise, he or she is just a hollow breathing creature who speaks, and thinks but without a heart.

All creations on Earth have a purpose…not only humans, just because they are supposed to be the image of the Creator. Lifeless objects have their own purpose, too…to give support to the live ones. Sands, rocks, stones are components of a sturdy home. The air has oxygen which is among the basic element of life. How much more for the trees, rivers, wildlife and the rest of living lesser creatures that are being misused and abused?

The intelligence of man made him invent things that eventually become tools for his self-annihilation. He invented insecticides, guns, drugs, synthetic foods and drinks, gadgets, etc….abused and misused. The factories belch out fumes that contaminate the air and their poisonous residues flow into streams, rivers and finally into the sea and further on towards the bigger bodies of oceans. Fertilizers that boost agricultural yields practically destroy the natural elements in the soil….all misuse abuse of intelligence!

Mountains and hills are bulldozed, flattened, to give way to housing projects. Canals are filled and coastal areas are “reclaimed” to give way to skyscrapers, business and commercial establishments. Oftentimes ill-planned, the projects result to floods….all misuse and abuse of nature!

The idiotic acts of man are killing him, instead of sustaining his life. He misused and abused the blessings with good purposes. His selfish discontent has made him blind to what are supposed to be emulated and acted out. The houses of worships have become useless as they seem to have become like cages of parrots! MANY listen to the Words read from the Books of Life but they do the contrary as they step out of the structures where they congregate. They kill fellowmen using religious belief as an excuse. They exploit the vulnerability of the poor to enrich themselves.

THE FACT IS, CORRUPT GOVERNMENT OFFICIALS AND DRUG LORDS ATTEND THEIR RESPECTIVE SPIRITUAL SERVICES AND EVEN GIVE DONATIONS TO COVER UP THEIR ACTS. MANY SPIRITUAL LEADERS HAVE DEVIATED FROM WHAT THEY ARE SUPPOSED TO DO, AND INSTEAD, MEDDLE IN POLITICS!

Strong Faith in God

And the Resilience of the Filipino

By Apolinario Villalobos

In the face of adversities, the Filipino has always been strong, steely- willed and resilient. It is this supple character that makes him adjust to any condition after a catastrophe. His unquestionable faith in God is the vigor that makes him move on and hurdle the rest of hindrances along the way.

No man-made or natural catastrophe can ever make the Filipino turn his back from God. For him, all these are just trials that make his faith stronger. He knows that God will never give him a challenge that he cannot muster. He knows that all these are the proverbial litters of stones and thorns along the way of his journey to the waiting arms of the Lord.

Life is beautiful. But everything in the universe has its end. To prepare himself for this, the Filipino has even shown greater faith in God by becoming more aware of His presence. Religious movements are on the rise. Humble prayers for mercy have grown louder. The Filipino can be likened to Tobit and  Job, Biblical characters whose lives were full of challenges that put their faith to an acid test.

God manifests His consolations in mysterious and unexpected ways. It could be His way of showing His love to the Filipinos as a people. The Philippines is profusely endowed with natural resources. The Filipino has an easy smile and has the habit of taking a scandal lightly and make it worthy of a good laugh, without losing its serious color.

God has chosen a people in the past – the Israelites, as the Bible says….they, who had to roam around the desert for forty years. Today, He must have chosen a new one – the Filipinos who are engulfed in controversies and series of misfortunes…but for how long will the Filipinos be tested by the Him?

Any Church on Earth is Like a Nation

By Apolinario Villalobos

There is an adage that says, ”do not judge so that you will not be judged”. What I am doing is not judging but exposing what I see, observe and gather from researches. I have no right to judge, as I too, am a sinner but in other ways, and definitely not regarding exploitation of others. As I cannot just afford to be blind to what are happening around me, I have to let out what I feel. If it happens that some people will agree with me…fine. If the others do not…still fine, as each human who thinks sanely has all the rights to his or her opinion.

The sensitive issue on the Roman Catholic Church leaders in the Philippines has been put forward because of what for me are the unbecoming acts of her leaders, particularly, in dipping their fingers into politics which is no different from what their forerunners, the friars, did during the Spanish period during which they ran the show despite the presence of the town heads. Perhaps, they were afraid that if they showed weakness, their holdings would be taken away from them.

In general, however, the commonality between any Church on Earth and a Nation is their having human leaders, hence, with human weaknesses. That fact alone does not need any further argument as to the question on churches having corrupt leaders. Church leaders are not sons of Gods born in heaven! The frocks, whatever is the style and colors, that the leaders of the various churches wear as a a symbol of “spiritual authority” does not exempt them from committing “sins”. It is even viewed as worse, if despite their vows, they still commit unbecoming acts toward their fellowmen, because they do not only offend the latter but their God, to whom they promise their allegiance and made various vows.

One does not need to study in seminaries to know what is bad, nor in colleges and universities to know what a corrupt act is. The glaring truth is that since the conception of a new life in a woman’s womb, innate bad characteristics are already ingrained in his/her DNA, and are just waiting to be nurtured. In other words, any president, senator, congressman, mayor, priest, bishop, nun, and anybody else for that matter is born sinner and “candidate” to becoming corrupt. In this regard, if one nurtures his bad characters…. that becomes the big problem. Further to this, it must not be assumed then, that the Roman Catholic bishops who are viewed as leaders of their church, are always right in what they are doing!

The problem with these Filipino bishops today, is that they are only leaning on one side – that of the criminals who, for them should not be killed….but what about their victims that they raped, robbed, or killed! If these criminals are allowed to roam the streets, will these bishops guarantee that they will not rape more children, even senior women, rob more innocent commuters, or kill more hardworking neighbors?

These bishops are leaders of the Roman Catholic Church….but what have they done to alleviate poverty and ignorance among their flocks? Why did they allow them to become addicts? If they reply that it is not their “duty” to teach them with “earthly lessons” as they are only concerned about “spiritualities” then they must stop harassing President Duterte with unfounded accusations that are clearly tainted with politics! 

The Virgin Mary

By Apolinario Villalobos

When I asked a Catholic friend about the so many titles bestowed upon the Virgin Mary, she told me that they are based on the location of her appearance, such as Guadalupe in Mexico, hence, “Our Lady of Guadalupe”. I believed her, then. However, when I heard the “Tower of David” (Tore in David) in the litanies being read by a group of religious women who offer prayers at the wake of a dead person asking intercession for mercy, I began to question the seriousness in the practice of “naming” the Virgin Mary. Wow!...even the tower of David can intercede?...for me it is sheer stupidity!

On her title, “Our Lady of Fatima”….who is the Catholic Church referring to as the “lady”? Fatima is mentioned in the Koran as the Virgin Mary… it is a Moslem name, not Christian, so indeed, who is  the lady?...is she another woman who acts as a maid of Fatima or Virgin Mary, as in “lady-in-waiting” of queens in their royal court?

On the title, “Our Lady of Medjugorie”, if the basis is the “place” of manifestation or appearance, the signs such as the “dancing sun” and the “appearance” of the image of a woman to the children took place in the sky and not on the ground. The children had to stare at the sky to supposedly “see” her. Why not then call the woman who appeared to the children and manifested her appearance with the “dancing sun”, as “Our Lady of the Sky” or “Our Lady of the Dancing Sun” to give it a universal touch and not a selfish ownership limited to where the children live?

Every time I go home to my hometown, I would pass by a small barangay that claims a certain “Nuestra Seἧora de la Regla” as its patroness as shown by a signboard with such title above the door of their small chapel. What I know of “regla” is the “monthly visit” of fertile women, or scientifically referred to as menstruation. Is the title then, got to do with the appeal of fertile women to the Virgin Mary’s intercession for them to have a comfortable monthly discharge of menstrual blood?. Why go to that extent when such occurrence is normal, if indeed, it is true? Is that not asking too much?

There are claims of people about “appearances” of the Virgin Mary on doors, leaves, petals, floor tiles, etc. How sure are these people that it is the “Virgin Mary”? Do they have her photo? It should be noted that the images of saints, Virgin Mary and even Jesus, that the Catholics adore are “interpretations” of painters based on what they “imagined” per instruction given them. They even use models, as in the case of San Pedro Calungsod whose face is based on that of a popular Filipino basketball player. The images even differ according to the various cultures of Catholics all over the world. For Chinese Catholics, their Virgin Mary sometimes looks very Chinese. For Filipinos, some of the images look very Filipina, even brown in color. The Mediterranean Catholics have their own flat version of the face. And, the Japanese Catholics have their own “Japanese Madonna”. I consider this as a deception to the highest degree.

In the case of San Pedro Calungsod, I have no qualms in the use of a model, but they should have used a living relative of the saint. There are plenty of them in Cebu….why use a popular PBA basketball player?....dahil pogi?....now, that is a big shitty question to the seriousness on the part of the Catholic church in propagating Catholicisim. The guy or priest or whoever should be made responsible for this stupidity. If he is a priest, he should be booted out of the Catholic church, for what he has done has brought enormous shame to the said Christian congregation.

If something is wrong somewhere, the concerned authority should rectify it for the sake of their followers, so that the latter will not come out as victims of a foolery or deception. The bad eggs in the Catholic Church including those who gained age but still maintain their stubbornness in supporting evil instead of what is good should be defrocked!

