Showing posts with label Filipiino. Show all posts

“CORONA”, 666, AND “9”

By Apolinario Villalobos

I do not want to sow fear but as an advocate of numerology, I tried toying with what has been bothering me  for a long long time after researching on allegations that the virus is from the bats. My first question is, why use the word “corona” as reference to the covid virus? A site in the internet says it is because the virus resembles a “crown”, hence, the Latin “corona”. But I almost had a double vision in trying to discern the “crown” image of the virus which is shown  as a “ball with spikes”…in Latin, the equivalent of spike is “spica”.

I had apprehensions about posting this observation which happened right at the start of the outbreak many months ago in my effort to discern a “message somewhere”.  Here’s what I found out  using numerology and the English alphabet.  THE CORONA AS A VIRUS PUTS TO FORE THE DREADED “666” MENTIONED IN THE BIBLE AND THE “9”….. “The Biblical numerology of number 9 is the finality or the judgment. It is generally when at the time of judging a person and his works. Also, number 9 is used to define the perfect movement of God. The biblical number 9 is [also] a number of patience.”…a quotation from the internet.

Here is what I did…..using the English alphabet which is the source of the word “CORONA”, I assigned to the letters their respective number according to succession, such as C(3), O(15), R(18), O(15), N(14), A(1)…added them all that resulted to “66”…connected  the number to the “6” which is the number of letters in “CORONA” which resulted to “666”. I added the three 6s and the result is “9”….NOW, GO BACK TO THE QUOTED MEANING OF THE “9” IN THE SECOND PARAGRAPH OF THIS POST.

 In the Bible, the “Lord” uses people and tribes to punish “his chosen people”….the Bible also says the dragon has awaken from a long slumber and came out from the pit to which it was relegated for a long time.

IF THE VIRUS IS MAN-MADE, ITS REALIZATION REQUIRES “PATIENCE” WHICH  IS ALSO MENTIONED AS THE MEANING OF “9” IN THE SECOND PARAGRAPH OF THIS POST.

My question is…”HAS THE ‘LORD’ GOT TO DO WITH WHAT ARE HAPPENING TODAY, AND USES  A  “TRIBE”?

We cannot just say that God is angry so He is punishing humanity…THINK DEEPER.

LAMBAYONG

Ni Apolinario Villalobos

Sa tunog pa lang ng pangalan kung banggitin

Exotic na ang dating, mahiwaga pa kung isipin

Sinaunang bayan na saksi sa isang kasaysayan

Ng malawak na emperyo sa ka-Mindanawan.

Napapaligiran ng malawak, matabang lupain

At noon ay mga gubat, maaliwalas sa paningin

Sagana sa mga hayop, sa kalawaka’y mga ibon

Subalit nawala dahil sa pagbago ng panahon.

Nagkanlong ng mga dumayo mula sa Visayas

Na ang pagsisikap ay nag-iwan ng mga bakas

Nagsimula sa pusod ng minahal na Lambayong

Hanggang sa New Passi, barangay ng Tacurong.

Mula sa Midsayap tumagos sa kanya ay daan

Tungo sa Makar, pantalang malalim ng GenSan

Nang sa bayan ng Tacurong ito’y tumagos naman

Naging highway na ito at ipinangalan kay Alunan.

Nadugtong siya sa Buluan sa  bahagi ng Silangan

Tumagos sa Kipolot ang matalahib na mga daan

Umabot sa Sambolawan na  ngayon ay Quirino

Sentro ng masaganang kalakalan o mga negosyo.

Biniyayaan siya ng mga bukal ng matamis na tubig

Nagpapawi ng uhaw at sa kapaligiran ay nagdilig

Kaya’t masaganang ani ay hindi mapapasubalian

Mula sa mga nagluluntiang palayan sa kapaligiran.

Hindi lang mula sa kalikasan ang kanyang yaman

Pati na rin sa masisipag, mababait na mamamayan…

Lambayong, tungo sa kaunlara’y umaarangkada

Sa bilis ng pagsulong tila wala nang hahadlang pa!

Ang Magagawa ng mga Pilipino

Kung Magtaasan ang mga Presyo ng Bilihin

Ni Apolinario Villalobs

Hindi kailangang malungkot kung nagtataasan man ang presyo ng mga bilihin. Maraming paraan upang makatipid, tulad ng sumusunod:

Para sa akin, hindi maganda ang ugaling paggastos habang mayroong nadudukot. Ang disiplina sa paggastos ng pera ay dapat pairalin sa loob ng tahanan upang matutuhan din ng mga anak. Mahalagang bagay ito dahil ang matututuhan nila ay maaari nilang ipamana sa kanilang mga anak, na magpapamana din sa kanilang mga anak, etc. Kung sa ganitong bagay man lang ay may disiplina ang mga Pilipino, mababawasan ang ingay na sanhi ng mga reklamo tuwing tataas ang mga bilihin, pero wala namang ginagagawa.

Sa isang banda, ang paggawa ng paraan upang mabawasan ang problema tuwing nagtataasan ang mga presyo ng bilihin ay hindi nangangahulugan na ititigil na ang pagbatikos sa mga opisyal na pabaya at korap….dapat ituloy pa rin upang malaman nila na hindi bulag ang mga Pilipino sa kanilang mga kabulastugan. Mag-ingay man laban sa mga tiwali, sabayan pa rin ito ng pagkilos at pagiging resourceful o mapamaraan upang mabawasan ang paghihirap na nararanasan. Hindi malulutas ng pag-iingay lang ang kahirapan…yan ang dapat tandaan!

