Showing posts with label Rodrigo Duterte. Show all posts

Si Duterte at ang Tatlo niyang “Masugid” na Kritiko Kuno

Ni Apolinario Villalobos

Kailangan ng bawa’t bansa ang “fiscalizer” at ang lider naman ay “critic”, pero dapat pakaisipin ng bumabatikos kung gaano “kadami” ang makikinabang sa gagawin niya kung ihahambing sa ginagawa ng lider para sa buong bansa. Hindi lahat ng ginagawa ng isang lider ay sinasang-ayunan ng LAHAT kaya may kasabihang “you cannot please everybody”. Subalit kung seguridad at kapakanan ng NAKARARAMI ang nakasalalay, bakit kailangan pang MAMBULABOG ANG MGA DETRACTORS?...MAY SUGGESTION BA SILANG NASUBUKAN NANG EPEKTIBO?

May mga paraan upang ipakita ng “opposition” sa mga mamamayan na sila ay aktibo, hindi lang sa animo ay personal nang pagbatikos sa isang lider. Kung wala rin lang “laman” o kabuluhan ang binibitiwan nilang mga salita….TUMAHIMIK NA LANG SILA DAHIL LALO LANG SILANG LUMULUBOG SA KUMUNOY NG KAPALPAKAN.

ANG TINUTUKOY KO AY ANG GINAGAWA NINA TRILLANES, HONTIVEROS AT DRILON KAY DUTERTE…AT IBA PANG NAKALIMUTAN KO ANG MGA PANGALAN DAHIL MGA WALA NAMAN SILANG BINATBAT DAHIL SA KABOBOHAN NILA!

Kung tungkol sa droga ang pag-uusapan, walang binatbat sina Trillanes, Hontiveros at Drilon kay Duterte na sa pagiging mayor pa lang ng Davao ay marami nang karanasan tungkol sa bagay na nabanggit. Ang tatlo, kahit sa Maynila nakatira ay malamang nakatuntong lang sa Tondo kung panahon ng kampanyahan para sa eleksiyon at may kasama pang sangkaterbang mga alalay at bodyguards.

Kung tungkol sa Martial Law sa Mindanao ang pag-uusapan, walang karapatang magsalita ang tatlong nabanggit na nagpapakatalino kuno…. dahil hindi sila taga-Mindanao kaya hindi nila nadadanasan ang mga nangyayari lalo na ang banta ng kaguluhan sa Marawi na ginawa ng Maute group. Kung magkagulo sa Mindanao, ang tatlo ay walang pakialam dahil sa Maynila sila nakatira.

Ang dapat sagutin ng tatlong nabanggit ay kung mayroon bang maaaring pumalit kay Duterte. Isa ba sa kanilang tatlo?...si Pnoy Aquino uli”….si Gloria Arroyo uli”?....si Lacson?....si Cayetano?...si Poe?...si Robredo?

ANG GUSTO KO AY SI SARAH DUTERTE!

The Termites in Our Society

By Apolinario Villalobos

The current administration of Rodrigo Duterte has no doubt, inherited a sorely- weakened government due to the piled up unsolved cases of corruption with more undetected commissions added as days go by. Duterte has practically entered a home heavily infested with termites!

Some of these termites are plain citizens who just love to ride on issues. The others are attention-hungry and highly-entrenched government officials who are obviously blind to the consequences of their detractions. These termites paint a harrowing picture of the Philippines, as if they belong to another nation and with the intention of taking over the reign from Duterte. These nincompoops thought they are doing a favor to the country by trying to pull down a guy whose efforts are geared toward the healing of a sick society.

While leaders of powerful nations have finally recognized and supported Duterte in his campaigns, these pea-brained Filipinos act like deranged dogs with rabbis-infected saliva foaming down their mouth snarling at him, giving credence to what has long been suspected as their being financed by a powerful group or groups. Now, that is what I call selfishness and greed to the max!  

Sabotage as Tool Against Duterte

By Apolinario Villalobos

The Duterte camp should be very vigilant sa mga sabotaheng maaaring gawin as part of the smear campaign of the detractors in their desperate effort to oust the president from his office. Hindi lahat ng mga itinalaga niya sa puwesto ay sincere sa pagtulong sa kanya. Ang iba ay may ulterior motive na magpayaman lang at ang iba naman ay nagpapabayad sa mga kanyang detractors upang  gumawa ng mga kabulastugan na maibibintang sa kanya.

Along this line, ang pinakamadaling gawin ng mga kasabwat ng mga detractors ay ang “staged operation” against those involved kuno sa drugs. Gagawing obvious ang mga loopholes ng operation na agad mai-establish ng kanyang mga kalaban sa Senado at Kongreso. Sa ganitong paraan ay maipapakita nilang totoo ngang nagkakaroon ng police brutality sa operation kaya lalabas na talagang palpak ang presidente sa kanyang effort as regards his campaign against drugs.

Nakakabahala din ang katotohanang maraming mga nakaupo sa puwesto na mga civil service eligibles at hindi maka-Duterte. Sila ang mga ginagamit ng mga kalaban ni Duterte upang pabagsakin siya. Wala namang magagawa ang presidente dahil protektado ang mga hangal at traidor na ito ng batas. Lalong walang magagawa ang presidente kung ang mga financiers ay naka-base sa ibang bansa, lalo pa sa Amerika. At, ang pinakamatunog ay isa pang kababayang babae na naging milyonarya!

Nakatala sa kasaysayan ng sangkatauhan na maraming lider ang bumagsak dahil sa pagtatraydor ng inaakala nilang mapagkakatiwalaang mga tauhan. Nangyari yan kay Hesus na ang nagtraydor sa kanya ay isa sa kanyang mga disipulo na si Hudas…pinatawad siya ni Hesus. Nangyari din yan kay Julius Caesar na ang isa mga sumaksak sa kanya ay si Brutus na malapit sa kanya, kaya bago siya naputulan ng hininga ay nasambit pa niya ang, “y tu Brutus?”, na ibig sabihin ay, “pati ikaw, Brutus?”. Nangyari pa rin yan kay Ferdinand Marcos na ang nanguna sa pagpabagsak sa kanya ay ang mga pinagkatiwalaang sina Enrile at Ramos…ngayon ay nagre-reconcile ang pamilya Marcos sa kanila.