AYAW TUMIGIL NG MGA MA-DRAMANG

OUTDATED NA OBISPONG KATOLIKO

Ni Apolinario Villalobos

Sa halip na ang nakasulat sa mga tarpaulin ng mga maiingay at ma-dramang obispong katoliko ay, “HUWAG KANG PUMATAY” na ang tinutukoy ay si Duterte, dapat ang nakasulat ay, “TIGILAN NA ANG PAGGAMIT AT PAGBENTA NG DROGA” na ang tinutukoy ay ang mga drug addict, drug pusher, at drug lord. Ikalat nila ito sa lahat ng sulok ng bansa. I-require ang mga simbahan nila sa bawat bayan at lunsod na gumawa. Dapat ay naghahatak sila ng mga tao patungo sa simbahan sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga ugaling dapat tularan, sa halip na tingnan lang ang paghihirap ng mga nagugutom!

Dapat ay utusan din ng mga maiingay na Obispo ang mga pari nila na pumunta sa mga depressed areas at gumawa ng sarili nilang “plead campaign”. Kasama ang mga Barangay officials, ipinun nila ang mga suspected at drug addicts na ayaw magbago sa basketball court. Para marami ang pumunta, mamigay sila ng bigas at sardinas…. at condom. Lumuhod ang mga pari sa harap ng mga inipong addict at drug pushers, pwede rin silang humagulhol. Yan ang dapat nilang gawin kung gusto nilang mag-drama upang ipakita sa mga tao na silang mga naka-sotana ay si Hesus dito sa mundo. Sa totoo lang, para sa akin, ang similarity nila kay Hesus ay ang damit na mahaba na kung tawagin nila ay sotana. Pero ang mga Muslim ay nagsusuot din nito, at hindi sila nagkukunwaring si Hesus!

Dapat ay tumigil na sila sa kaiingay dahil putok naman sa mga balita ang tungkol sa ginagawang rehabilitation centers at tumulong pa nga ang China. Sa kabila ng problema sa budget, pinipilit ng gobyerno na ikalat ang mga rehab centers sa buong bansa. Bakit hindi tumulong ang simbahang katoliko sa proyektong ito dahil malaki naman ang kinikita nila? Kung ayaw ng mga obispong punahin sila kaya nadadamay ang BUONG SIMBAHANG KATOLIKO, tumigil na sila dahil napapahiya lang ang ibang Obispong matatalino at may malawak na pang-unawa!

Bulag sa katotohanan ang mga maiingay na Obispo sa katotohanang may mga pasaway talagang mga drug addict at drug pusher na ayaw magbago na nagbebenta pa rin ng recycled drugs. Maraming kuwento ang lumutang tungkol sa mga sumuko at nagpalista bilang pagsunod sa panawagan ng gobyerno pero ang ginawa nila ay bilang pakisama sa mga kaibigang taga-Barangay, pakitang-tao lang ang nangyari. Ibig sabihin, hindi sila seryoso. Sa isang operation ay may nakumpiska pa ngang droga na milyones ang halaga. Lahat ng iyan ay laman ng mga diyaryo at nababalita sa radyo. Ang gusto yata ng mga obispong ito ay pumikit at magsawalang-bahala na lamang ang mga pulis kung tawagan ng mga kapitbahay mismo ng mga drug addict at drug pusher na nirereklamo.

Bukod tanging si Bishop Tagle ang tahimik. Kung magbitaw man siya ng salita ay may kabuluhan at angkop ang mensahe. Hindi siya tulad ng ibang tumanda na sa pagsuot ng sotana ay animo wala pa ring alam sa mga tunay na nangyayari sa kapaligiran. Kung sa bagay ay hindi yan nakapagtataka, dahil sino bang pari ang pumupunta sa mga depressed areas upang magpakalat ng mga salita ng Diyos? Ang ibig kong sabihin ay ang mga “tunay” na squatters’ area na ang mga dinadaanan ay maputik at ang mga bahay ay yari sa mga karton, lumang yero, tarpaulin, walang kubeta, walang kuryente at ang mga batang naglalaro sa kalye ay nanlilimahid sa uhog na tumutulo mula sa ilong, walang damit, at bundat ang tiyan dahil sa malnutrition. MAGSALITA TUNGKOL DIYAN ANG MGA YUDI…..NG mga obispong maiingay! Kung may konsisyensiya sila, kalampagin nila ang gobyerno tungkol diyan, lalo na ang DSW, at makipagtulungan!

Bilib pa nga ako sa mga babaeng misyonarya ng ilang simbahang protestante na sumusuyod sa mga sidestreets ng mga depressed areas upang mamigay ng mga babasahin. Ang ibang mga pari naman ng Kristiyanong Orthodox ay nakatira pa mismo sa gitna ng mga lugar na ito, kung saan ay nandoon din ang kanilang maliit na kapilya. Ang mga ministro naman ng mga Christian Churches ay umuupa ng kahit maliit na puwesto upang magamit na sambahan sa mga lugar na malapit sa mga taong mahihirap. Lahat silang nabanggit ko ay hindi nagpapanggap na ang tinatanggap nilang donation na pera ay love offering para sa Diyos kundi tulong sa mga taong ministro na nagsasakripisyo, dahil kailangan din nilang kumain upang mapanaitili ang kalusugan at maipagpatuloy ang kanilang ginagawa…..ganyan lang ka-simple ang paliwanang…walang drama!

ANG MGA MAIINGAY NA OBISPONG KATOLIKO ITO ANG DAPAT ISAMA NG MGA PULIS TUWING MAY RAID SILA. TINGNAN KO LANG KUNG HINDI SILA MAGKANDA-IHI O BAKA MAGKANDA-TAE PA SA KANILANG SOTANA KAPAG NAKIPAGBARILAN NA ANG MGA PULIS SA MGA BANGAG SA DROGA!

(DISCLAIMER: HINDI LAHAT NG OBISPONG KATOLIKO AY MAINGAY, PARANG BULAG KAYA MISTULANG TANGA, HIGIT SA LAHAT AY MA-DRAMA. MAY ILAN, LALO NA SI BISHOP TAGLE NA KAPANI-PANIWALANG TUNAY NA KATOLIKO. ANG MGA NILAHAD KO AY PANSARILING PANANAW AT OPINYON... WALANG SINO MANG DAPAT MAGKWESTIYON. KUNG MAY GUSTONG MAGREKLAMO, MAGKITA NA LANG KAMI SA IMPIYERNO! ANG GUSTONG BUMATIKOS DIN SA MGA MAIINGAY NA YUDI…..NG MGA OUTDATED NA OBISPO GUMAMIT NA LANG NG MAS MAKULAY NA MGA SALITA.)

The “Personal God” in the Bible

And the “Personal Saints” of Today

By Apolinario Villalobos

Passages in the Bible mention about personalities who “walked with their personal God”. The Israelites of the Bible are said to be “Chosen People”… by whom?...of course, their “personal God” who hated the rest of the peoples at the time so that “He” commanded the Israelites to eradicate them from the face of the earth, so that they could occupy their land. (That for me was the first case of LAND GRABBING to the highest level!). Of course, I will be contradicted by some viewers by saying that those people that the Israelites must exterminate were pagans, heathens, who did sodomy, etc…..fine. But if the “God” of Israel was really the “God” of all, being the “creator” of everything in the universe, why must “He” command the early Israelites to do the killing when all that “He” could have done was sweep them off with a strong and blinding desert sandstorm or torrential rain of fire? (SOME Filipino Catholic Church leaders and Christian human life advocates kuno must have missed the message of this legendary story – eradication of the heathen, the bad people…because they keep on attacking instead, the guy who wants to eradicate them….the guy is Duterte who wants to eradicate the bad drug personalities!)

The above-mentioned story is a clear indication of the ET (extra-terrestial) characteristics of what the Israelites of the Bible referred to as their “Lord”.  For me, the Israelites’ “Lord” could be the “messenger” of the true God. There are passages in the Bible about what some prophets allude to what we call today as space ships. I believe nothing is wrong with that if those “Lords” of the Bible were really the early missionaries of the true God, and who came to Earth… did several experiments using what they found when they landed, such as the uprightly walking apes and their (ET) own genes, until they succeeded in producing intelligent humans in their own image. The passage of the legend says “THEIR”, and not “HIS”, a reference in plural form….indication that the creation legend involves a group, not an individual. It is said that legends are basis of traditions that are oftentimes proved later on, to be credible. That is the reason why continued archaeological diggings have been proving the truthfulness in the passages of the Bible…and more are being done to show more truths.

Still on the “personal” thing…. if all saints are Godly and of course, good, why classify them according to “what they can do or heal?”. Why not just view all of them as “models” of what man should be, aside from helping him connect with God in times of his need? Why must a certain saint be good for a certain ailment, for instance? Why must some be treated as the “most effective” “go between” with God for some wishes? Why must there be personal saints? Are these saints expected to choose who to help among the living? If this practice among the Catholics is wrong, why is the Church tolerating it?

My personal view is that there is a massive misinformation about how man should “truly” live his life accordingly. The responsible guys just want to increase the number of their “flock” for the money that is involved. Everybody knows that for a dead to be blessed there are standard fees depending on where it is done – at home or house of worship, as do are baptizing and marrying couples. A fee is a fee as it involves money regardless of the amount and denomination. I do not view this as wrong if only the concerned guys are not hypocrite in denying the glaring facts. They need the money for subsistence, too, but for their God’s sake, they should be frank about it!

I appreciate the mushrooming of the new Christian Ministries to which the enlightened run to seek spiritual solace – to the Ministers who are honest about the tithes that they receive which are sincerely given for their support, tithes that are not necessarily  “love offering to the Lord”…but tokens of appreciations for their sacrifice.  I also appreciate the honesty of these Ministers regarding their status in life, such as being happily married and having children.

On the other hand, what I question is the breaking of promises made by the so-called “shepherds of the Lord” who prostrated themselves in front of the altar where they mumbled “vows” not to get married, but later molested innocent teenagers and unsuspecting widows…vowed not to amass wealth, but are driving cars. There is one guy at the Vatican who keeps on calling for the repentance of SOME of his “colleagues” who are very obvious in their wrongdoing. His voice must be hoarse by now and still, nobody among the CONCERNED listens to him!...poor Francis!