The Hedonistic Celebration of Special Occasions

By Impoverished Filipinos

By Apolinario Villalobos

Many Filipinos borrow money to celebrate special occasions such as birthday, fiesta, and anniversaries…I mean here, Filipinos who cannot even afford three square meals a day. They hinge their desire on the wrong justification that the celebration is just once a year, anyway. What they forgot is that the obligation to pay the debt could stretch for not less than three months, especially, if the money is from a loan shark who slaps suckers with as much as 20% interest per month! These unthinking Filipinos are blinded by arrogance as they want to show others that they can afford to splurge money. They also forgot that the people who know them are already aware about their impoverish status in life, so that any effort to cover it up, is useless.

The hedonistic way of celebrating special occasions among Christians is an influence from pagan Romans who were converted into Christianity. The Roman Saturnalia was celebrated for days with fun – dancing, drinking, eating, and sexual activities with wild abandon. Not only was Saturnalia celebrated without let up but anything that can be used as an excuse. This hedonistic practice was brought to the Philippine archipelago by the Spanish friars who preceded the contingents of armed conquistadores who came on galleons. The friars used the celebrations that they masked with spirituality to entice the natives to come down from their mountain abodes with eventual motive of converting them.

Today, the influence is so deeply rooted that it has practically ruined the character of Filipinos in general. As mentioned earlier, many Filipinos would go to the extent of borrowing money from loan sharks in order to celebrate “debut” of daughters, fiestas, birthday, etc, for one day, and suffer from the consequence for months!

On the other hand, those who can afford to feed a barangay as a way of celebrating their birthday, for instance, may go ahead, as nothing could stop them, not even this blog that serves as just a simple reminder, and which they may even view as an idiocy!

ANG MGA SAKIM

Ni Apolinario Villalobos

Ang mangarap ay bahagi na ng ating buhay

Subali’t upang makamit ang nais, dapat maghinay-hinay

Baka may masagasaang ibang karapatan

Dahil sa sobrang kasakiman.

Upang mabuhay kailangan nating magsikap

Nang hindi nang-aapak ng iba, maabot lang ang pangarap

Maaari din namang pairalin ang katapatan

Na may dagdag pang kasipagan.

May mga tao nga lang na sa panahon ngayon

Na ang gusto yata ay halos ga-bundok ang perang maipon

Kaya’t lahat ng paraan ay kanilang gagawin

Masunod lang, sakim na damdamin.

May mga nakakuha ng tiwala ng taong-bayan

Kaya naluklok sila sa iba’t ibang ahensiya ng pamahalaan

May mga naluklok dahil sa ginawang botohan

At may naitalaga dahil sa palakasan.

Ang ibang sakim, gumamit ng kanilang yaman

Pangangamkam naman ang kanilang  pinagdidiskitahan

Dating mga pataniman, kanilang pinaghuhukay

Nilason pa kaya nangawalan ng saysay.

Notes:

Sakim- greedy

Kasakiman-greed

Maghinay-hinay – slowly, carefully

Naluklok – placed in position

Naitalaga- appointed

Pangangamkam- grabbing

Saysay- use, usefulness

KAHANGALAN ANG PAGLAGAY NG STICKER O SEAL

SA MGA BAHAY NA WALANG ADIK O DRUG PUSHER

Ni Apolinario Villalobos

ISANG KAHANGALAN ANG GUSTONG MANGYARI NG DEPARTMENT OF INTERIOR AND LOCAL GOVERNMENT (DILG) NA LAGYAN NG SELYO O SEAL ANG MGA BAHAY NA ANG MGA NAKATIRA AY WALANG KINALAMAN O HINDI SANGKOT SA DROGA. AT, ANG PINAKAMATINDI AY ANG PAGBIGAY NG UTOS SA MGA BARANGAY.

MGA PANANAW KO KUNG BAKIT HINDI ITO EPEKTIBO:

HIGIT SA LAHAT, PAGKIKITAAN LANG NG MGA TIWALING LOCAL OFFICIALS ANG PAGPAPAGAWA NG MGA STICKER. MALAKING HALAGA ANG KIKITAIN DAHIL SA DAMI NG MGA BAHAY NA PWEDENG LAGYAN, LALO NA SA MGA SQUATTERS AREAS….MILYON-MILYON!

HUWAG MAGING BULAG ANG NAGMAMAGALING NA KALIHIM NG DILG DAHIL LANG ITINIGIL ANG “OPERATION TOKHANG”. MARAMING DAPAT GAWIN ANG DILG KUNG MAKIKIPAG-COORDINATE LANG ITO NG MAAYOS SA IBA PANG AHENSIYA TULAD NG DOH, DSW, AT DPWH, TULAD NG:

KUNG TUTUUSIN, DILG ANG MAY MAGANDANG MGA OPORTUNIDAD UPANG MAKATULONG SA MGA TAO NANG DIRETSAHAN, HINDI TULAD NG IBANG AHENSIYA NA LIMITADO SA ILANG SEKTOR AT PROGRAMA.

ANG DILG DAPAT ANG ITURING AN “UMBRELLA AGENCY” NG LAHAT NG AGENCY DAHIL LAHAT NG MGA PANGYAYARI SA BUHAY NG MGA PILIPINO AY NAGSISIMULA SA LOOB NG KOMUNIDAD NA GINAGALAWAN NIYA, MULA SA KALUSUGAN, DROGA, HUSTISYA, EDUKASYON, AT MARAMI PANG IBA.