Marami ang gustong magpabagsak kay Duterte at karamihan sa kanila ay mga mapagkunwaring nakaupo mismo sa puwesto – mga ibinoto ng taong bayan at  ang iba ay mga civil service eligibles. Nangngingitngit sila dahil siguro natigil ang kanilang pangungurakot nang maupo bilang presidente ang isang taga-Davao! Akala ng mga hinayupak na ito ay walang kakayahan ang mga taga-Mindanao na maging presidente!

Sabotage as Part of the Demolition Scheme

Against the Duterte Administration

By Apolinario Villalobos

I have consistently emphasized that despite the seemingly indestructible image of Duterte due to his machismo, his detractors are bent on doing possible ways to shake his administration. The best way to do this is make use of the untouchable civil service eligibles left in practically all agencies loyal to them. Newly-appointed chiefs of agencies cannot even bring along their trusted staff due to delicadeza, thereby, helplessly leaving them at the mercy of the holdover corrupts in the office.

Who would be expected to feed detractors with inside information about the weaknesses of the new appointees but the insiders? Who would be expected to discreetly muddle the decision of the new appointees but the insiders?  If this is not sabotage committed by the corrupt holdovers and who are protected by the Civil Service eligibility, I do not know what else to call it.

Sabotage is a universal destructive act of “mercenaries” in an organization, entity, and nation. These saboteurs are sometimes called “spies” to give them an exciting color. These devils of sort can throw into trash bins or burn documents, make equipment bog down, block the flow of information, feed wrong information to the media, etc., with the end view of destroying the credibility of the agency and the appointed chief.

The case of the Bureau of Customs is one classic example. Since time immemorial, the agency always alleges the lack of facilities, especially, x-ray machines for their inability to detect contraband items. How can such an agency whose main responsibility is to “check” items lack this basic equipment? Accordingly, the agency has x-ray machines but they have been purposely made to malfunction!

Sabotage will definitely pull Duterte down unless something drastic is done to the evils in the agencies – the incorrigible Civil Service eligibles!

Build, Build, Build

…then, destroy, destroy, destroy

By Apolinario Villalobos

That is how it is in the Philippines. Infrastructures are built and left to deteriorate due to haphazard maintenance. Bridges are provided with lights such as those of Quiapo and Sta. Cruz in Manila, followed by colorful launching complete with media coverage and ribbon cutting, then left to the mercy of vandals and the natural elements due to the negligence of local governments. All airport terminal buildings are in sorry state, one of them even with periodic failure of a lone escalator, while the other one always lands on the pages of broadsheet due to falling ceiling panels. The other one is reported to be with clogged toilets.

Once the “underside” of the LRT (Light Rail Transit) was colorfully painted by a mayor of Manila City, but when he lost in the election, the winner upon assumption of post, practically “deleted” the mark of the previous mayor. Millions of pesos were spent for paints to cover the former “design” and color of posts of the transit system and for the new paint, complete with outdoor plants that in time wilted due to their new environment. Today, the “underside” is again in sorry state. Highways and roads that are still in tip-top condition are destroyed to give way to new “toppings” every time new officials assume post or when the term of the incumbent is about to be finished.

Martial Law for Mindanao is Long Overdue

By Apolinario Villalobos

The gruesome killings in Marawi, the encounter at Bagumbayan (Sultan Kudarat), between the MILF and the Philippine military, the pockets of bombings in southern Mindanao are all indications that the sitting president, Rodrigo Duterte is being challenged as to how far he can bend backward without straining his spine. He has been tolerant for some time and he did it more than enough. It is high time that he should flex his muscles.

When he took over the land’s highest position from a lenient president, he did not lose time in calling for cooperation. But because of his obvious plan to rid the country and the government in particular, of crooks, practically, everybody with selfish motives became apprehensive. Turncoats and opportunists who thought Duterte is no different from the past presidents are shocked by his steadfast and feisty moves, so now, they are having second thoughts if they would still support him or finance his detractors which some are already doing.

How can Martial be not applicable to a country like the Philippines, especially, Mindanao where unrest is already brewing? How can “due process” be applied to the case of a terrorist caught red-handed while about to detonate a bomb? How can “due process” be applied in the case of  drug-deranged and useless citizens who rape innocent young women, and even elders, fit to be their grandmother? How can “due process” be applied in the case of drug lords who have constructed drug laboratories right under the very nose of conniving law-enforcement agencies? How can “due process” be applied in Marawi City where gruesome killings are being committed by the Maute Group? The supposedly “due process” has just created animosity among the victims of criminals due to delayed application of justice.

HIHINTAYIN PA BA NA KUMALAT ANG TERORISMO SA VISAYAS AT LUZON…LALO NA SA MAYNILA?

Clearly, there is a concerted effort to oust Duterte from his post. And, those who have conceived this evil design could be the concerned parties whose selfish interests have been railroaded.  Again, Martial Law for Mindanao is long overdue. Why worry if you are not guilty?

And, obviously, the terrorism in Mindanao is no longer hinged on religion but politics and money!

Ang Droga sa Pilipinas at Pakikialam ng European Union at Amerika

Ni Apolinario Villalobos

Noong unang panahon…pinaghatian ng ilang bansa sa Europe ang buong mundo. Nag-unahan sila sa pagkamkam ng mga isla kahit may mga katutubo nang nanirahan sa mga ito. Kasama sa listahan ng mgangangamkam ang England, Holland, Russia, Germany, Hungary. Kabilang sa kanila ang mga bansa sa Mediterranean na tulad ng Espanya at Portugal na gumamit naman ng mapagkunwaring misyong ispirituwal na ang simbolo ay krus. Bandang huli na sumali ang Estador Unidos na binuo ng mga estadong nagbuklod-buklod. Ang mga “Amerikano” na bumuo ng malaking komunidad sa “New World” na ang bukana ay California, ay galing sa England, Pransiya, Germany, Holland at iba,  upang takasan ang paghihigpit at pagmamalupit ng kani-kanilang hari at reyna. Sa pangangamkam ng mga Amerikano sa dinayo nilang mga palanas at gubat ay naitaboy nila ang mga katutubo na tinawag nilang “Indian”. Ang tawag na yan ang popular na ginamit noong unang panahon sa pagtukoy sa mga katutubo ng mga kinamkam na mga isla….kasama na diyan ang mga katutubo sa kapuluan ng Pilipinas na tinawag na “Indio” ng mga Kastila.