My calling the pope by his first name is not a sign of disrespect, but fondness as he himself expressed that does not want to be treated “royally” , but just like anybody else….unlike SOME of his colleagues who do not deserve even a teeny-weeny pinch of respect, yet, wanted to be addressed as REVEREND!

Faith Should Never Be Wavered

By Hatred toward SOME PRIESTS AND NUNS

By Apolinario Villalobos

It is worrying to note that lately, many faithful in whatever spiritual leanings are becoming more vocal about their hatred toward their parish priest, minister and other church leaders, including nuns. In this regard, their emotion should not affect their steadfast Faith, as they have the liberty to choose which congregation to join. After letting go of their pent up emotion, they should move on. If they do not want, for instance, to see the face of their parish priest, they should attend Mass somewhere else. They have the choice in the meantime, and just go back if another parish priest has been assigned after the hated priest’s tour of duty. If they believe in the power of prayer, they should pray that the hated parish priest be transferred posthaste to another area for reasons that only the Bishop knows. Meantime, I admire the guts of those who openly denounce their parish priest due to his unbecoming acts.

ALL Christian-based churches are monogamous and teach the goodness of the same God which in this regard, even Islam does…. they are there for our appreciation. Hatred should never be nurtured in one’s heart, especially, if it has been triggered by a hated religious leader. In this regard, the Catholic Church should never threaten members with “ex-communication”, just because they love Duterte and advocate sex education. This issue is founded on the glaring choice between: slow death caused by the evil drug and poverty due to uncontrolled sex, especially, among the impoverished… or saving the future of the youth and affording comfort to the financially deprived.

Faith is innately set in our heart, and manifested at the right time through action as dictated by our consciousness as we grow. For some religious denominations, it is dictated by the parents, hence, the baptism of the infant several days after he or she has been born. Other denominations wait until the child has come of required age before baptism is done. For the Catholics, there is a so-called “Confirmation” ceremony for the kids, but I have observed that not a single baptized child has “denounced” the dictated Faith. Understandably, it is because the kids have not yet experienced and observed the unbecoming acts of SOME priests, specifically, their parish priest. As they grow, observations are stored in their consciousness until the time of their crucial decision to attend Mass at another parish, or even move to the fold of any Christian Churches that have proliferated lately, due to spiritual awakening.

All Churches should focus on their spiritual responsibilities and shy away from politics. Special mention can be made on SOME Catholic priests and nuns who join political rallies against the present administration, denouncing the killing of drug lords and pushers. But I doubt if they have ever handed out a piece of 2peso bread to a child begging on the street, or give a 10peso recycled plastic bag to a homeless elderly couple to sleep on the sidewalk or to protect them against the pelting rain. If these hypocrites would say that it is not their duty, but DSW’s as they are corporal matters, then why dip their finger into the dirty politics?  If they insist that the DSW and other related agencies are staffed with paid workers out of the people’s tax, they should bear in their wormed mind that churches live on the tithes or donations of their members, for them to do their spiritual duty. Still, if they tenaciously insist that their conscience dictates that they must denounce Dueterte in front of TV cameras, then…IT IS HIGH TIME FOR THEM TO REMOVE THEIR HABITS (UNIFORM DESIGNATING AFFILIATION TO A RELIGIOUS ORDER OR WHATEVER), AND SHOUT THEIR OUTMODED COMMUNISTIC SLOGANS WITH THE LEFTISTS TO THEIR HEART’S CONTENT. IF I SEE ANY OF THOSE “RELIGIOUS” KUNO ON BROADSHEETS AND TABLOIDS WITH TIGHTLY-CLOSED FIST AND AGAPE MOUTH IN STREET CLOTHES, THEN, I WILL BE OBLIGED TO PRAISE THEM IN A BLOG!

Finally, the noise from these misled and religious misfits (to be clear, only SOME), should not add up to the discontent which peoples around the world are harboring against the Churches, and which even made many of them openly declare their being Atheist. These religious kuno – spiritual hypocrites, are practically leading people away from God by confusing their mind. Their mandate in joining Religious Orders is to propagate spirituality and NOT TO FOMENT UNREST AMONG THE EXPLOITED AND ALREADY CONFUSED PEOPLE.

PASTOR ARIEL HERNANDEZ…NAGPAPATUNAY

NA POSIBLENG MABAGO ANG NASIRANG BUHAY

Ni Apolinario Villalobos

Nang magbukas ang Perpetual Village 5 sa Bacoor City (Cavite) ay isa ako sa mga naunang tumira, at naging unang Presidente rin ng Homeowners Association. Hirap kami noon dahil sa pagmamadali naming lumipat agad ay hindi na namin hinintay na magkaroon muna ng street lights at maayos ang mga kalsada. Todo tiis ang ginawa namin sa pagsuong sa trapik ng Zapote, Las Piἧas sa pagpasok sa trabaho dahil wala pang Coastal Road noon.

Makalipas ang isang taon ay may lumipat sa subdivision na mag-asawang galing sa Makati, sina Ariel at Precy Hernandez at anak nilang musmos pang si Jaymie. Nang pasyalan ko sila upang i-welcome sa lugar namin ay nalaman kong basketbolista pala si Ariel kaya agad-agad ay pinakiusapan kong mgaging Sports and Youth Officer ng homeowners association. Hindi naman ako napahiya dahil malugod siyang pumayag kahit may trabaho siya sa bangko mula Lunes hanggang Biyernes at kung minsan ay hanggang Sabado. Hindi ako nabigo sa pagtalaga sa kanya dahil makaraan lang ang ilang linggo ay naging aktibo na agad ang mga kabataan sa lugar namin. Ang pagkilala sa kanya bilang coach ng basketball ay nakarating hanggang sa “bukid” at mga kalapit-subdivision na sakop din ng Barangay namin. Mula noon, basta mabanggit ang basketball, si Ariel agad ang sasagi sa isip ng mga nakarinig. Noon pa lang ay nakitaan ko na siya ng compassionate attitude – madaling dumukot ng pera para sa mga nangangailangan kahit walang matira sa bulsa. Nai-intimidate lang ang ibang hindi siya gaanong kilala dahil noong kabataan niya at nasa amin  ay para siyang “pader”, malaki kasi ang katawan,may katangkaran, at dumadagundong pa ang boses.

Si Ariel din ang humimok sa mga homeowners na mag-jogging mula sa amin hanggang Imus Cathedral/Plaza tuwing Linggo ng madaling araw. Walang magawa ang tamad gumising dahil nagtitiyaga siyang manggising sa mga homeowners sa madaling araw, at sa laki ng boses niya ay talagang mapapagising ang tatawagin niya. Isa rin siya sa nagpursige na mabuo ang basketball court ng subdivision namin. Bumigay ang katatagan niya dahil sa sobrang  pakisama sa mga barkada na humantong sa madalas niyang pakikipag-inumang naging sanhi naman ng palaging pag-away nilang mag-asawa.  Hindi sila iba sa akin, kaya madalas ko siyang payuhan subalit dahil bata pa siya noon, madalas din siyang makalimot sa mga pinapayo ko. Sa kabila ng lahat, hindi pa rin nagkulang si Ariel sa pagtaguyod ng nasimulan niyang adhikain na maipamahagi sa mga kabataan ang kaalaman niya sa basketball. Pati ang mga magulang ng mga kabataan ay nahimok din niyang maglaro kung may espesyal na okasyon o di kaya ay bilang pampalipas ng oras.

Makaraan ang ilang taon, lumipat sila sa Camella Homes ng Bayang Luma 3, sa Imus City. Malaking bagay ang paglipat nila dahil maski papaano ay nailayo siya ni Precy sa mga barkadang mahilig uminom. Subalit hindi rin maiwasang siya ay pasyalan ng mga ito, at nadagdag pa ang mga bago kaya naudlot ang pagtahak sana niya sa “Bagong Landas”. Ganoon pa man ay itinuloy pa rin ni Ariel ang pakikibahagi ng kaalaman sa basketbol sa mga kabataan ng Barangay Lumang Bayan 3 na nasimulan niya noong 2006. (Ang tungkol sa adbokasiya sa larangan ng basketbol ay iba-blog ko nang hiwalay dahil makulay din ang sinuong niyang mga pagsubok upang tuluyang magtagumpay at lalo pang makilala.)

Humantong ang hindi pagkakaunawaan ng mag-asawa sa tampuhan hanggang pansamantalang iwanan si Ariel ng kanyang asawa upang makitira sa anak nilang si Jaymie na may pamilya na. Ang tikisan ay inabot ng halos isang taon, subalit naging tulay ang panganay niyang kapatid at bayaw na sina Nora at Jett Crisostomo upang  mapahinuhod si Precy na bumalik sa bahay nila. Sa pagkakataong ito ay naging aktibo sila sa spiritual sharing kaya nag-host na rin sila ng Bible Study sa kanilang garahe. Dahil nakitaan si Ariel ng pagpupunyaging magbago, pinag-aral siya upang maging pastor ng WWCF-Imus sa pamumuno ni Pastor Eli Famorcan.