The Need for the Cleansing of PNP and DOJ

By Apolinario Villalobos

Not only does the Philippine National Police (PNP) need a “total cleansing”. The other one that also needs to be purged of scalawags is the Department of Justice (DOJ). But the big question is: can it be done by its secretary whose weak personality is the talk of the town as he cannot even control the National Bureau of Investigation (NBI) in view of the series of scandals that have rocked the agency? What about the PDEA which also has a questionable image?

Lately, only re-assignments of post were done to the NBI people who are alleged to be involved in anomalies. Why not suspend and investigate them, with their wage suspended?...yet, the agency is proud to announce to have done such hollow act!

The DOJ Secretary should be replaced by a compatible, intelligent, strong-willed, less talker, and trustworthy guy….one who has no record of “butterflying” from one political party to another which manifests selfish motives….one who does not make appointments with disreputable people….and, one who officially meets people in his office at day time only, not in a restaurant or a hotel in the evening….meaning, one who is with unquestionable honesty!

Surely, those who are involved in anomalies, but do not belong to the PNP must be laughing their head off because they have been spared from being humiliated in public such as what de la Rosa did to the Olongapo policemen who were involved in the kidnap-extortion of Koreans. But if these laughing eggheads belong to the DOJ, who will wash them down with a barrage of cusses and make them do pushups…..Aguirre?...now, that makes me laugh!

In my opinion, the respectable and strong leadership characters do not fit the personality of Aguirre who has been viewed as a weakling since day one of his assumption of office. He is a mismatch to the strong-willed president with stony character. He is a burden to the president because of the continued embarrassing anomalies committed by his people who seem to be toying with his kind of leadership.

On the other hand, de la Rosa should also mention in his interviews what happened to the long list of cases of killings supposedly committed by the police, the most prominent of which was the murder of a couple in Antipolo. During the Senate hearing, the children of the couple revealed that the police also used their home as a drug den. The Filipinos want to know if indeed, the police scalawags are slapped with appropriate penalties, and not just suspensions and “vacation” in the PNP’s holding office in Crame, or worst, just transferred to other posts. If the NAPOLCOM is dilly-dallying in their job, de la Rosa should do what is appropriate.

For de la Rosa to regain his lost reputation, he should stop being dramatic during interviews and just mention in a professional manner what are asked of him…nothing else on anything that oftentimes put him and the president in unbecoming situations. As for Aguirre…he should resign to save himself from the embarrassing kick from the president.

ANG IBA’T IBANG URI NG KAHIRAPAN                                                        

Ni Apolinario Villalobos

Nakakakita na ngayon ng iba’t ibang uri ng kahirapan dahil sa internet. I-google search lang image of poverty o slums ay lalabas na ang mga larawan. Subalit iba ang aktuwal na nakikita…iba ang epekto. Dahil sa mga karanasan ko, masasabi ko na ang kahirapan ay mayroong iba’t ibang uri or mukha, tulad ng sumusunod:

Hindi lahat ng naghihirap ay nanlilimahid ang ayos. Kahit ang mga nakatira sa bangketa o kariton ay nagpipilit na maging malinis. Ang mga hindi naglilinis ng katawan kaya nanggigitata dahil sa animo ay “grasa” na naghalong pawis at alikabok ay ang mga nawalan ng katinuan ng pag-iisip dahil nalipasan ng gutom. Nakakabili na kasi ngayon sa ukayan ng mga damit sa halagang Php10 kaya kahit naghihirap na namamasura ay may kakayahang bumili.

May nai-blog ako noong mag-ina na ang nanay ay nagtitinda sa bangketa at doon na rin siya natutulog nang nakaupo. Ang anak namang dalagita na nag-aaral sa kolehiyo ay sa maliit na kuwartong inupahan nila sa di kalayuan. Sa sobrang liit ng kuwarto na 6feet by 10feet, halos mapuno na ito ng mga gamit nila. Halos hindi na rin makagalaw ang anak na babae sa loob ng kuwarto kung siya ay magbibihis. Single mom ang nanay.

Ang nakakabilib ay malinis ang ayos ng mag-ina, makinis ang kutis ng anak dahil alaga niya ang kaniyang katawan, lalo pa nga at siya ay estudyante, kahit wala siyang ginagamit na pampakinis ng balat. Kinunan ko sila ng retrato pati ang inuupahang maliit na kuwarto at ang puwesto nila sa bangketa.

Sa halip na matuwa dahil sa kuwento ng buhay nila na puno ng pagsisikap, ang isang kaibigan na nakakabasa ng blogs ko at madalas magpadala ng tulong ay nagtanong kung talaga bang naghihirap sila dahil “mukha namang maayos ang kanilang hitsura”….na ikinabigla ko dahil marami akong ini-post na larawan pati ang kuwarto at puwesto sa bangketa. Para bang hindi nag-iisip ang kaibigan ko. Ang gusto yata niya, basta mahirap, dapat ay nanlilimahid na o marumi ang katawan at yan ang dapat batayan sa pagbigay ng tulong. Ibig sabihin, kung “maayos” ang hitsura ay hindi na deserve ang tulong. Ang mga sumunod na padala ng kaibigan ko ay hindi ko na tinanggap.