Sa pag-usad ng panahon naging maunlad ang mga bansang mangangamkam dahil sa “industrialization” na ang pinaka-pundasyon o mitsa ay ang paggamit ng “fossil fuel” o mga panggatong na nakaimbak sa ilalim ng lupa tulad ng uling at langis. Dahil sa sobrang kasakiman ng mga mangangamkan, hindi nakontrol ang paggamit ng mga panggatong hanggang masira ang bahagi ng kalawakan na nagbibigay proteksiyon sa mundo (ozone layer) laban sa matinding init ng araw – napunit dahil sa carbon dioxide na ibinuga ng mga factory o pagawaan. Nadamay ang mga maliliit na bansang (third world countries) walang kamuwang-muwang sa “industrialization”. Sa kasamaang palad, ang mga “third world” countries na nagsisimula pa lang umarangkada ay ayaw nang pagamitin ng “fossil fuels” sa pamamagitan ng mga mapanlinlang na “treaties” o kasunduan sa pagitan nila at mga mangangamkam na malalaking bansa, upang mailigtas kuno ang kalikasan….ganoong ang mga hinayupak na mangangamkam na mga bansang ito ang sumira!

Hindi lang sa paggamit ng mga “fossil fuel” nakikialam ang malalaking bansang mangangamkam sa mga bansang maliliit lalo na ang mga nasa Timog-Silangang Asya, kundi pati na rin sa pagpapatakbo ng pamahalaan. Ang isang halimbawa ay ang pakikialam ng European Union sa mga ginagawa ni Duterte upang matigil ang droga sa Pilipinas. Ibinunyag ni Duterte na hindi na ligtas sa epekto ng droga ang gobyerno dahil maraming nagtatrabaho dito, lalo na sa hanay ng kapulisan ay lulong na rin sa droga. Ang mga barangay na siyang pinaka-pundasyon (foundation) ng lipunan ay nasa impluwensiya na rin ng bisyo dahil maraming Barangay Chairmen ay may kinalaman na rin dito.

Sa Europe ay okey lang na maglipana ang mga durogista dahil suportado ng gobyerno ang pagpapagamot, sa Pilipinas ay iba ang sitwasyon dahil gamot nga lang sa pagta-tae o LBM at lagnat ay mahal na…paano pa kung ang pag-uusapan ay mga rehab center na mga high-class na ospital lang ang mayroon…ang tinatawag nilang “basement”? Mabuti nga at sa pag-upo ni Duterte ay binigyan agad niya ang problemang ito ng pansin kaya may magagamit nang mga rehab centers sa Davao, Bukidnon at Nueva Ecija.

Malaking balakid sa pagbabago ng Piilipinas ang pakikialam ng European Union at Amerika na ang mga pinaghihinalaang “sulsol” ay mga Pilipino rin na natigil ang milyo-milyong kinikita nang maupo si Duterte!

Masasabing nagsanib-puwersa ang dalawang uri ng demonyo sa mundo - ang mangangamkam at mapaglinlang na mga mauunalad na bansa sa Europe, pati Amerika, at ang mga demonyong Pilipino na ang gusto ay patuloy na nabubuhay at pagala-gala sa Pilipinas ang mga adik, drug pusher at mga drug lords, pati mga corrupt sa gobyerno!

The Bankerohan Public Market of Davao City

By Apolinario Villalobos

Literally, “bankerohan” has a connotation as a place where boatmen converge as “bankero” means “boatman”. Appropriately, the public market is located by the bank of the main river that traverses the city. As in any Philippine community and historically, the river or a coastal village are considered as the center of trading. Unfortunately, lately, Bankerohan, the bustling riverside trading community of Davao City, gets inundated during the worst onslaught of heavy rains without let up for days.

Unlike other cities, Bankerohan has maintained its typical Oriental bazaar atmosphere to which the city dwellers have melded well. Spread throughout its periphery, various products from neighboring towns are sold side by side with local delicacies, prominent among which is the “puto maya”. The delicacy is actually two kinds of sticky rice, the white and the “tapul” which has a delectably purple color partner. The two varieties of rice are steamed separately. “Puto maya’s” is best eaten with “sikwate” (hot chocolate with thick consistency) prepared and cooked in “hornio”. While it slowly cooks to the right consistency, a half-submerged “baterol” (wooden stirrer) is rolled between the palms to keep the preparation from going into a rolling boil. A serving of “puto maya” costs Php10, while a cup of “sikwate” can be had for Php15.

If the durian is in season, a whole ripe fruit can be purchased from any of the stalls and eaten on the spot, for Php30 while marang would cost as low as Php20. Other local fruits that fill the fruit stalls are big-sized guava, golden pomelo, rambutan, papaya, several varieties of papaya. Durian preserves such as candies, jams and jellies also fill the shelves of the fruit stalls. Vegetables and marine products are strictly controlled to maintain their prices, as well as, those of rice and corn grits.

As dusk falls, makeshift stalls for used clothing begin to dot the area near the Mercury Drug Store. Practically, all kinds of clothing merchandise are priced between Php10-20. Hectic trading activity reaches its climax as midnight approaches. But, the traders do not fold up their stalls until 6AM hoping for the coming of last-minute buyers.

In the evening, the market resonates with warbles from wannabe singers who try their best to garner a “10” verdict from videokes that are the come-ons of carinderias. Everybody enjoys for as long as the no-smoking policy is observed. Aside from the videoke machines, the carinderias also pride in their cheap foods displayed in trays. Prices range between Php15 to Php35, with the vegetable dishes being the cheapest and those of beef and pork the more expensive. Grilled fish, especially tuna belly, head, and its innards are also available which go well with the beer or tuba (coco wine).

From Bankerohan, the cheap hotels along Claveria are a few meters away. Public transportations can be taken at several designated jeepney stops distributed around the market, so that strangers need not worry. And, most especially, there is nothing to fear while commuting from this busy section of the city to any part, even the suburbs, as taxi drivers of Davao City are the most trustworthy in the whole Philippines!