Kabilang si Pastor Ariel ngayon sa mga ministro ng  Word for the World Christian Fellowship-Worldwide at nakatalaga sa Noveleta. Sa grupo ng mga pastor, siya ang “pinakamatanda” pagdating sa edad, subalit “pinakabata” pagdating sa karanasan dahil nagsimula siya sa pagmi-ministro noon lang 2010. Hindi madali ang maitalagang ministro ng simbahang bagong “tanim” sa isang komunidad dahil kailangan ang ibayong pagpapakilala upang makaakit ng mga miyembro. Masuwerte ang mga pastor na sinusundan ng mga dating kapanalig dahil nakakatulong sila sa pagpapalago ng sampalataya.  Kasama rin ang responsibilidad sa pagkalap ng pondo dahil ang inaasahan lang ay mga love offerings o tithes ng mga kapanalig. Ganoon pa man ay tiniis ni Pastor Ariel ang lahat ng pagsubok nang siya ay  palipat-lipat na italaga sa Imus, General Trias, at sa kasalakuyan ay sa Noveleta.

Buong pagpapakumbaba niyang inaamin na mahina siya sa Ingles, kaya hangga’t maaari ay Tagalog ang ginagamit niya. Epektibo at maganda ang ginagawa niyang paggamit ng Tagalog at binabatay naman niya ang mga pinamamahagi niya sa mga tunay na pangyayari sa paligid at buhay ng tao. Ang isang payak na mensahe mula sa Bibliya, halimbawa, ay nagagawa niyang palawakin upang mai-apply sa buhay ng mga nakikinig sa kanya sa pamamagitan ng pagbigay ng mga halibawang nakikita sa paligid.

Ang “preaching style” niya ay hindi siguro niya sinasadyang maging hawig sa ginagamit ng mga sikat na “Born Again Christian” preachers na ang mga pagtitipon ay dinadagsa ng libu-libong tagasunod. Hindi siya ang tipo ng preacher na halos lahat ng sinasabi ay quoted mula sa Bibliya na sa tingin ko ay “complicated” dahil magdudulot ng kalituhan sa mga nakikinig. Paano halimbawang maitanim sa isip ng nakikinig ang tungkol sa hypocrisy o pagkukunwari kung puro galing sa Bibliya ang sasabihin, samantalang marami naman ang puwedeng banggitin na mga pangyayari sa paligid na siyang magbubukas ng kanilang isipan?

Samantala, ang nangyari kay Pastor Ariel ay pagpapatunay na lahat ng tao na may hangaring magbago ay may pagkakataong matamo ito basta siya ay magsisikap. Nakakabilib din ang pag-iwas ng kanyang asawa dahil sa hindi nila pagkakaunawaan noon kaya hindi humantong sa tuluyan nilang paghihiwalay. Maidadagdag dito ang pagpursige ng mga kaibigan nilang namagitan kaya ang lamat ng pagsasama nilang mag-asawa ay tuluyang natapalan. Upang lalo pang tumibay ang love na naging stronger the second time around, nagba-bonding ang buong pamilya sa bahay ni Jaymie, kasama ang asawang si Aris (Gatdula), at dalawang anak na sina Lance Quint at Luke James. Nag-iisang anak si Jaymie na hindi natuloy sa pagka-abogada tulad sana ng kanyang lolo na ama ni Ariel, subalit mapalad namang nakapagtrabaho sa Regional Trial court sa Las Piἧas. Si Precy naman ay sa Regional Trial Court ng Imus nagtatrabaho.

Mapalad si Pastor Ariel dahil kabilang  sa mga naniniwala sa kanya ay ang kasalukuyang mayor ng Imus City na si Emmanuel Maliksi na kumuha sa kanya bilang Sports Consultant simula pa noong 2008, at si Joe Lipa, Consultant ng Mahindra-Kia, na nakakatulong upang makakalap siya ng sports scholarship para sa mga karapat-dapat na naging bunga ng Basketball Clinic na ginagawa ng King David Basketball Camp. Maraming napariwarang kabataan ang napabago ng Basketball Clinic nina Pastor Ariel. Ang iba ay lalong nagkaroon ng tiwala sa sarili kaya nakatapos ng pag-aaral, o naging manager sa kumpanyang pinasukan at ang iba ay nakapagtrabaho sa ibang bansa.

Tinutugaygayan si Pastor Ariel ng alituntunin niya sa buhay tungkol sa pagkakaisa ng mga tao na maaaring mangyari kung iiral ang unawaan sa isa’t isa, lalo na ng iba’t ibang mga pananampalataya o relihiyon. Nanliit lang ako nang sabihin niya sa akin na ang alituntuning yan ay lalo pang pinatibay ng mga nakita niyang mga ginawa ko at pakiharap sa iba’t ibang tao, sino man o anuman ang kanilang paniniwala, noong sa subdivision pa namin sila nakatira. Sa kababasa din daw niya ng mga isinusulat ko ay lalo pang tumibay ang  paniniwala niya tungkol sa “universal love” na dapat ay walang hangganan. Tumaba naman ang puso ko nang banggitin niyang ipinagmamalaki niya ako sa mga kapwa niya pastor at mga kaibigan….subalit higit sa lahat ay masaya ako dahil may nagpapakalat pala ng adbokasiyang naging timon ko sa buhay….at isang New Christian pastor pa! 

ANG “CREMATION”

Ni Apolinario Villalobos

Nahahati ngayon ang mga Katoliko dahil sa isyu ng “cremation” na ang kautusan ay galing sa Vatican. Bawal nang i-cremate ang bangkay ng Katoliko upang ang abo ay maiuwi sa bahay o mapaghati-hatian ng mga naiwang mahal sa buhay at gawing pendant o palawit ng kuwintas. Dapat ay ilagak sa sementeryo o sa columbarium na pinapagawa ng mga simbahan ngayon. Panibagong negosyo kaya ito ng simbahang Katoliko? Sa mga sementeryo namang pampubliko ang mga patung-patong na mga “apartment” ay umaabot na sa sampung palapag kaya kailangang maghagdan pa ang mga namatayan upang makapagtirik ng kandila. Ang lalong masaklap ay ang maaaring pagkaroon nila ng “stiff neck” dahil sa katitingala sa “apartment” ng kanilang patay  na nasa bandang itaas, upang masigurong hindi mahipan ng hangin ang kandila!

  

Walang sinasabi ang Bibliya tungkol sa cremation o pagsunog sa bangkay. Ang pinaniniwalaan ng mga Katoliko ay tungkol sa “resurrection of the body” kaya dapat buo ang bangkay kung ilibing. Pero, ang tanong: mabubuo ba uli o mare-“resurrect” ang naagnas nang bangkay pagdating ng “araw ng paghukom”, kung totoo mang meron nito? Hindi kaya magkakagulo dahil ang mga bangkay na naging lupa na ay magkakapormang katawan na naman at maglalakad sa ibabaw ng mundo?

Sa panahon ngayon, ang magagastos sa “disenteng” pagpapalibing ay halos umaabot na sa 100 thousand pesos. Samantala, kung ipa-cremate lang ang bangkay, hindi pa aabot sa 50 thousand pesos ang magagastos, at dahil maiuuwi ang abo ay araw-araw pang madadasalan. Ang mga kaanak na nakatira sa malalayong lugar ay maaari pang makapag-uwi ng ilang kurot ng abo upang magamit na pendant kaya kahit hindi na sila mag-uuwian kung araw ng mga patay ay okey lang. Ano ngayon ang praktikal?

Ang nakasaad sa Lumang Tipan (Old Testament) ng Bibliya ay ang paglibing agad ng bangkay bago lumubog ang araw na sinusunod ng mga Muslim dahil nakalagay din ito sa Koran. Subalit sa kapanahunan ni Abraham, nauso ang pagburol ng bangkay upang paglamayan na ang tagal ay depende sa yaman ng namatayan. Ibig sabihin, nagkakasalungat ang nakalagay sa Bibliya. Noon ay malawak pa ang mga bakanteng lupa na pwedeng paglibingan ng mga patay at kahit sa kuweba ay pwede na, subalit ngayon ay hindi na dahil kahit ang taong buhay ay nakikitulog na rin sa ibabaw ng mga nitso!

Batay sa kasaysayan ay talagang ginagawa ang pagsunog sa bangkay, subalit ito ay gawain ng mga pagano. Para consistent ang simbahang Katoliko, dahil halos lahat naman ng ginagawa nito ay hango sa tradisyong pagano, sana ay hayaang magdesisyon ang namatayan kung iuuwi sa bahay ang abo o ilalagak sa columbarium ng simbahan. Wala naman daw kaparusahang kaakibat ang utos ng Vatican dahil wala naman itong paraan upang malaman kung sinunod o sinuway ang kautusan. Kung ganoon ay bakit pa naglabas nito kung inaasahan din lang na masusuway ng maraming Katoliko na may praktikal na pananaw sa buhay? Kung ang kasagraduhan nga ng kasal ay nasisira, ang tungkol sa cremation pa kaya? Pati mga dokumento ng kasal at binyag ay napepeke na rin dahil sa kagalingan ng makabagong teknolohiya, kaya ano pa ang silbi ng pag-iingay na ito ng Vatican tungkol sa kung ano ang dapat gawin sa bangkay na wala nang silbi dahil ang sinasabing kaluluwa na bigay ng Diyos ay nakawala na mula dito?

Ang may pinakamakabuluhang magagawa ng Vatican ay ang pagbigay ng pansin sa “day off” ng mga pari tuwing Lunes kaya bawal ang pagpabendesyun ng patay sa simbahan sa araw na yan, at ang ginamit na dahilan ay upang makapagpahinga kuno ang staff ng kumbento, ganoong silang mga pari mismo ang may gusto nito. Ilang staff ba ng kumbento ang magsusulat sa record book o maghahanda ng mga forms para pirmahan ng namatayan? Ilang pari ba ang magmimisa at magbabasbas ng patay? Kung isa lang naman, ay bakit hindi gumawa ng magkahiwalay na iskedyul ng day- off para sa parish priest at assistant niya, pati sa mga staff ng kumbento upang sa loob ng isang buong linggo ay palaging may nagbabantay sa kumbento at may pari din? Dahil sa “day-off” na yan, para na ring pinapatigil ng simbahang Katoliko ang pag-inog ng mundo ng mga miyembro nila ng isang araw sa loob ng isang linggo!