Maraming taong tulad ng nabanggit kong kaibigan. Sila yong naghahanap ng kadamay sa kanilang pagdurusa. Dahil sila ay nalulungkot, ang gusto nila ay malungkot din ang mga kaibigan nila o ibang tao. May problema sa buhay ang kaibigan ko…iniwan ng asawa dahil sa kayabangan kaya mahilig mamintas o manglibak. Nang marinig ng asawang nilibak nito ang magulang niyang “no read, no write” iniwan siya at binitbit pa ang kanilang mga anak!

May Galing si de la Rosa

Pero Mas Marami Siyang Kahinaan

Ni Apolinario Villalobos

Hindi dahilan ang pagiging para-militaristic na pagkapulis upang sabihing hanggang katapangan lang ang dapat ipakita ni de la Rosa. Mali ang pinagpipilitan niyang ibalik ang militaristic training ng mga pulis upang maging disiplinado. Ang disiplina ay nasa pagkatao. Bakit ang mga Hapon na hindi naman nadisiplina ng military ay disiplinado?

Ang mga napansin ko kay de la Rosa kaya ko nasabing marami siyang kahinaan:

Ang Kapabayaan ng Mga Ahensiya ng Gobyerno

sa Pangangalaga ng Files at Tapes

ni Apolinario Villalobs

MALINAW NA SINASADYANG BURAHIN O ITAGO NG MGA TIWALING OPISYAL NG MGA AHENSIYA ANG TAPE NG KANILANG CCTV UPANG PAGTAKPAN ANG NANGYAYARING KATIWALIAN. DAPAT KASUHAN NG ADMINISTRATIBO ANG NAKATALAGA SA PANGANGALAGA NG FILES AT TAPES DAHIL SA KAPABAYAAN….MAY BATAS TUNGKOL SA PAG-IINGAT NG FILES.

ANG MGA FILES AY MAY “BUHAY” O “VALIDITY” KAYA HINDI BASTA-BASTA PINAPATUNGAN ANG MGA RECORDED INCIDENTS NG MGA BAGONG RECORDINGS DAHIL SA PAGTITIPID KUNG ITO ANG GUSTONG PALABASIN NG MGA AHENSIYA, NA NAPAKAMALI AT MABABAW NA DAHILAN. MAGKANO LANG BA ANG MGA BAGONG TAPES?...AT MAGKANO BA ANG KINUKURAKOT?

LAHAT NG FILES NG MGA AHENSIYA NG GOBYERNO AY MAHALAGA KAYA DAPAT AY NILILIPAT AGAD ANG MGA ITO SA MGA “BACK-UP”  - MICRO FILMS O ARCHIVE NG MGA FILES. MAY ISANG BUREAU ANG GOBYERNO NA NANGANGALAGA NG GANITONG BAGAY. ANG MALAKING TANONG AY BAKIT HINDI ITO KUMIKIBO TUWING MAY IMBESTIGASYON AT ANG MGA IMBESTIGADOR AY PARANG TANGANG NAGTATANONG KUNG NASAAN ANG MGA TAPES O FILES?...BAKIT HINDI SILA MAGLABAS NG PAALALA SA MGA AHENSIYA UPANG MAGING OPISYAL ANG UTOS NA BATAY SA BATAS?....AT ANG MGA TANGANG IMBESTIGADOR NAMAN AY HINDI MAN LANG NAISIP NA IPATAWAG DIN ANG HEPE NG AHENSIYA UPANG MAGPALIWANAG TUWING MAY KASO AT ANG REQUIREMENTS AY MGA FILES, HARD COPY MAN O TAPES.

DAHIL SA PANGYAYARING NABANGGIT, ANG KAPABAYAAN AY MAITUTURING NA MALAKING “CONSPIRACY IN IRRESPONSIBILITY”. YAN ANG SINASABI KO NOON PA MAN NA INUTIL ANG BUONG SISTEMA NG GOBYERNO….WALANG SILBI. ISA YAN SA MGA DAHILAN KUNG BAKIT PARANG MGA TANGANG NAKANGANGA SA KAWALAN ANG MGA IMBESTIGADOR TUWING MAY HAHANAPING TAPE NA NABURA DAW!...WALANG COORDINATION ANG BAWA’T ISA DAHIL SIGURO SA KANYA-KANYA RING MASAMANG INTENSYONG MANGURAKOT….AT KANYA-KANYANG TURUAN KAPAG SUMABOG ANG MGA ISYUNG KINASASANGKUTAN NILA!

Retro: Tacurong at a Glance

During the 50’s up to the early 70’s

By Apolinario Villalobos

While Tacurong was gaining momentum towards progress as a town many years back, I remember what we enjoyed as simple luxuries when I was a kid.

Easily recalled was the Polar ice drop sold by the Valencia family. Hundreds of the cooling popsicles were loaded on the first tripper bus, Cotabato Bus Company (CBC) that left Cotabato City at dawn. After a grueling dusty travel over unpaved and potholed highway for four hours or more, the boxes filled with sticks of ice drop secured in plastic bags and protected by layers of newspapers and crushed ice and salt would finally arrive at the terminal where the patriarch of the Valencias was on hand to receive them. While some of the boxes went straight to their home where they were made more secure with packs of crushed ice, the rest went to the north entrance of the market where the ice drops were sold by the Valencia children, Remy and Fernando, while the youngest, Bobot, was spared the task as he was very young, then.