Any Church on Earth is Like a Nation

By Apolinario Villalobos

There is an adage that says, ”do not judge so that you will not be judged”. What I am doing is not judging but exposing what I see, observe and gather from researches. I have no right to judge, as I too, am a sinner but in other ways, and definitely not regarding exploitation of others. As I cannot just afford to be blind to what are happening around me, I have to let out what I feel. If it happens that some people will agree with me…fine. If the others do not…still fine, as each human who thinks sanely has all the rights to his or her opinion.

The sensitive issue on the Roman Catholic Church leaders in the Philippines has been put forward because of what for me are the unbecoming acts of her leaders, particularly, in dipping their fingers into politics which is no different from what their forerunners, the friars, did during the Spanish period during which they ran the show despite the presence of the town heads. Perhaps, they were afraid that if they showed weakness, their holdings would be taken away from them.

In general, however, the commonality between any Church on Earth and a Nation is their having human leaders, hence, with human weaknesses. That fact alone does not need any further argument as to the question on churches having corrupt leaders. Church leaders are not sons of Gods born in heaven! The frocks, whatever is the style and colors, that the leaders of the various churches wear as a a symbol of “spiritual authority” does not exempt them from committing “sins”. It is even viewed as worse, if despite their vows, they still commit unbecoming acts toward their fellowmen, because they do not only offend the latter but their God, to whom they promise their allegiance and made various vows.

One does not need to study in seminaries to know what is bad, nor in colleges and universities to know what a corrupt act is. The glaring truth is that since the conception of a new life in a woman’s womb, innate bad characteristics are already ingrained in his/her DNA, and are just waiting to be nurtured. In other words, any president, senator, congressman, mayor, priest, bishop, nun, and anybody else for that matter is born sinner and “candidate” to becoming corrupt. In this regard, if one nurtures his bad characters…. that becomes the big problem. Further to this, it must not be assumed then, that the Roman Catholic bishops who are viewed as leaders of their church, are always right in what they are doing!

The problem with these Filipino bishops today, is that they are only leaning on one side – that of the criminals who, for them should not be killed….but what about their victims that they raped, robbed, or killed! If these criminals are allowed to roam the streets, will these bishops guarantee that they will not rape more children, even senior women, rob more innocent commuters, or kill more hardworking neighbors?

These bishops are leaders of the Roman Catholic Church….but what have they done to alleviate poverty and ignorance among their flocks? Why did they allow them to become addicts? If they reply that it is not their “duty” to teach them with “earthly lessons” as they are only concerned about “spiritualities” then they must stop harassing President Duterte with unfounded accusations that are clearly tainted with politics! 

What Duterte Needs to Check

Illegal Drugs and Corruption is a “Super Council”

By Apolinario Villalobos

One glaring flaw in the government system which causes all the flacks in its effort to check the proliferation of corruption and illegal drugs is the lack of concerted effort due to the absence of effective coordination and instantaneous action of all agencies concerned with interrelated functions and objectives. By “agency”, I mean “office”, be it a bureau, a unit of a department, the department itself, and all levels of the local government. I this regard, I am referring to the Philippine National Police (PNP), Department of Justice (DOJ) and the Department of the Interior and Local Government (DILG).

The above is very ideal. However, there is a big question as regards “trust”, because the mentioned agencies are not 100% trustworthy. Betrayal is not far from being committed by the corrupt official who happens to have become a member of the Super Council. In the past, before raids can be conducted, for instance, in drug laboratories and drug dens, the targets have already been notified by their cohorts in the participating government agency, and who are privy to the operation. In this regard, there is an urgent need to purge the said agencies of scalawags before the Super Council can be organized…the DOJ with its PDEA and NBi, the PNP and the lower courts of the Judiciary.

As to the checking of the trustworthiness of people in the government, and whose expertise the president can harness, the latter should check their historical performance. He should also make it clear that whoever gives him wrong information should be made accountable. He should learn his lesson from the embarrassing case that put the Bureau of Immigration into the limelight, with those involved being his appointees.

Si de la Rosa at ang 6 na Taon

Ni Duterte Bilang Presidente

Ni Apolinario Villalobos

Hindi natanggal sa hanay ng kapulisan ang noon ay pinatututsadahan ni Duterte na mga “ninja police” sa Manila na bubuwagin daw niya pag-upo bilang presidente. Takot kaya sina de la Rosa at Duterte na masabotahe ng mga pulis na nasa iba’t ibang bahagi ng Manila ang programa laban sa droga kaya sobra ang bait nila sa mga kapulisan? Ang problema ng dalawa ay wala ni isa man lang na tiwaling pulis ang natanggal sa kabila ng mabibigat na ebidensiya laban sa kanila, tulad nang nangyaring pagpatay ng mag-asawa sa Antipolo, at ang itinuro ng mga anak na mga suspek ay mga pulis-Antipolo.

Sinasabi din ni de la Rosa na iniimbistegahan ang mga suspek na pulis, pero sila ay parang pinagbakasyon lang sa Crame sa tinatawag nilang “holding office” ng PNP. Ang NAPOLCOM naman na nag-iimbistiga ng mga kaso ay wala pang inilalabas na resulta. At ang gusto pang palabasin ng tagapagsalita ng PNP ay isang “isolated case” lang kuno ang pinakahuling nakakahiyang kasong nagsasangkot kay Sta. Isabel, at hindi dapat isiping kumakatawan sa buong kapulisan. Malabong paniwalaan ang sinabi niya dahil sa dami na ng mga kasong naipon.

Matuloy man o hindi ang federal na gobyerno,  bababa sa puwesto si Duterte mula sa Malakanyang pagkalipas ng 6 na taon at siguradong mamamayagpag na naman ang mga tiwaling pulis. Ngayon pa lang ay naghuhugas na ng kamay si Duterte kung mamayagpag uli ang droga pagbaba niya, dahil palagi niyang sinasabi na “hindi niya papayagan ito sa kanyang panahon”. Ibig sabihin ay wala siyang pakialam kung kakalat uli ang bisyo pagkatapos ng kanyang termino. Ang mga drogang itinago lang ay pwede na uling ibenta. Hindi mararamdaman ang bilis na pag-usad ng panahon kaya magugulat na lang ang bayan kung ang 6 na taong termino ni Duterte ay tapos na pala! Subalit anong pagbabago ang mangyayari sa loob ng 6 na taon kung ang DOJ ay mahina at ang imahe ng PNP ay unti-unting nadudurog?...at ang ibang mga itinalaga niya sa puwesto ay nasangkot na agad sa mga katiwalian?