Hindi pwedeng sabihing “tao lang sila at kailangan ng pahinga”, dahil dapat ay alam nilang ang pinasok nilang propesyon ay “spiritual” kaya nangangailangan ng sakripisyo. Kung mahina ang katawan nila sa ganitong uri ng propesyon, maghubad sila ng sotana at pumasok sa ordinaryong trabaho sa opisina o kung saan man….lalo na ngayong naglilipana ang mga Call Centers!

MGA TANONG NA SINAGOT KO NG BUONG GILIW AT WAGAS

Ni Apolinario Villalobos

Tungkol sa isyu ng “sharing” o pakikibahagi ng biyaya sa kapwa, ang nagtanong ay kaibigan kong taga-government agency kung saan ay naging Consultant ako noon. Tanong niya ay simpleng, bakit daw ako nagsi-share sa mga taga-Tondo at natutulog pang kasama ang mga scavenger sa sa bangketa kung minsan. Sagot ko sa kanya pero patanong ay, “familiar ka ba sa mga salitang ‘tulong’ at ‘kahirapan’…may nakausap ka na bang tulad nila upang malaman ang kuwento ng kanilang buhay….at, nadanasan mo na bang hindi kumain sa buong maghapon?” Bilang pagtapos sa usapan namin, sinabihan ko siyang okey lang yon, dahil hindi naman nila alam ang tunay kong pangalan kaya hindi nila alam kung sino talaga ako.

Tungkol sa pagma-mountain climbing, ang nagtanong ay taga-kumpanya ding pinagtrabahuhan ko noon. Old maid siya, tuwing break time ay nagbabasa ng Bible, at atat na atat na mahatak ako sa Bible reading nila tuwing Biyerses, pero hanggang mag-resign siya ay hindi ko pinagbigyan. Tanong niya ay kung ano daw ang nakukuha ko at pati mga kasama ko sa pag-akyat ng bundok at kung ano ang ginagawa daw namin sa tuktok. Sagot ko sa kanya ay, “upang diligan ng ihi at abunuhan ng tae namin ang mga tanim sa bundok nang lumago pa sila, at pagdating naman sa tuktok ay umiinom kami ng lambanog upang lalo pang dumami ang aming ihi na pandilig sa mga damo na natutuyo doon dahil mas malapit sila sa araw kaysa mga damo sa kapatagan”… dugtong ko pa, “nature lover kasi kami kaya feeling namin tuwing iihi kami, ito ay nagkokonek sa amin sa lupang inuugatan ni Inang Kalikasan!”

Tungkol sa pagiging vegetarian ko, ang nagtanong na nang-inggit pa habang kumakain ng adobong manok at baboy ay kumpare ko. Tanong niya ay kung bakit ayaw ko daw ng pagkaing masustansiya na ay masarap pa, na ang tinutukoy ay tulad ng kinakain niya. Upang hindi humaba ang usapan tungkol sa pagkain, ang sagot ko sa kanya ay kuripot ako kaya ayaw kong bumili ng karne dahil mahal, di tulad ng gulay na mura lalo na ang mga luma at malalanta na. Alam kong hindi siya nagbubukas ng internet kaya masasayang ang pagod ko sa pagpaliwanag ng mga kabuluhan ng gulay at kung paanong nakakakuha ng sakit sa mga karne. Tinanong ko na lang siya kung nakailang balik na siya sa ospital dahil sa pagtaas ng kanyang blood pressure, lalo pa at nalaman kong na-ospital din siya ng matagal dahil sa mild stroke.

Tungkol sa hilig kong pamimili ng mga damit sa ukayan,  ang nagtanong ay isang kumpareng mahilig umutang sa akin.  Kahit naghihikahos ay maporma dahil ang mga t-shirt niya ay hindi bababa sa halagang 300pesos bawa’t isa – sale pa daw! Tanong niya ay kung bakit hindi ako sa SM mamili dahil maraming magaganda. Sagot kong patanong ay, “bubulatlatin ba ng mga makakasalubong ko ang kuwelyo ng damit ko upang malaman kung ano ang brand nito?” Sa puntong yon, pinaalalahan ko siya tungkol sa naipon niyang utang sa aking umabot na sa mahigit dalawang libo. Habang nakakapagsuot siya ng hindi bababa sa 300pesos na t-shirt, halos araw-araw ay kung sinong kumpare naman ang inuutangan para may pamasahe sa pagpasok sa trabaho!

Tungkol sa pagmumura ko, ang nagtanong ay isang kumare na miyembro ng religious group. Ang tanong ay kung bakit hindi ko na raw itigil ang pagmumura, dahil hindi ito maka-Diyos, at ugaling masama pa . Ang sagot ko ay, “mas mabuti nang nagmumura ako  pero wala namang tinutukoy na tao, kaysa manakit kung ako ay nagagalit, tulad  halimbawa ng pagsabunot ng buhok ng anak o pagpingot ng tenga niya sa harap ng ibang tao, kahit dalagita na ito”. Tiningnan niya ako nang naniningkit niyang mga mata sa galit at nagtanong ng, “ako ba ang pinapasaringan mo, pare?” Ang sagot ko ay isang matamis na ngiting tulad ng kay Mona Lisa habang nagtuturo ako sa itaas! Dahil sa nangyari, nasira ko ang araw niya…galing pa naman siya sa pagsimba dahil Linggo noon!...hindi kasi muna tumitingin sa salamin kung may dumi siya sa mukha bago tumingin sa mukha ng iba! Padabog niya akong tinalikuran at nagbubusang naglakad palayo, pero tinawag ko pa rin, at nang lumingon ay sinigawan ko ng, “Praise the Lord!”.

THE APPALLING HYPOCRISY THAT CLOAKS HUMANKIND

By Apolinario Villalobos

When China initiated a bold expansion of her maritime territory that practically encroached into other nations’ own, the United Nations looked the other way…the United States did not give a damn, not even Russia, Great Britain. When realization about the imminent danger to the international community was finally perceived, affected nations reacted, the United States issued warnings, but with crossed fingers behind her. The Philippines has been left with her lonely struggle to assert her rights. Big nations of the world became noisy and issued their own warnings. Despite those, China went ahead and today, is almost finished with her grand design for the West Philippine Sea. The world has been entertained by a collective hypocritical concern for a struggling nation, the Philippines who buoyantly thinks, she will succeed in her lone quixotic effort!

Despite the fact that the internet is flooded with information about the corruption of leaders of big nations, no other leader of other nations ever attempted to call their attention because it would be unbecoming and undiplomatic. So while corrupt leaders suck the life out of their suffering constituents, other leaders look on because to lift a finger is unethical, especially, if the nations concerned are almost their equal. But when leaders of third-world nations become controversial in their leadership style, their counterparts from giant nations croak their “concern”.

As a president or as a prime minister or as whatevergoddamnpositionyougot, one MUST always be “good mannered, kindly, apologetic, Godly, etc.”. To utter one brash word, a president becomes unfit to the office to which he is elected. How sure can the whole world be that leaders of other nations, big or small, don’t ever mumble the equivalent of “Shit”, “God damn you”, “To hell with you”, and othershits in their language when they are within the confines of their office and confronted with a head-breaking situation? If the goodmannereds say it is okey so long as the public does not hear them….is that not a shitty hypocrisy?

Looking back to the time of Jesus, when Herod sentenced him to die on the cross, the latter washed his hands…a blatant show of hypocrisy. Still looking back at the earlier chapters of the Old Testament, the god of the Israelites told them to kill those who would block their way to the Promised Land… is there no hypocrisy in such instruction as humans are supposed to lover each other? If their god was a powerful one, why didn’t he just strike the pagans with enlightening lightning to jolt them into a compassionate state to make them share their land with the Israelites whom he made to roam the desert for forty years?

Splinters of the Mosaic/Sinaic faith fight to death for the sake of their supposedly right teaching but act differently which led even Jesus to brand them all as hypocrites. Today, it is still happening within the so many established churches resulting to the sprouting of various new and enlightened Christian communities to which dissenting members found solace as they could no longer stand the obnoxious air of hypocrisy within the walls of their former cathedrals and chapels.

Plagiarism is a common word that has become as common as the expression, “shit”. Writers of politicians plagiarize essays to be transformed into remarkable speeches for their bosses. Students of reputable universities and colleges copy/paste uploads of authors- known and unknown… word for word, chapter for chapter, from the internet to be submitted as thesis which their professors accept trustfully. Identification cards, personal documents, land titles, etc. are forged. Enterprising people come up with fake food, fake brands of commodities, and many others. Laws are passed against them, but how many are slapped with appropriate penalties? We hate these acts, yet, the attitude is one of hypocritical and selfishness….looking the other way while hoping that they do not get worse or affect us. While the pretense prevails, the commission of such malevolent acts venture beyond control and gets worst!

At this juncture, I dare say, humanity dwells on hypocrisy….so each of us should stop asking why we are living in such a “cruel world”!

ANG MAYABANG NA PARI

Ni Apolinario Villalobos

Sa isang bayan ay may isang paring mayabang. Ang tingin sa sarili ay napakatalino dahil galing siya sa mahirap at nagsikap sa buhay kaya nagtagumpay kuno. Sa halip na maging mapagkumbaba bilang pari, hinayaang pumasok sa ulo ang hangin ng kayabangan kaya halos lumutang sa ere ang hangal. Dahil sa sobrang pagkabilib sa sarili, akala niya lahat ng sinasabi at ginagawa niya ay tama. Sa mga ganyang uri ng mga pari galit ang santo papa!