During the early 70’s an honest-to-goodness home-based ice drop business was opened by the Panes family, in front of the Notre Dame. Students would flock to their store during break time while those who preferred to sit the break period out, spent their time at the Sara’s Store where soft drinks, bread and biscuits were sold.

If we wanted to enjoy our snacks comfortably, we went to “Angelita’s Halu-Halo “where the best chiffon cake and halu-halo were served. The halu-halo’s fame has spread even to neighboring towns. The cool delicacy was served in a big bowl or tall glass with fruits in season, boiled banana, yam jam and leche flan. The joint was operated by the couple, Angelita and Pacio Palmes, helped by their children, Marites and Rene, as well as, relatives.

A few meters away, fronting the bus terminal was the Dainty Refreshment specializing in cakes, pastries with coffee and soft drinks as “downers”. There were days when the establishment served meals. It was owned and personally operated by Flor de la Rosa during her days off, as she worked as Secretary of Mayor Jose Escribano during on weekdays.

Inside the market, beside the stalls that sold tobacco and betel nut was the “Laspe’s La Paz Batchoy”. The owner brought with him his love for this Ilonggo delicacy when he joined a group of migrants from La Paz, Iloilo, to seek their fortune in Tacurong. I enjoyed gawking at the owner cut strips of meat with a sharp set of scissors. One of his daughters was my classmate in elementary, Dioleta, a sprinter who always won in track and field during athletic meets.

For oriental foods, we would go to the two Chinese restaurants, one beside the Ideal Theater, and the other between Nonoy and Prince theaters. They served, of course, as there were no other choices, the best chop suey and Chinese noodles (pancit) either sautéed or with broth – with plenty of cabbage, chayote and spring onion, as the carrot was considered a luxury, hence, scarce. The two restaurants had lodging rooms on their second floor that catered to salesmen who frequented our town.

And, of course, for the grilled chicken, locals flocked to the “Mauring’s Chicken Barbecue” owned by the Pernatos. As with other family-operated establishments, members of the family pitched in. The culinary tradition has been handed to two children who are now operating their respective barbecue restaurant using the ingredients that their parents used in the marinade.

The entertainment was provided by four “cinemas” – Real Theater in front of the north gate of the Market, Prince Theater fronting the sourtheast corner of the plaza, the Ideal Theater on the east side of Alunan Highway, and Nonoy Theather, fronting the Ulangkaya building. The cinemas provided wooden tick-infested seats. As they were not sound-proof, the dialog of the actors could be heard out in the street. We were amused then, by the moans of actors when erotic films were shown. Those with “added sexy scenes” were advertised with hand-written, “Plus-Boom” (plus bomba), as the erotic films were then called, “bomba films”.

An ice plant provided our town and the surrounding areas with the very important commodity as it was also used by fish vendors. The downtown outlet of blocks of ice was owned by the Sanque family. The Mariἧas family got their ice from the Sanque outlet for the ice cream that they prepared to be sold around the town, in which one of the sons, Jaime also helped. Later on, another ice cream maker opened his home-based “factory” which was peddled by a high school classmate, Rogelio Gallega.

The office supplies and a handful of books were sold by the Goodwill Bookstore. First class fabrics were sold in a market stall by the Sandigs, and motorcycles were the exclusive goods of the Paragas family. Even with a small town such as our place, there was already an agent for insurance policy – Felipe Lapuz who was the local manager of Philam Life.

Later, better hotels were opened, such as the one operated by the couple, Menandro and Prax Lapuz, located near the town plaza; and, Edgie Hotel owned by Eddie Lopez that occupied the east end of the commercial building where Ideal Theater was also located. The entrance of the hotel was right beside the Uy store, owned by the father of my classmate in elementary, Jimmy Uy who later married Elsie Dajay, another classmate.

There were no beerhouses then. Those who would like to get tipsy, went to the carinderia of the Gialogos inside the market where the stalls of the dried fish were also located. The Gialogos sold the freshest/sweetish and the best “bahal” (day-old) coconut sap wine (tuba), served on “Bols” jars. Finger foods were grilled tilapia, mudfish, gurami, and catfish. Some days, the elder Gialogo would cook “dinuguan” (pork innards cooked in ginger and pig’s blood). The son, Ernesto who was also a classmate, continued the carinderia tradition, minus the tuba, with his restaurant in front of the Notre Dame campus.

Much later, as Mayor Escribano loved music, he opened the Bayanihan Club near where the market/public toilet was located. The “unit 1” of the The Fireband provided the entertainment, with singers Helen, Lito and sometimes, Femy Alcon and Grace Perales, consistent winners in the “amateur” singing contest. The “unit 2” of the Fireband during the time, played at a popular night club in Pasay City….that was how the two bands became self-liquidating, as the players who doubled as town firemen had no fixed wage. The band got “caught” by the sweeping camera during the filming of a Fernando Poe, Jr. film….I forgot the title of the film

As a further manifestation of his love for the good life, the mayor opened the first “resort” in the middle of the town – inside the plaza, complete with an elevated swimming pool to the delight of a Spanish immigrant, Mr. Fernandez as he was fond of swimming and had the prowess for board diving. The facility also provided the mayor with a comfortable office as it was shaded by plenty of trees. What was nice about the mayor was that, he allowed the drying of rice and corn grains on the basketball court and the circular skating rink of the town plaza.