Hindi dapat nakipag-kompromiso si Duterte sa BUONG hanay ng kapulisan upang masiguro na maganda ang kalalabasan ng programa niya laban sa droga. Dahil sa ginawa niya ay hindi nagalaw ang mga tiwali. Pareho lang naman ang tapang ng mga bagong pulis at ng mga datihan kung katapangan ang kailagan niya upang maging epektibo ang “operation tokhang” kaya dapat ay hindi siya manghinayang na patalsikin ang mga datihang pulis na bistadong tiwali. Dahil sa pinapakita ni Duterte na kapanalig siya ng mga pulis sa LAHAT na gagawin nila sukdulan mang makapatay para sa kanilang self-defense, lumakas ang loob ng mga tiwali na ipagpatuloy ang masama nilang ginagawa na ang pantakip ay ang “tokhang”. Malinaw na inabuso ng mga tiwaling pulis ang tiwalang ibinigay sa kanila ng presidente.

Kung wawariin, ang mga sangkot sa mga katiwalian ay mga datihan nang pulis kaya nangangahulugang malalim ang pagkaugat ng kasamaan nila. Hindi dapat palaging sabihin na kaya sila gumagawa ng masama ay dahil sa liit ng suweldo. Kung naliliitan sila sa suweldo nila, dapat ay mag-resign sila at pumasok bilang personal security ng mayayaman. Marami na rin ang nakapansin na parang pinaglalaruan lang si de la Rosa ng mga datihang pulis na may mataas na puwesto. Hindi siya ina-update sa mga nangyayari. Nagugulat na lamang siya kung makarinig ng mga balita o matanong sa interbyu, na ang pinakahuling insidente ay tungkol kay Sta. Isabel. Palagi tuloy siyang nalalagay sa nakakahiya at alanganing kalagayan….at napapagtawanan!

Hindi dapat maghimutok si de la Rosa kung marinig ang mga panawagang mag-resign na siya upang mailigtas sa kahihiyan ang presidente. Marami ang nadismaya sa kanyang pagpoporma na matapang pero hanggang salita lang daw pala kung interbyuhin siya. Alam din pala niyang may mga butas ang sistema ng NAPOLCOM lalo na sa pag-imbestiga ng mga pulis na inaakusahan, kaya dapat ay may ginawa na siyang mga hakbang upang mapasakan ang mga ito at maituwid ang dapat ituwid.

 Sa paglipat ng kustodiya kay Sta. Maria mula sa NBI patungo sa PNP, gusto na naman daw kausapin ni de la Rosa si Sta. Isabel….para ano pa? Ang dapat niyang kausapin ay ang mga pulis na kasama ni Sta. Isabel at nagtuturo sa kanya na nanguna sa pagkidnap at pumatay mismo sa Koreano. Naisahan na naman ni Sta. Isabel ang PNP dahil bago siya inilipat sa Crame ay nakagawa na ito ng statement sa NBI at malamang ay tinulungan pa ng mga kaalyado niya doon upang makagamit siya ng mga teknikal na palusot. Tulad ng dati, nakanganga na naman ang PNP Chief sa kawalan ng magagawa! Kahit may itinuturo pa si Sta. Isabel, wala nang magagawa si de la Rosa kundi hintayin na naman ang resulta ng administrative investigation na gagawain ng makupad na NAPOLCOM. Kung gagawa daw kasi ng desisyon, UNFAIR SA MGA INAAKUSAHAN….TALAGA?!!!!

Dapat ay pilitin si de la Rosa na maglabas ng imbentaryo o listahan ng mga kasong hawak ng NAPOLCOM mula noong umupo si Duterte, na may kinalaman sa “tokhang” at lalong mabuti kung maisama ang mga namana mula sa mga nagdaang administrasyon. Sa pamamagitan niyan ay malalaman kung talagang nagtatrabaho ang NAPOLCOM bilang pagpapakita na nakikipagtulungan ito kay Duterte o talagang makupad lang sa pagkilos. Kung wala ni isa mang kaso silang natuldukan, may malaking problema si de la Rosa at Duterte!...napapaglaruan sila ng inaakala nilang mapapagkatiwalaan nila!....sa uulitin, napakabilis ang pag-usad ng panahon kaya ang 6 na taon ay mapapagtiyagaang tiisin!

NADADAMAY KAYA KAWAWA ANG MGA MABUBUTING PULIS SA MGA GINAGAWA NANG MGA TUMANDA NA SA PNP PERO NAGKASUNGAY NAMAN!

MAY KAPALIT ANG LAHAT NG INAASAM

…mga sakripisyo at “collateral damage”

Ni Apolinario Villalobos

Upang mailabas ng ina ang isa pang buhay kailangan niyang isalang ang kanyang sariling buhay at mismong buhay ng iluluwal na sanggol sa pangambang may mangyaring hindi maganda. Pwedeng mamatay ang nanay o sanggol dahil sa kapabayaan ng mga nagpapaanak sa kanya.

Upang magkaroon ng katahimikan sa pagitan ng nag-aaway na mga bansa, kailangan ang dahas na dinadaan sa patayan upang may malupig o matalo at yumuko sa nanalo. Pwedeng magkaroong ng “truce” o panandaliang katahimikan pero hindi ito tatagal dahil sa kagustuhan ng mga nag-aaway na matalo ang kalaban at mapatunayan ang kapangyarihan at lakas ng mananalo. Natigil ang WWII dahil binomba ng Amerika ang Japan….maraming namatay pero nagkaroon ng katahimikan bilang hudyat sa pagkakaroon ng panibagong pamumuhay sa buong mundo.

Ngayon, ang pangkalahatang tawag sa mga nadamay na tao at pagkawasak ng mga bagay dahil sa magandang layunin ay “collateral damage”,

Hindi digmaan ang problema ng Pilipinas….mas matindi pa sa digmaan. Ang mga ito ay ang kabuktutan ng mismong mga namamahala ng bayan na maliban sa pagiging korap ay nuknukan pa ng pagkainutil dahil sa pagbabaya ng mga dapat nilang gawin, mga taong pinagkatiwalaan ng taong bayan. Dahil sa kanila, namayagpag ang mga krimen lalo na ang mga may kinalaman sa droga. Ang mga biktima ay mga mahihirap, lalo na ang mga kabataan. Ang mga mayayamang drug lords at pushers nila ay lalo pang yumaman. Kung lahat ng kabataan ay magiging drug user sampu o mahigit pang taon mula ngayon, ano ang mangyayari sa bansa na mamanahin nila mula sa mga tumatandang mga mamamayan?  Ang mga mamamatay nang mga magulang ay makakaiwas sa nakakatakot na kalagayan, subalit ang mga ipapanganak pa ang kawawa!