Ang simbahang sinimulang ipaayos ng dalawang pari na nauna sa kanya ay kinukuwento niyang kung hindi dahil sa kanya ay hindi maipapaayos. Nabistong hindi pala niya kabisado ang geographical scope ng hinawakan niyang parukya kaya nagkakandalito kung alin ang may talagang kapilya at alin ang may multi-purpose hall na pinagdadausan ng misa. Dahil diyan, pati ang mga bagay na hindi niya saklaw, ay pilit pinakikialaman, kahit nakakapag-trespassing na siya sa mga karapatan ng mga homeowners’ associations na may-ari ng multi-purpose halls. Akala niya, dahil nagdadaos ng misa sa multi-purpose halls, ang mga ito ay “branch” na ng simbahan niya, kaya gustong kamkamin ang mga gamit na naipundar ng mga nasabing association.

Ang paring ito, sa sobrang kayabangan ay hindi naaagad-agad na matawag kung may mga emergency tulad ng pagbendesyon sa naghihingalo, kesyo pagod o natutulog. Pati ang mga Mother Butler na may sariling grupo at labas dapat sa kanyang hurisdiksiyon ay pinakialaman kaya pinagtatanggal, ganoong hindi naman niya sinusuwelduhan, at ang serbisyo ng mga babaeng tinutukoy ay para sa simbahan at hindi para sa kanya bilang pari. Hindi niya inunawa na ang itatagal niya sa parukya ay anim na taon lang kaya ang mga pang-matagalang bagay tulad ng may kinalaman sa Mother Butler ay labas sa kanyang “kapangyarihan” kaya hindi niya dapat pinakikialaman.

Ang paring ito ay iniwan na ng mga umaalalay sa kanya – mga convent staff, maliban sa secretary at isang kamag-anak. Ayon sa kuwento, hindi daw matiis ng mga dating tauhan ang kayabangan niya kesyo graduate daw siya sa isang high-end university kaya siguro ang tingin niya sa iba ay yagit. Ang nakalimutan ng paring ito ay maraming graduate sa exclusive na mga kolehiyo at high-end universities na nang magtrabaho sa gobyerno o maging opisyal  ay naging korap!

Nakausap ko ang mga kaibigan kong dating nagsisimba sa simbahang Katoliko na hawak ng paring ito pero ngayon ay sa misa sa isang mall na lang dumadalo o di kaya ay sa katedral na hindi kalayuan. Yong iba ay nagtitiyaga sa panonood ng misa sa TV kung Linggo kaya hindi na lumalabas ng bahay. Pinayuhan ko sila na huwag magalit sa pari dahil magkakaroon lang sila ng kasalanan….hayaan nang ang bagong santo papa ang magkondena sa kayabangan nito!...at iwasan din upang hindi mag-kurus ang kanilang landas at baka pandiliman pa sila ng paningin!

MY OWN CONCEPT OF “SHARING”

By Apolinario Villalobos

FOR THE TNTH TIME, I WOULD LIKE TO REITERATE THAT MY BLOGS ABOUT THE UNFORTUNATES ARE NOT MEANT TO BE USED AS TOOLS TO SOLICIT FUNDS. I SHARE MY PERSONAL ENCOUNTER WITH THESE PEOPLE TO LET SOME VIEWERS KNOW THAT WHAT THEY OCCASIONALLY SEE AS FLASHED ON TV SCREENS ARE TRUE. I MADE THIS CLEAR IN MY EARLIER BLOGS THAT VIEWERS ARE NOT ENCOURAGED TO SEND HELP TO ME AFTER LEARNING MY LESSON FROM RECEIVING HELP WITH STRINGS ATTACHED. THAT IS ALSO THE REASON WHY I HAVE SECOND THOUGHTS ABOUT POSTING THEM ON FACEBOOK. ON THE OTHER HAND, WHAT I ASK ARE PRAYERS FOR ME TO BE ABLE TO GO ON, AND FOR THESE PEOPLE TO GO ON WAKING UP IN THE MORNING BECAUSE THEY ENJOY LIFE DESPITE DEPRIVATIONS.

IT IS FUNNY HOW SOME PEOPLE CAN BE SKEPTIC INTO ASSUMING THAT WHAT OTHERS ARE DOING ARE IMPOSSIBLE, JUST BECAUSE THEY (SKEPTICS) CANNOT, EVEN IN THEIR WILD IMAGINATION, DO THEM AS SUCH ACTS MEAN A LOT OF SACRIFICE. THEY ALSO REFUSE TO BELIEVE THAT OUT THERE, ARE PEOPLE WHO DIRECTLY PUT INTO THEIR MOUTH MORSELS OF FOOD PICKED UP FROM TRASH. THEY THOUGHT ONLY ANIMALS DO THAT. WHAT ELSE WOULD ONE WANT TO KNOW ABOUT A FAMILY WHO KEEPS MOVING AROUND WITH THEIR PRECIOUS BELONGINGS IN A PUSHCART FOR FEAR THAT THEY WILL BE “APPREHENDED” BY SOCIAL WORKERS, BUT OCCASIONALLY STOPPING BY GARBAGE DUMPS TO PICK UP JUNKS THAT THEY CAN SELL, OR IF LUCKY ENOUGH, EATABLE MORSELS OF FOOD THAT THEY CAN STUFF DIRECTLY INTO THEIR MOUTH?

I KNOW THAT SOME PEOPLE CANNOT TAKE PHOTOS AND ESSAYS THAT FOR THEM ARE HORRENDOUS AND DEPRESSING, AS THEY CONTAIN WHAT THEY ASSUME AS “UNBELIEVABLE” PRIVATIONS. THEY ARE THEN, ADVISED TO SKIP MY BLOGS WHICH ARE ONLY MEANT FOR THOSE WHO ARE REALLY INTERESTED.

SOME PEOPLE ALSO THOUGHT THAT SHARING IS A “TREND”, A “CRAZE”.  JUST BECAUSE OTHERS ARE DOING IT, THEY MUST DO IT, TOO, TO BE “IN”. THEY MUST KNOW THAT SHARING IS A 24/7 ADVOCACY THAT KNOWS NO SEASON AND TIME. IT IS NOT JUST SHARING ON CHRISTMAS DAY JUST BECAUSE IT IS THE “BIRTHDAY” OF JESUS. IT IS NOT ABOUT SHARING JUST BECAUSE SOMEONE ASKED FOR HELP. SINCERITY IS LOST IN SHARING IF ONE WHO DOES IT NEEDS TO BE PRODDED. AND, SHARING IS NOT ABOUT GIVING BECAUSE THERE ARE CAMERAS AROUND!

SOME PEOPLE WANT TO KNOW THE MINUTEST DETAILS OF OTHER PEOPLE’S LIVES BEFORE THEY GIVE HELP AS IF WHAT THEY SEE OUTRIGHT AND ON-THE–SPOT ARE NOT ENOUGH.

 IF I SHARE THE DETAILS OF WHAT I DO TO EARN THE TRUST OF THESE PEOPLE WHO HAVE BEEN EXPLOITED FOR A LONG TIME THAT THEY BECOME SUSPICIOUS EVERY TIME A STRANGER WHO TALKS TO THEM BRINGS OUT A CELLPHONE WITH CAMERA, THE STUFF WOULD NO LONGER BE A SIMPLE BLOG BUT A BOOK.

SOME VIEWERS ALSO, FORGOT THAT I DO THINGS ALONE DRIVEN BY A PERSONAL DESIRE. I AM NOT A PAID JOURNALIST NOR, DO I BELONG TO A FOUNDATION OR AN “NGO”. I SHARE SPONTANEOUSLY WHAT I CAN AFFORD BASED ON WHAT MY POCKETS CONTAIN AT THE TIME OF ENCOUNTER. HOW CAN I ASK THE FATHER OF A FAMILY ON THE SIDEWALK IF HE HAS MONEY, WHEN OBVIOUSLY, THEY HAVE NOT YET EVEN SHARED A CUP OF COFFEE TO WARM THEIR EMPTY STOMACH? SKEPTICS MIGHT ALSO BE INTERESTED TO KNOW THAT UNTIL NOW, THESE PEOPLE WHO LEARNED TO TRUST ME DO NOT KNOW MY NAME.

FOR SEVERAL DECADES THAT I HAVE BEEN SHARING WITH THE UNFORTUNATES, I ALSO HAD THE OPPORTUNITY TO KNOW THE KIND OF PEOPLE WHO AT FIRST GLANCE SEEM TO BE BENEVOLENT- THEY WHO I THOUGHT WERE SINCERE IN EXTENDING ASSISTANCE. IN TIME, THEIR TRUE COLOR BECOMES DISCERNIBLE WHEN THEY BEGIN TO GIVE ME INSTRUCTIONS ON HOW I SHOULD DO MY RANDOM ACTS, EVEN TO THE POINT OF IMPLYING THAT “PERHAPS, SOME OF THE UNFORTUNATES REALLY DO NOT NEED HELP”.  

MAS BILIB AKO SA MGA PASTOR NG CHRISTIAN MINISTRIES NA LUMALAPIT SA MGA KAPUS-PALAD KAYSA SIMBAHANG KATOLIKO NA WALANG GINAGAWA KUNDI ANG MAKIALAM SA PAMAMALAKAD NI DUTERTE SA PARAANG MARAHAS NGA SUBALIT EPEKTIBO DAHIL  ANG MGA SINASABI NG MGA IPOKRITO NA PROSESONG LEGAL AY NAPATUNAYANG WALANG SILBI  SA LOOB NG KUNG ILANG DEKADA SA ILALIM NG MGA NAKARAANG PRESIDENTE.