The medical services were provided during the time by the Baroquillo and Ventura clinics, later joined by the Tamondong Hospital. The biggest stores were those of the Suana’s, Lee Kay Kee, Paciente’s and Rapacon’s. Dental Services were provided by Dr. Casipe and Dra. Tabuga. Later on, an optical clinic was opened by Dra. Pareἧas, beside which the first boutique, Noeleen’s, was also opened by Nenita Astillero-Bernardo.

Today, the City of Tacurong is making big leaps as big establishments compete with each other in filling up commercial voids that used to be swampy patches of land.

TOO MUCH FAMILIARITY BREEDS ABUSE

LEADING TO LOSS OF RESPECT

By Apolinario Villalobos

If a person opens himself up with overconfidence, thereby, exposing his weaknesses, he is bound to be abused and disrespected. He should not expect understanding from ALL the people with whom he deals. In any community or group where a person circulates, detractors and covert enemies are always present who will not hesitate to grab every opportunity from the unguarded moments of the overconfident person.

This is the situation of the president Rodrigo Duterte and PNP Chief, Rolando de la Rosa. Their tough personality and honest character have no match to the traitor’s selfish and evil intention. This happened to Cesar of Rome and Jesus Christ….they are lessons to be learned.

Duterte and de la Rosa should at this time, distance themselves a little bit from their “trusted friends”. Duterte should remember that he is in the tumultuous arena of Philippine politics where players easily change color to suit their needs. On the other hand, the Manila guys that the two are dealing with as regards the checking of illegal drugs, are not dumb not to understand that they are being used. And, being toughened in their kind of enterprising job, these “wise” guys will definitely not allow this happen without earning clandestinely.

The too much camaraderie that Duterte and de la Rosa show to their supposedly trusted people is what the latter exploit to go on with their well-entrenched designs long before they (Duterte and de la Rosa) took office.

The “signs” that can be perceived as regards the abuse being committed against Duterte and de la Rosa are the continued proliferation of police shenanigans, using the “tokhang” as another alibi. Shamefully, the already known “hulidap” has assumed another name….”tokhang”. How can authorities deny this when the concerned agents of authority use dubious documents which for the ordinary victims look authentic?

To let the police feel that he is serious in his intentions, Duterte should stop mouthing his support to them, as it is already implied or understood. Emphasizing such “support” in speeches that he deliver, just emboldens the “bad eggs” in the ranks of the police. All he should do is just instruct them to do their best if they want to keep their job….and for the sake of the “good eggs”. Another best act that he can do is give instruction to de la Rosa to immediately fire the erring police. On the other hand, de la Rosa should act with dispatch.

ANG KAPIT-TUKO SA PUWESTONG SI AGUIRRE NG DOJ

Ni Apolinario Villalobos

Hindi na kailangan pang banggitin ang kawalan ni Aguirre ng nagawa noong naging DOJ secretary siya sa ilalim ng administrasyon ng isang nakaraang presidente. Sa hindi malamang dahilan ay napabilib niya si Duterte, o dahil lang mayroon silang “common enemy”… si de Lima. Sa excitement ni Aguirre at ni Duterte ay nangako silang matutuldukan ang mga kasong inupuan ni Pnoy Aquino, lalo na ang mga massacre sa Maguindanao at Mamasapano. Sa pag-upo in Duterte nang-agaw ng eksena ang mga problema sa Bilibid na kinasangkutan ni de Lima. Nakalimutan ang iba pang mabibigat na kaso. Si Aguirre, parang walang pakialam. Iniisip niya siguro na pagkalipas ng 6 na taon, okey lang maski wala siyang ginawa tulad din ng mga nakaraang administrasyon.

Ngayon, dobleng boldyak ang inabot niya sa magkahiwalay na kaso ni Lam at ni Sta. Isabel. Sa kaso ni Lam, ang mga sinasabi ng mga saksi ay tumuturo sa kanya na sangkot sa bayaran. At ang kawawang Aguirre ay nagmukhang tanga dahil mismong mga senador ay nagsabing hindi sila naniniwala sa mga sinasabi niya. Dahil diyan, tumalsik ang natirang respeto sa kanya!

Sa kaso ni Sta. Isabel, pilit pinapalabas ni Aguirre na wala itong kasalanan kundi ginamit lang na “fall guy”, at pilit na itinuturo ang iba pa tulad ni Dumlao na siyang “kumukumpas” daw sa operasyon.  Paanong mapapaniwalaan ang sinasabi ni Aguirre at ni Sta. Isabel dahil kung talagang wala siyang (Sta. Isabel)  kasalanan, dapat ay dumiretso na siya kay de la Rosa sa halip na magtago sa NBI kung saan ay sinasabing may mga kaibigan siya at kung saan ay gumawa siya ng notarized statements bago magpa-detain sa Crame. Tulad ng inaasahan, sa hearing sa Senado, naglitawan ang mga magkasalungat na testimonya. May kasalanan diyan si Aguirre na dapat ay hindi na muna sumawsaw at hinayaang umusad ang imbestigasyon ng mga pulis. Sa halip na makatulong ay pinagulo niya ang mga imbestigasyon. Kahit kaylan ay talagang wala siyang nagawang makabuluhan sa administrasyon ni Duterte….DAPAT SIYANG PATALSIKIN.           