Napupuna ang mga “collateral damage” sa ginagawa ni Duterte upang masugpo ang droga, subalit sino ang may sala? Kung may itotokhang na talaga namang kilalang drug addict at drug pusher, hinaharangan ng mga asawa, magulang at anak ang mga pulis….ginagawa silang kalasag o shield ng mga dapat sana ay aarestuhin. Talagang sinasadya nilang gawin ito sa pag-asam na hindi matutuloy ang pag-aresto.

Hindi dapat manibago ang mga Kristiyano tungkol sa isyu ng  “collateral damage” dahil maituturing na naging ganyan di si Hesus na namatay sa krus upang masagip sa kasalanan ang buong mundo. Hanggang ngayon ay maituturing pa ring napakalaking “collateral damage” si Hesus ng mga Kristiiyano dahil sa mga ungas na nagmamarunong na lider ng simbahang Katoliko. Sa sobrang kaungasan nila ay hindi na rin sila nakikinig sa mismong santo Papa nila! Kung sa Ingles, “what else is new?”….maliban na lang kung talagang ang mga tanga at ungas na mga bumabatikos kay Duterte ay sagad to the bone ang pagka-demonyo!  

DAPAT AY UNAWAIN NA WALANG KATAHIMIKANG MATATAMO SA NAPAKAMADALING PARAAN O IBIBIGAY NANG BASTA NA LANG. HUWAG MAGING IPOKRITO AT MAGMAANG-MAANGAN PARA LANG MASABING HUMAN LIFE ADVOCATE KUNO!!!!

Ang Martial Law

Ni Apolinario Villalobos

NOONG GINAWA ANG PINAKAHULING SALIGANG BATAS SA PANAHON NI CORY AQUINO AY HINDI PINANSIN ANG LUMALALANG PROBLEMA SA DROGA KAHIT PA MALAKING PAHIWATIG NA ANG PAGBARIL SA ISANG CHINESE DRUG LORD SA LUNETA. BINARIL ANG CHINESE DRUG LORD NOONG PANAHON NI MARCOS NA PINALITAN NI CORY AQUINO, AT DAHIL SA TAKOT AY NAG-ALISAN ANG IBA PANG DRUG LORD MULA SA PILIPINAS. SA KABILA NIYAN, HINDI MAN LANG BINANGGIT ANG DROGA BILANG ISA SA MGA DAHILAN BILANG BATAYAN SA PAGDEKLARA NG  MARTIAL LAW, DAHIL ANG TINUTUKAN NG MGA KAALYADO NI CORY AQUINO AY KUNG PAANONG MAHARANGAN ANG PAG-UPO NG MGA CRONY NI MARCOS NA DI-KALAUNAN AY NAGTAGUMPAY PA RIN SA PAGBALIK SA MGA PUWESTO.

ANG MGA HUNYANGONG CRONIES AY LUMIPAT PA AT SUMIPSIP SA MGA BAGONG ADMINISTRASYON NA PUMALIT HANGGANG SA PANAHON NG ANAK NI CORY NA SI PNOY AQUINO. AT, SA KANILANG EXCITEMENT, HINDI RIN NILA NAISIP KUNG PAANONG HARANGAN ANG PAGPAPALIBING KAY MARCOS SA LIBINGAN NG MGA BAYANI AT NANG MANGYARI AY ISINISI NILA KAY DUTERTE….KUNG HINDI BA NAMAN MGA BOBONG HANGAL! ANG INISIP LANG KASI NILA AY KUNG PAANO PANG MANGURAKOT SA HALIP NA PAGTUUNAN NG PANSIN ANG NAPAKARAMING PROBLEMA SA BANSA NA LALO PANG LUMALA AT NAIPAMANA NG MGA HANGAL KAY DUTERTE!

MAS MATINDI ANG EPEKTO NG DROGA DAHIL ITO AY UNTI-UNTING SUMISIRA SA LIPUNAN AT MGA MAMAMAYAN, LALO NA MGA KABATAAN NA ILANG TAON MULA NGAYON AY MATITIRA SA PILIPINAS BILANG BAGONG MAMAMAYAN. KUNG “SECURITY” NG BANSA ANG PAG-UUSAPAN, NANGANGAHULUGANG KAILANGAN ANG MARTIAL LAW DAHIL SA DULOT NG BANTA NG DROGA SA “KABUUHANG SEGURIDAD” NG PILIPINAS PARA SA KINABUKASAN NITO!

SA PANAHONG ITO, ANG GIYERA AY HIGH-TECH NA….ILANG GUIDED MISSILE LANG ANG PALIPARIN TUNGO SA KALABANG BANSA, SA ISANG IGLAP, TAPOS NA ANG LABAN. KAYA BAGO PA LANG SIGURO MAPIRMAHAN ANG EXECUTIVE ORDER PARA SA MARTIAL LAW BATAY SA BANTA NG GIYERA AY LUSAW NA ANG PILIPINAS!

ANO PANG IBANG BANTA ANG SINASABI NG MGA KONTRA SA MARTIAL LAW? BANTA SA INFORMATION ARCHIVE NG BANSA? HINDI NA ITO BANTA DAHIL NANGYAYARI NA ANG HACKING KAYA ILANG AHENSIYA NA NGA ANG NABIKTIMA DAHIL LANG SA “PINAGKATUWAAN” NG HACKERS NA GUSTO LANG MAGYABANG NG KANILANG KAKAYAHAN!

MALIBAN SA DROGA, ANG BANTA NA NANGYAYARI NA RIN SA BANSA AY ANG KAGUTUMAN AT PAGKALIGAW NG LANDAS NG MARAMING KABATAAN NA NAGING ADDICT DAHIL MISMO SA KAPABAYAAN DIN NG MGA MAGULANG NA KUNG HINDI SUGAROL AY LULONG SA ALAK, AT LALO SA SA DROGA DAHIL SILA MISMO AY ADDICT DIN!