KAHIT HALOS WALANG NATATANGGAP NA TITHE ANG MGA CHRISTIAN PASTOR MULA SA MGA MIYEMBRO NILA AY HINDI SILA PUMAPALYA SA PAGSUONG SA TRAPIK NG MAYNILA MULA SA MALALAYONG TIRAHAN TULAD NG BULACAN UPANG PATULOY NA MAKAPAG-SHARE NG MGA SALITA NG DIYOS SA MGA MIYEMBRO NILANG NASA STA. CRUZ, QUIAPO AT IBA PANG KILALANG PUGAD NG MGA KAPUS-PALAD.

ANG SIMBAHANG KATOLIKO AY MAY SOBRENG IBINIBIGAY SA MGA NAGSISIMBA PARA SA LOVE OFFERING NILA, MALIBAN SA PINAPAIKOT NA “BUSLO” TUWING DUMATING SA BAHAGI NG “OFFERTORY” ANG MISA. ANG MGA CHRISTIAN MINISTRIES AY IISA LANG ANG “LOVE OFFERING” NA KAYANG IBIGAY NG MGA MIYEMBRO….NAGPAPAKAIN PA SILA NG LUGAW KUNG MINSAN BAGO SILA MAGHIWALAY.

ANG MGA SIMBAHANG KATOLIKO, IILAN LANG ANG NAGPAPAKAIN NG KAHIT LUGAW PERO ANG GUMAGAWA AY MGA RELIGIOUS ORGANIZATIONS PA KAYA GALING SA BULSA NG MGA MIYEMBRO NITO ANG PERANG GINAGAMIT. IILANG SIMBAHANG KATOLIKO LANG DIN ANG MAY LIBRENG PAIHI-AN SA PUBLIKO….ANG NASA STA. CRUZ NGA AY SAMPUNG PISO PA ANG SINGIL SA IIHI! LIBRE ANG IHI-AN SA QUIAPO AT BACLARAN. NASAAN ANG AWA NG MGA PARING WALANG DAMDAMIN PARA SA MGA MARALITA NA WALANG TIRAHAN KAYA NAGTITIYAGA SA BANGKETA AT WALA RING MAIHI-AN MAN LANG?!!!

MABUTI PANG MAGHUBAD NA LANG SILA NG SOTANA DAHIL NAKAKAHIYA SILA!

ANG MGA DAPAT GAWIN NG MGA MAIINGAY…

Ni Apolinario Villalobos

SA HALIP NA MAG-INGAY TUNGKOL SA MGA PINAPATAY NA MGA DRUG PERSONALITIES, ANG DAPAT GAWIN NG CATHOLIC BISHOPS CONFERENCE OF THE PHILIPPINES (CBCP) AY UTUSAN ANG MGA PARI AT MADRE NILA PATI NA ANG MGA RELIGIOUS GROUPS NILA NA GUMAWA NG PARAAN KUNG PAANONG MATULUNGAN ANG MGA LUMANTAD NA MGA DRUG USERS, PUSHERS AT RUNNERS NA GUSTONG MAGBAGO.

ANG COMMISSION ON HUMAN RIGHTS AT MGA GRUPONG MAY ADBOKASIYA SA KARAPATANG PANTAO SA PILIPINAS AY DAPAT NAMANG HUMINGI NG TULONG SA UNITED NATIONS AT MGA KAALYADO NILA SA ADBOKASIYA NA NASA IBANG BANSA UPANG MAKAPAGPATAYO NG PASILIDAD PARA SA MGA GUSTONG MAGPA-REHABILITATE.

ANG AMERIKA NAMAN AY TUMIGIL NA SA PAGBATIKOS KAY DUTERTE DAHIL MISMONG ANG BANSA NILA AY TADTAD NG MGA KASONG MAY KINALAMAN SA PAG-ABUSO SA KARAPATANG PANG-TAO.

ANG UNITED NATIONS NAMAN AY GAWIN ANG DAPAT NITONG GAWIN DAHIL MISTULANG KINUKUTYA NA ITO NG TSINA DAHIL SA GINAWA NITONG PAGHIMPIL NG MGA EROPLANO SA WEST PHILIPPINE SEA; WALA RIN ITONG NAGAWA UPANG MAAPULA ANG MGA KARAHASAN AT MABAWASAN ANG KAGUTUMAN SA MARAMING BANSA.

AT, ANG MGA NAG-IINGAY NA NAGPAPAKUNU-KUNONG KRISTIYANO KAYA CONCERNED SA MGA PINATAY, DAPAT AY MAGTANGGAL NG MUTA SA MGA MATA UPANG MALINAW NILANG MAKITA  NA ANG MGA PINAPATAY AY MGA KRIMINAL!

Ang Hirap Sa Ibang Mga Moralista Daw

…hindi “pangtao” ang kanilang pananaw

Ni Apolinario Villalobos

Mahirap intindihin ang ibang mga moralista dahil sa pagtanggi nilang ibalik ang hatol na kamatayan. Para sa kanila, ito daw ay labag sa utos ng Diyos. Nandoon na ako sa utos ng Diyos na bawal ang pumatay pero ito ay kung para sa pansariling kapakanan tulad ng pagnanakaw kaya dapat litisin ang pumatay, lalo na ang pumatay dahil sa pagdepensa sa sarili lamang.

Subalit sa isa pang kautusang huwag pagnasahan ang kapwa o “asawa ng kapitbahay” na literal na translation ng “thou shall not covet thy neighbor’s wife” kaya humahantong sa rape o panggahasa…na sa panahon ngayon ay palagi nang ginagawa dahil sa droga, kaya pati nanay o lola ay nagagahasa na ng addict….ANO ANG MASASABI NG MGA MORALISTANG ITO? NGINGITI NA LANG BA O DI KAYA AY MAGTAAS NG MGA KAMAY SA LANGIT, SABAY SIGAW NG “PRAISE THE LORD!”?

NGINGITI NA LANG BA ANG ISANG INA O AMA O MGA KAPATID KUNG MASALUBONG NILA ANG NANGGAHASA SA KANILANGANG ANAK O KAPATID NA HINDI NALILITIS GANOONG ALAM NA NG BUONG BAYAN ANG KANYANG GINAWA, PERO NAKAKALAYA DAHIL ANAK O PAMANGKIN NG MAYOR O MAYAMANG NEGOSYANTENG MADALAS MAG-DONATE SA SIMBAHAN AT KUNG MAY PISTA SA BAYAN? AT KUNG MAKASUHAN MAN KUNO KAYA NAKULONG KUNO AT MAKALIPAS ANG ILANG BUWAN AY NAKALAYA AT NANGGAHASA ULI DAHIL TALAGANG BISYO NA NIYA ITO, LALO PA AT ADDICT PALA….ANO ANG MASASABI NG MGA MORALISTA?...”PRAISE THE LORD?”

ISANG TANONG: MAKATARUNGAN BA ANG “DIYOS” NG MGA MORALISTANG ITO?

ANG GUSTO YATA NILANG MANGYARI AY GAYAHIN NG TAO ANG ASO NA PAGKATAPOS MAGKASTA O MAKA-PANGANGKANG SAAN MANG LUGAR – GITNA NG BASKETBALL COURT O KALSADA O PLAZA O HARAP NG SIMBAHAN O LABAS NG GATE NG BAHAY, ETC. AY PARANG WALA LANG NA AALIS NA, AT BABALIK ULI SA PANAHON NG TAGLIBOG UPANG MAGKASTA O MANGANGKANG ULI NG IBANG ASO!!!

Mga Tagpi-tagping Yugto ng Buhay

Ni Apolinario Villalobos

Nasalubong ko ang kaibigan kong kagagaling lang sa pagsimba, isang umaga ng Linggo, pero parang nilamukos ang mukha sa sobrang galit. Nang batiin ko at tanungin kung bakit, sagot niya: “Muntik na akong masagasaan ng hinayupak na jeep sa labasan”. Sana excused siya sa pagmura dahil kasisimba lang niya.

Nasalubong ko ang isa ko pang kaibigan na pabalik sa kanyang kotseng mamahalin at nakaparada sa labas ng MERALCO dahil nagbayad siya ng bill. Filthy rich ang kaibigan kong ito, nagyayabang pang taga-Custom siya at hindi nga raw natitinag sa puwesto kahit ilang beses nang nagpalit ng Commisioner. Nagmumura ding naglabas ng sama ng loob sa akin. Sabi niya sa akin: “ang walanghiyang matandang nagtitinda ng taho diyan sa kanto, gusto yata akong dugasin (lokohin)”. Tanong ko, bakit?...sabi niya: “aba’y wala daw panukli sa pera ko, gusto yata ay i-keep the change ko”. Nang tanungin ko kung magkano ang pera niya, ang sagot: “isang libo”. Ang binili niyang taho ay halagang sampung piso…at siya ay taga-Custom…kaya filthy rich.

Kuwento lang ito ng kaibigan ko tungkol sa paring nagmimisa daw sa chapel nila sa probinsiya. Noong kapistahan daw nila, sobrang busy ang pari, halos walang pahinga, at marami pang tao dahil pista nga. Noong hapon na, nagmisa uli ang pari pero lalong dumami ang mga tao sa labas ng simbahan dahil hindi kalayuan ay may perya. Isang grupo ng mga aso ang nagrambol kaya naghabulan at sa paghabulan ay  nakapasok sa kapilya kaya nagulo ang misa. Takbuhan ang mga tao at ang pari ay sumigaw sa mikropono: “punyetang mga aso yan…itaboy nyo nga!”. Sabi ng kaibigan ko, with feeling daw nang mag-Kastila ang pari…pero iisang salitang Kastila lang daw yata ang alam at dahil paulit-ulit siguro kung gamitin, naging malutong na ito kung kanyang bigkasin…ito ang salitang “punyeta”. Linguist pala ang pari nila!