Sa nangyayari kay Aguirre, nakangiti si de Lima at sa isipan ay maaaring naglalaro ang mga katagang, “oh, ano ngayon?”…na ang tinutukoy ay si Duterte dahil sa kapalpakan ng pinagkatiwalaan niyang tao na mamuno sa isang sensitibong ahensiya, ang Department of Justice.

Nimfa Gromio Castillo: Nag-night Class noong High School

Hanggang Abutin ang Pangarap na Maging Titser

Ni Apolinario Villalobos

Kalimitan, kapag sinabing “night school student”, inaasahan nang nagtatrabaho siya sa araw. At, yan ang nangyari kay Nimfa G. Castillo na dahil sa pagtiyagang maipagpatuloy ang pag-aaral ay nakaraos din hanggang makarating ng kolehiyo at makatapos ng Bachelor of Elementary Education at nag-specialize sa Filipino. Ipinakita ni Nimfa na pwedeng pagsabayin ang pagtrabaho at pag-aaral. Mapalad siya at ang Notre Dame of Tacurong Boys High School ay nagbukas ng ganitong pagkakataon para sa mga may pangarap sa buhay.

Maganda ang pinili niyang kurso dahil malawak ang nasasaklaw nito, bukod sa pagtuturo sa mga bata. Noon kasing lumipat siya sa Cotabato City ay nabigyan siya ng pagkakataong maging tagapagsalita ng ahensiyang may kinalaman sa “4Ps” ng gobyerno. Isa siyang tagapagpaliwanag ng programa at dahil sa ginawa niya ay marami siyang nakausap na mga nanay na umasa sa programa upang kahit papaano ay madagdagan ang badyet nila sa gastusin ng isang anak man lang, sa eskwela. Ang iba sa kanila ay nagtitiyaga sa ugali ng mga asawang iresponsable, na ang iba ay “nag-aalaga” sa kanila ng walang humpay na pagbugbog. Ang mga kuwento nila ang lalong nagbigay ng inspirasyon kay Nimfa upang paigtingin ang paghubog sa mga batang tinuturuan niya.

Nagkurus ang landas namin sa facebook nang pumasok ang request niya para sa koneksyon namin na tinanggap ko naman agad. Subalit hanggang doon na lang kung hindi ko na-check ang kanyang facebook kaya nalaman kong teacher pala siya. Tuwang-tuwa naman ako dahil kabilang ang mga titser sa mga kinabibiliban ko.

Sa kanilang school ay nagko-coach siya ng elocution sa mga batang may potential na pinapadala nila sa mga paligsahan. At, para sa mga materyal na magagamit naman ay palagi din siyang kumukunsulta kay Ding Lazado na dati niyang teacher sa Notre Dame. Nakapagpanalo na si Nimfa ng pambato ng school nila na tinuruan, gamit ang isang isinulat ni Ding Lazado.

Angkan ng mga madasalin ang kinabibilangan ni Nimfa na nakatira sa New Isabela, isang barangay ng Tacurong at nagtuturo sa isang private prep school.  Kamag-anak din niya si Amor Taganas na  assistant ng kura paruko ng San Pedro Calungsod parish. Pareho silang tahimik lang kung magtrabaho, kimi, at mapagpakumbaba.

Kung paghubog ng ugali ng bata ang pag-uusapan, dapat ang titser na maghuhubog ay kakikitaan ng mga ugaling kailangan ng bata upang maging makabuluhang mamamayan ng bansa habang lumalaki siya….at yan ang pinapakita ni Nimfa. Pareho kami ng pananaw na dapat ang sistema ng edukasyon ay maibalik sa dati….kung saan, nagagamit uli ang mga libro at ang layunin ng mga ito ay upang makatulong sa mga bata, hindi magpakuba o magpahirap dahil sa dami ng binibitbit tuwing papasok sa eskwela.

Si de la Rosa at ang 6 na Taon

Ni Duterte Bilang Presidente

Ni Apolinario Villalobos

Hindi natanggal sa hanay ng kapulisan ang noon ay pinatututsadahan ni Duterte na mga “ninja police” sa Manila na bubuwagin daw niya pag-upo bilang presidente. Takot kaya sina de la Rosa at Duterte na masabotahe ng mga pulis na nasa iba’t ibang bahagi ng Manila ang programa laban sa droga kaya sobra ang bait nila sa mga kapulisan? Ang problema ng dalawa ay wala ni isa man lang na tiwaling pulis ang natanggal sa kabila ng mabibigat na ebidensiya laban sa kanila, tulad nang nangyaring pagpatay ng mag-asawa sa Antipolo, at ang itinuro ng mga anak na mga suspek ay mga pulis-Antipolo.

Sinasabi din ni de la Rosa na iniimbistegahan ang mga suspek na pulis, pero sila ay parang pinagbakasyon lang sa Crame sa tinatawag nilang “holding office” ng PNP. Ang NAPOLCOM naman na nag-iimbistiga ng mga kaso ay wala pang inilalabas na resulta. At ang gusto pang palabasin ng tagapagsalita ng PNP ay isang “isolated case” lang kuno ang pinakahuling nakakahiyang kasong nagsasangkot kay Sta. Isabel, at hindi dapat isiping kumakatawan sa buong kapulisan. Malabong paniwalaan ang sinabi niya dahil sa dami na ng mga kasong naipon.