SA MGA KALAGAYANG YAN DAPAT BUKSAN NG MGA PILIPINO ANG KANILANG MGA MATA. PERO ANG IBA YATA AY NAKULAPULAN NA NG MAKAPAL NA MUTA KAYA HINDI MAKAKITA!

Ang Vatican at Pilipinas...Ngayon

Ni Apolinario Villalobos

Ang Vatican ay merong Santo Papang mapagpakumbaba, piniling tumira sa apartment sa halip na sa marangyang “palasyo” ng Vatican, at ang mga kasabay na kumain ay ang mga ordinaryong pari na bumibisita sa Vatican. Hindi maganda ang mga kuwento tungkol sa kanyang nakaraan, kasama na diyan ang pagtrabaho niya bilang bouncer sa isang bahay-aliwan. Marami din siyang nakabanggang nakatataas sa kanya nang siya ay naging pari hanggang sa maging Obispo. Sa simula pa lang ng pag-upo niya bilang Santo Papa, nagbanta na siyang lilinisin niya ang simbahang Katoliko na ang korapsyon at iba pang eskandalo ay pilit na itinago sa mahabang panahon. Hanggang ngayon ay tinutuligsa niya ang mga animo ay demonyo na nakasuot ng sotana at nagpapanggap na mga “ama” ng komunidad, ganoong mayroon palang mga minumulestiya. Nanawagan siya sa mga ito na lisanin na ang simbahan upang hindi madamay ang mga matitino, subalit matitigas ang ulo nila dahil siguro hindi nila maiwanan ang karangyaang INI-ENJOY nila.

Ang Pilipinas ay mayroon ngayong Rodrigo Duterte na umaming madilim ang kanyang kahapon bilang estudyante dahil pumapasok siya sa klase maski nakainom. Wala sa mga naging classmate niya ang nakaalala na nagpakita siya ng katalinuhan. Pati ang isang propesor niya noon na ininterbyu ay umaming hindi niya maalalang naging estudyante niya si Duterte, ganoong nababanggit siya nito (Duterte) sa mga talumpati. Nang maging mayor ng Davao city, ang lunsod ay biglang tumino dahil nawala ang mga NPA at drug dealers na nakatira sa mga depressed areas lalo na sa Agdao kaya tinawag ito noon na “Nicaragdao”. Matindi ang pagbatikos ni Duterte sa mga tiwali sa gobyerno na bahagi ng mga dahilan kung bakit namayagpag ang problema sa droga.

Ang dalawang lider ay parehong binabatikos ng mga ayaw magbago o tumanggap ng pagkakamali. Pareho rin silang nagpahayag ng pagtanggap ng kanilang kapalaran nila kung sakaling hindi sila umabot sa itinakdang panahon. Si pope Francis ay nagpahayag noon na baka mag-retire siya ng maaga upang mabigyan ng pagkakataon ang ibang Obispo na maging lider ng simbahang Katoliko, at si Duterte naman ay nagsabing handang bumaba kung magawa agad ang bagong porma ng gobyerno na Pederalismo. Sa madaling salita, pareho silang hindi ganid o sakim sa kapangyarihan.

Ang Vatican ay isang maliit na lunsod sa loob ng Italya pero nirerespeto ng mga makapangyarihang bansa. Ang Pilipinas naman ay isang maliit ding bansa, watak-watak pa dahil ang kabuuhan nito ay kinabibilangan ng mga isla, subalit dahil kay Duterte, kahit papaano ay nasapawan ng imahe niya ang nakasanayang pagtukoy dito na bansang korap. Kung noon ang Vatican at Pilipinas ay nilibak dahil sa mga katiwalian, ngayon sila ay nirerespeto ng buong mundo!

PARTIDO PULITIKAL? O BAYAN!

Ni Apolinario Villalobos

Malalaman kung ang isang tao na may ambisyong pumasok sa pulitika ay taos sa puso ang adhikain sa pamamagitan ng mga binibitiwang pangako. May mga imposibleng pangako dahil  paulit-ulit na sinasambit nila ang mga nakalipas nang ipinangako noon ng mga pulitikong naging korap nang manalo. Hindi rin maiiwasan ang plastikan tulad ng nangyayari sa pagitan nina Duterte at Robredo, lalo pa at magkaiba sila ng partido. Sa puntong ito, si Duterte na mismo ang nagsabi sa isang interview na nakikita niya si Robredo sa mga rally para pabagsakin siya, at sa sunod nilang pagkikita sa meeting ay nakangiti pa ito ng buong tamis sa kanya. Magkaiba sila ng pinaghuhugutan ng lakas – si Robredo ay ang kanyang partidong kulay dilaw at si Duterte ay taong bayan na kailangan niyang iligtas mula sa lagim ng droga at korapsyon.

Kung partido ang pinaghuhugutan ng lakas ni Robredo, paano niyang masasabing siya ay kakampi ng bayan ganoong sumemplang na ang partidong ito dahil ang mga adhikain ay hindi makabayan?. Ang ganitong uri ng adhikain ay pangsarili lamang – personal, kaya gagawin ang lahat upang makakapit-tuko sa puwesto ng mga kapanalig nito.

Samantalang si Duterte na mula’t sapol ay naniniwalang nakatadhana siyang maging presidente para sa kapakanan ng bayan ay palaging taong bayan at kabataan ang laman ng mga talumpati. Ang isang patunay sa sinasabi niya ay ang pagkapanalo niya sa kabila ng kawalan niya ng sariling pondo para sa kampanya. Walang bahid na pangsarili ang kampanya niya laban sa droga dahil hindi naman niya ikayayaman ito, sa halip ay maglalagay lang sa kanya at pamilya niya sa delikadong kalagayan dahil ang binabangga niya ay mayayamang personalidad na sangkot sa droga.