Nang minsang bisitahin ko ang kumpare kong abogado sa mansion niya, masaya niyang ibinalitang naipanalo niya ang kaso ng kliyente niyang intsik. Ang di niya alam ay alam ko na ang kliyente niya ay Chinese drug lord. Habang nagkakape kami, sabi niya: “pare, next year college na ang inaanak mo, at ang sabi ko sa kanya, abogasya ang kunin niya para kapag nakatapos at nakapasa sa Bar ay ipapakilala ko sa mga kamag-anak naming pulitiko sa norte….mabuti na yong habang maaga ay pumasok siya sa larangang iyan para maraming matutunan…aba’y diyan yumaman ang mga kamag-anak namin…kung di nga lang sa mga kliyente kong “foreigner” (mga drug lord na intsik yata ang ibig niyang sabihin), papasok din ako diyan, eh.” Tanong ko: “gusto ba ng inaanak kong pumasok sa pulitika?” Sagot niya: “aba’y oo…idol nga niya ang mga abogado ni Janet Napoles…ang gagaling daw dahil nakapagpiyansa sila!”

Nasalubong ko ang kaibigan kong taga-exclusive subdivision sa labasan nila, isang umaga na naka-jogging outfit at may dalang basyong shopping bag. Papunta ako sa MERALCO upang  pumila para sa pagbukas nila nang 7:30AM. Nang batiin ko, sabi niya: “Galing ako sa jogging at nagkainan kami, pare, diyan sa libingan ng mga Re……(exclusive cemetery). Hindi nga sila magkandaugaga sa pagkain ng dinala kong Bicol express na ginataang taba ng baboy na binagoongan din at maraming sili, may patang inadobo pa!….ayon, halos hindi sila makahinga sa busog, nag-aalala lang ako sa isa dahil naempatso yata”. Dahil nagmamadali, tinanong ko kung saan pa ang punta niya. Sabi niya: “Uuwi pa ako dahil kukunin ko ang niluto kong sisig at natirang Bicol express para naman sa mga nag-gym”. Talagang health conscious ang kaibigan ko at mga kaibigan niya…nagda-jogging at nagdi-gym….at ganadong kumain!

Evangelists Should Dwell on Virtues Rather than

Supposedly “Weaknesses and Sins” of Rival Religions

By Apolinario Villalobos

I cannot comprehend how some “evangelists” can have the heart to lambast rival religions or sects by citing their supposedly “weaknesses” and “sins”. With arrogance, these “evangelists” delight in mocking them in front of TV cameras and microphones in radio stations. In the first place, these “evangelists” are in no way, have the right in pointing their dirty and accusing finger at other churches. Who are they to judge, anyway? Proudly, they hold up in the air, their “bible” as the source of their accusations.

Obviously, these unfair and egoistic “evangelists” who translate Bible passages literally have outdated information about it, as it is no longer viewed as “unchanging” and “reliable” due to discovered inconsistencies by no less than authorities of different churches. Despite such findings, however, for the sake of maintaining the staunch belief of the faithful, the Bible is still held in high esteem by the “sane” and “reasonable”, or better, “intelligent” evangelists who emphasize its essence around which revolve virtues taught by Jesus. Their effort is commendable in dwelling on the goodness and relevance of brotherhood, implying that despite differences, many religions worship only One God.

The proud, loud, and blubber-mouthed “evangelists”, on the other hand, are the reasons why animosity developed among religions and their sects. Instead of espousing the virtues such as love, compassion, charity, etc. – all positive, and innately common among the faithful, they insanely and with animated hand gestures, yet, proudly claim that they have successfully “exposed” anomalies in rival religions. These proud “evangelists” obviously failed to realize that ALL religions and their sects have their respective “uniqueness” in manifesting their faith which comes in different ceremonies and rituals. On the other hand, the arrogant “evangelists” claim that only they have the right to salvation, as though, they are God’s chosen people!

I may offend fanatics but for me, it is immaterial whether Jesus is the Son of God or one of the Prophets sent by God, because the focus should be on his teachings, as those of Mohammed, the Buddha, the various Saints, etc., who not only revealed God’s messages, but act out what are uttered by their lips.

Allan: Taho Vendor na Nag-aruga at Nagmahal

Ng Batang Anak sa Pagkakasala ng Misis

Ni Apolinario Villalobos

Madaling araw nang makasakay ko si Allan Recato sa jeep papuntang Baclaran.  Masuwerte siya at pinasakay siya ng drayber ng jeep dahil ang iba ay ayaw sa mga magtataho na ang dalawang timbẳ ay kumakain ng malaking espasyo na ayaw ng ibang pasahero. Galing Cavite ang jeep na iilan lang ang sakay. Dahil magkaharap kami, naramdaman ko ang ang mainit na singaw ng taho mula sa timbẳ nitong stainless na ang bigat ay mahigit 30 kilo.

Payat si Allan kaya hindi ko napigilan ang sarili kong magtanong kung okey lang siya. Nakangiti siyang sumagot na okey lang naman dahil mahigit 18 taon na niyang pinagtitiyagaan ang pinagkikitaan niyang ito. Sa kabubusisi ko ay nalaman kong apat ang anak niya pero nang tanungin ko kung ano ang trabaho ng misis niya, hindi agad siya sumagot. Bandang huli ay sinabi niyang “inabandona” sila ng misis niya dahil nakakita na ng bagong asawa sa abroad…sa Gitnang Silangan. Wala na silang kontak sa isa’t isa.

Naging palagay yata ang loob niya sa akin kaya tuluy-tuloy lang ang pagbigay niya ng impormasyon tungkol sa pamilya niya kaya nalaman ko rin na ang panganay niya ay 17 taong gulang na at ang gusto ay maging nurse. Ang sumunod na dalawa, 13 at 12 taong gulang ay inabot ng K-12 program kaya pinag-iipunan naman niya ang pang-matrikula. At, ang bunsong 6 na taong gulang ay nasa elementarya pa. Habang nagsasalita siya ay kinunan ko siya ng litrato dahil pumayag naman, pero bago yon ay talagang inamin kong balak kong isulat ang makulay niyang buhay. Naputol ang usapan namin nang bumaba ako sa kanto ng MIA Road.

Habang naglalakad ako papunta sa bahay ng kaibigan kong nakaratay upag hatiran ng mga pagkain at diaper, ay naalala kong hindi pala kami nagpalitan ng celfon number, lalo pa at naramdaman kong parang may gusto pa akong dapat malaman.

Kagustuhan yata ng Diyos na maisulat ko talaga ng maayos ang buhay ni Allan dahil pagkagaling ko sa kaibigan ko at sumakay ng jeep papuntang Baclaran, nadatnan ko siyang nakatayo malapit sa LRT station. Upang hindi na magkalimutan, nagpalitan agad kami ng numero, at noon ko nalaman na hindi pala talaga siya taga-Las Piἧas, kundi taga-Pasay. Pumupunta lang pala siya sa Las Piἧas tuwing madaling araw upang humango ng taho upang ibenta, at ginagawa niya ito dalawang beses sa maghapon. Pagbaba niya ng Baclaran ay naglalakad na siya papuntang Taft Avenue sa Pasay hanggang makarating sa Vito Cruz, sa Malate na bahagi na ng Maynila.

Sa pag-uusap namin uli, humingi siya ng tulong kung paanong matunton ang misis niya na ang pagkaalam niya ay kung ilang beses na nagpalit ng pangalan. Ipinakita niya sa akin ang larawan ng misis niya at lalaking kinakasama nito. Walang kagatul-gatol ding inamin niyang ang bunso niyang anak ay hindi niya talagang tunay na anak kundi anak ng misis niya sa bagong lalaking kinakasama. Umuwi lang pala ito noon nang mabuntis at upang sa Pilipinas isilang ang anak niya sa pagkakasala. Akala ni Allan ay magbabago ang misis niya pagkatapos maisilang ang bata, subalit, nang mailuwal ay iniwan na silang tuluyan. Masakit man, ay tinanggap na lang niya ang kanyang kapalaran. Pinipilit na lamang niyang igapang ang pangangailangan nilang mag-aama, pero para sa kursong nursing ng kanyang panganay, hihingi daw siya ng tulong sa kanyang dalawang kapatid.

Kaya pala noong sa jeep pa lang kami nag-uusap, parang may gusto pang sasabihin si Allan sa akin subalit bigla akong bumaba. Mabuti na lang din at parang may lakas na tumugaygay sa akin patungo sa LRT kung saan siya nakapuwesto na parang hinintay lang ako, dahil pagkatapos naming mag-usap ay umalis na rin siya upang ituloy ang paglako ng taho. Sa Ingles, ang tawag yata sa ganoong uri ng lakas  ay “Divine Providence”.

Sa gulang na 41 taon, bakas sa mukha ni Allan ang mga hagupit ng kapalaran kaya sa biglang tingin ay mukha siyang mahigit nang 60 taong gulang, lalo pa’t halos puti na rin ang kanyang buhok. Nang maghiwalay kami uli ay pinalakas ko ang kanyang loob at nangakong magkikita uli kami upang makilala rin ang kanyang mga anak. Habang naglalakad akong palayo ay pinagdasal ko na lang na sana ay huwag siyang magkasakit dahil ang tingin ko ay parang bumabagsak na ang kanyang katawan na nakikita sa sobra niyang kapayatan.