Matuloy man o hindi ang federal na gobyerno,  bababa sa puwesto si Duterte mula sa Malakanyang pagkalipas ng 6 na taon at siguradong mamamayagpag na naman ang mga tiwaling pulis. Ngayon pa lang ay naghuhugas na ng kamay si Duterte kung mamayagpag uli ang droga pagbaba niya, dahil palagi niyang sinasabi na “hindi niya papayagan ito sa kanyang panahon”. Ibig sabihin ay wala siyang pakialam kung kakalat uli ang bisyo pagkatapos ng kanyang termino. Ang mga drogang itinago lang ay pwede na uling ibenta. Hindi mararamdaman ang bilis na pag-usad ng panahon kaya magugulat na lang ang bayan kung ang 6 na taong termino ni Duterte ay tapos na pala! Subalit anong pagbabago ang mangyayari sa loob ng 6 na taon kung ang DOJ ay mahina at ang imahe ng PNP ay unti-unting nadudurog?...at ang ibang mga itinalaga niya sa puwesto ay nasangkot na agad sa mga katiwalian?

Hindi dapat nakipag-kompromiso si Duterte sa BUONG hanay ng kapulisan upang masiguro na maganda ang kalalabasan ng programa niya laban sa droga. Dahil sa ginawa niya ay hindi nagalaw ang mga tiwali. Pareho lang naman ang tapang ng mga bagong pulis at ng mga datihan kung katapangan ang kailagan niya upang maging epektibo ang “operation tokhang” kaya dapat ay hindi siya manghinayang na patalsikin ang mga datihang pulis na bistadong tiwali. Dahil sa pinapakita ni Duterte na kapanalig siya ng mga pulis sa LAHAT na gagawin nila sukdulan mang makapatay para sa kanilang self-defense, lumakas ang loob ng mga tiwali na ipagpatuloy ang masama nilang ginagawa na ang pantakip ay ang “tokhang”. Malinaw na inabuso ng mga tiwaling pulis ang tiwalang ibinigay sa kanila ng presidente.

Kung wawariin, ang mga sangkot sa mga katiwalian ay mga datihan nang pulis kaya nangangahulugang malalim ang pagkaugat ng kasamaan nila. Hindi dapat palaging sabihin na kaya sila gumagawa ng masama ay dahil sa liit ng suweldo. Kung naliliitan sila sa suweldo nila, dapat ay mag-resign sila at pumasok bilang personal security ng mayayaman. Marami na rin ang nakapansin na parang pinaglalaruan lang si de la Rosa ng mga datihang pulis na may mataas na puwesto. Hindi siya ina-update sa mga nangyayari. Nagugulat na lamang siya kung makarinig ng mga balita o matanong sa interbyu, na ang pinakahuling insidente ay tungkol kay Sta. Isabel. Palagi tuloy siyang nalalagay sa nakakahiya at alanganing kalagayan….at napapagtawanan!

Hindi dapat maghimutok si de la Rosa kung marinig ang mga panawagang mag-resign na siya upang mailigtas sa kahihiyan ang presidente. Marami ang nadismaya sa kanyang pagpoporma na matapang pero hanggang salita lang daw pala kung interbyuhin siya. Alam din pala niyang may mga butas ang sistema ng NAPOLCOM lalo na sa pag-imbestiga ng mga pulis na inaakusahan, kaya dapat ay may ginawa na siyang mga hakbang upang mapasakan ang mga ito at maituwid ang dapat ituwid.

 Sa paglipat ng kustodiya kay Sta. Maria mula sa NBI patungo sa PNP, gusto na naman daw kausapin ni de la Rosa si Sta. Isabel….para ano pa? Ang dapat niyang kausapin ay ang mga pulis na kasama ni Sta. Isabel at nagtuturo sa kanya na nanguna sa pagkidnap at pumatay mismo sa Koreano. Naisahan na naman ni Sta. Isabel ang PNP dahil bago siya inilipat sa Crame ay nakagawa na ito ng statement sa NBI at malamang ay tinulungan pa ng mga kaalyado niya doon upang makagamit siya ng mga teknikal na palusot. Tulad ng dati, nakanganga na naman ang PNP Chief sa kawalan ng magagawa! Kahit may itinuturo pa si Sta. Isabel, wala nang magagawa si de la Rosa kundi hintayin na naman ang resulta ng administrative investigation na gagawain ng makupad na NAPOLCOM. Kung gagawa daw kasi ng desisyon, UNFAIR SA MGA INAAKUSAHAN….TALAGA?!!!!

Dapat ay pilitin si de la Rosa na maglabas ng imbentaryo o listahan ng mga kasong hawak ng NAPOLCOM mula noong umupo si Duterte, na may kinalaman sa “tokhang” at lalong mabuti kung maisama ang mga namana mula sa mga nagdaang administrasyon. Sa pamamagitan niyan ay malalaman kung talagang nagtatrabaho ang NAPOLCOM bilang pagpapakita na nakikipagtulungan ito kay Duterte o talagang makupad lang sa pagkilos. Kung wala ni isa mang kaso silang natuldukan, may malaking problema si de la Rosa at Duterte!...napapaglaruan sila ng inaakala nilang mapapagkatiwalaan nila!....sa uulitin, napakabilis ang pag-usad ng panahon kaya ang 6 na taon ay mapapagtiyagaang tiisin!

NADADAMAY KAYA KAWAWA ANG MGA MABUBUTING PULIS SA MGA GINAGAWA NANG MGA TUMANDA NA SA PNP PERO NAGKASUNGAY NAMAN!