Kung sinabi ni Duterte na wala nang puwang si Robredo sa administrasyon niya dahil obvious ang pagka-ipokrita nito, lalo pa at halatang walang simpatiya sa bayan…dapat lang! Ang opisina ni Robredo na tumutulong kuno sa mahihirap, silang mga nasa laylayan ng lipunan, mukhang hindi yata totoo. Yong isang kaibigan ko na mahigit dalawang buwan nang pabalik-balik upang humingi ng pandagdag sa gastusin sa pagpa-opera ng anak, hanggang ngayon, ni singkong duling ay walang natanggap. Hiningan pa ng staff ng bank account number para doon daw ipapadala ang tulong….na napakamaling sistema dahil pwedeng pakialaman ng mga magnanakaw ang impormasyon na yan, at higit sa lahat ay walang patunay na natanggap ng tao ang pera kung sakali man, kaya paanong maa-audit ng COA? Saan kaya nila nakuha ang ideyang itong napakamali?

Kung sasabihin ni Robredong wala siyang pondo, magtanggal siya ng mga pandekorasyong mga tao at isara ang opisinang pang-community outreach kuno na pandekorasyon lang din. I-maintain na lang niya ang opisina niya bilang Bise-Presidente…na standby lang hangga’t may mangyari sa presidente. Makipag-ugnayan na lang siya sa mga obispong Katoliko at mga grupo ng mga babaeng kapanalig niya at mag-camp out sila sa Liwasang Bonifacio o Luneta. Humingi kaya siya ng tulong kay Pnoy at Roxas....o baka nagbibigay na at para kung saan, sila lang ang nakakaalam!

KAILANGAN NG PANGULO ANG “INTELLIGENCE FUND”

Ni Apolinario Villalobos

Hindi 100% na natanggal ang mga tiwali sa mga ahensiya ng gobyerno dahil sa Civil Service provision tungkol sa eligibility. Ang mga tiwaling ito ay ILAN sa mga opisyal at ordinaryong empleyadong nagsisilbing balakid sa mga programa ni presidente Duterte, kaya kailangan niya ang “intelligence fund”. Ang pondo ay magagamit na pangsuweldo sa mga taong gagawa ng palihim na pagmanman sa mga operasyon ng lahat ng ahensiya. Pwedeng gayahin ang mga malalaking department stores at grocery stores na “nagtatanim” ng tinatawag na “false shoppers” na nangangalap ng first-hand information kung sino at saang bahagi ng operasyon nila ang may palpak na serbisyo.

Ang mga taong confidential ang trabaho ay magbibigay ng first-hand na mga report kay presidente Duterte upang magkaroon siya ng ideya kung binobola lang siya ng mga itinalaga niyang kalihim at iba pang opisyal. Malalaman din niya kung ang mga datihang empleyado ay nagbago na o kung bumalik sa dating katiwalian. Kung hindi mangyayari ito, siguradong babagsak siya kahit maganda ang kanyang layunin dahil napapansin na ngayon ang kahinaan ng ilang mga opisyal na itinalaga niya dahil lang sa utang na loob.

Pwedeng gamiting halimbawa para sa pangangailangan ng “intelligence fund” ang Bureau of Customs na hanggang ngayon ay tila bumabalik na naman sa dating gawi na panggigipit sa mga importers at ang ginagamit na dahilan ay ang walang kamatayang “technical smuggling” kuno.

Ang dahilang ito ay mababaw, dahil kung regular o consistent ang kanilang paghihigpit ay hindi “palaging” nataytayming sa panahong malapit na ang pasko.

Nabisto ang modus operandi ng Bureau of Customs nang pumutok sa media dahil sa reklamo ng mga apektadong negosyante ng prutas. Dahil sa panggigipit ng Customs, inaaasahang sisirit ang presyo ng mga prutas pagdating ng Disyembre upang mabawi ng mga negosyante ang mga nagastos nila dahil sa pagka-antala ng release ng shipment nila na hindi naman nila kasalanan.

ANG MGA PINAPATAY NA DRUG USERS AT PUSHERS

Ni Apolinario Villalobos

Batay sa mga binanggit ni Kerwin Espinosa tungkol sa lawak ng pagkasangkot ng kapulisan, nakakabahala na hindi lang pala mga opisyal na nakaupo sa mataas na puwesto ang may kinalaman, kundi pati mga kapulisan sa ilalim. Malinaw na malinaw ang kuwento tungkol sa mga “recycled” na droga – mga drogang bahagi ng nakumpiska ng mga pulis at pinabebenta nila mga “bataan” nilang pushers. Ang mga nasa Maynilang pulis na nagre-recycle ay tinawag na “ninja cops”. Ang mga pushers ay nahahawakan nila sa leeg dahil nahuli na nila ang mga ito bilang mga drug users, kaya mistulang na-black mail upang magbenta ng “recycled” na droga, upang hindi tuluyang makulong.

Naipakita din noon sa TV ang isang witness na taga-Antipolo na nag-utos daw sa kanyang tatay na magbenta ng droga, at kung minsan daw ay sa bahay pa nila gumagamit nito. Mistulang nakalublob sa kumunoy ang tatay nilang pinatay nilang gumagamit din ng droga at ilang beses nang nahuli. Nang mapatay ang tatay nila ay positibo nilang itunuro ang mga pulis.

May mga pinapatay ngayong ayon sa mga kaibigan at kapamilya ay dati daw gumagamit LANG ng droga at sumuko na kaya nakalista sa presinto. Nagtataka lang sila kung bakit pinatay pa at siguradong hindi sindikato ang pumatay sa kanila dahil wala naman daw kilalang big-time pusher ang mga ito. Ang ibang namatay ay mga scavenger at “barker” sa mga jeepney station. Pero ayon sa kanilang mga kaibigan ay natutong gumamit ng droga na nagsimula sa rugby, pero bandang huli ay kumita dahil “naghahatid” na rin daw ng droga o naging “runner”. Kung minsan pa daw ay may kausap silang mga pulis.

Ang hinala, ay mismong mga pulis na sangkot sa droga pero hindi natanggal sa puwesto ang may kagagawan ng pagpatay upang hindi sila maituro pagdating ng panahon. Pinapatay nila ang mga nakakakilala sa kanila upang pagdating ng panahon ay hindi sila maituro. Kapag “lumamig” na ang sitwasyon dahil isinusunod na ang “corruption” kaya siguradong hihina ang operasyon laban sa droga, asahan ang mga bagong “set” ng drug pushers at runners. Hindi naman kasi nasisira ang shabu kahit itabi ng kung ilang taon….pwedeng ibenta after six years kung wala na si Duterte.