Showing posts with label irresponsibility. Show all posts

Ang Kapabayaan ng Mga Ahensiya ng Gobyerno

sa Pangangalaga ng Files at Tapes

ni Apolinario Villalobs

MALINAW NA SINASADYANG BURAHIN O ITAGO NG MGA TIWALING OPISYAL NG MGA AHENSIYA ANG TAPE NG KANILANG CCTV UPANG PAGTAKPAN ANG NANGYAYARING KATIWALIAN. DAPAT KASUHAN NG ADMINISTRATIBO ANG NAKATALAGA SA PANGANGALAGA NG FILES AT TAPES DAHIL SA KAPABAYAAN….MAY BATAS TUNGKOL SA PAG-IINGAT NG FILES.

ANG MGA FILES AY MAY “BUHAY” O “VALIDITY” KAYA HINDI BASTA-BASTA PINAPATUNGAN ANG MGA RECORDED INCIDENTS NG MGA BAGONG RECORDINGS DAHIL SA PAGTITIPID KUNG ITO ANG GUSTONG PALABASIN NG MGA AHENSIYA, NA NAPAKAMALI AT MABABAW NA DAHILAN. MAGKANO LANG BA ANG MGA BAGONG TAPES?...AT MAGKANO BA ANG KINUKURAKOT?

LAHAT NG FILES NG MGA AHENSIYA NG GOBYERNO AY MAHALAGA KAYA DAPAT AY NILILIPAT AGAD ANG MGA ITO SA MGA “BACK-UP”  - MICRO FILMS O ARCHIVE NG MGA FILES. MAY ISANG BUREAU ANG GOBYERNO NA NANGANGALAGA NG GANITONG BAGAY. ANG MALAKING TANONG AY BAKIT HINDI ITO KUMIKIBO TUWING MAY IMBESTIGASYON AT ANG MGA IMBESTIGADOR AY PARANG TANGANG NAGTATANONG KUNG NASAAN ANG MGA TAPES O FILES?...BAKIT HINDI SILA MAGLABAS NG PAALALA SA MGA AHENSIYA UPANG MAGING OPISYAL ANG UTOS NA BATAY SA BATAS?....AT ANG MGA TANGANG IMBESTIGADOR NAMAN AY HINDI MAN LANG NAISIP NA IPATAWAG DIN ANG HEPE NG AHENSIYA UPANG MAGPALIWANAG TUWING MAY KASO AT ANG REQUIREMENTS AY MGA FILES, HARD COPY MAN O TAPES.

DAHIL SA PANGYAYARING NABANGGIT, ANG KAPABAYAAN AY MAITUTURING NA MALAKING “CONSPIRACY IN IRRESPONSIBILITY”. YAN ANG SINASABI KO NOON PA MAN NA INUTIL ANG BUONG SISTEMA NG GOBYERNO….WALANG SILBI. ISA YAN SA MGA DAHILAN KUNG BAKIT PARANG MGA TANGANG NAKANGANGA SA KAWALAN ANG MGA IMBESTIGADOR TUWING MAY HAHANAPING TAPE NA NABURA DAW!...WALANG COORDINATION ANG BAWA’T ISA DAHIL SIGURO SA KANYA-KANYA RING MASAMANG INTENSYONG MANGURAKOT….AT KANYA-KANYANG TURUAN KAPAG SUMABOG ANG MGA ISYUNG KINASASANGKUTAN NILA!

Ang Kapabayaan ng Mga Ahensiya ng Gobyerno

sa Pangangalaga ng Files at Tapes

ni Apolinario Villalobs

MALINAW NA SINASADYANG BURAHIN O ITAGO NG MGA TIWALING OPISYAL NG MGA AHENSIYA ANG TAPE NG KANILANG CCTV UPANG PAGTAKPAN ANG NANGYARING KATIWALIAN.

DAPAT KASUHAN NG ADMINISTRATIBO ANG NAMUMUNO DAHIL SA KAPABAYAAN, LALO PA AT MAY BATAS TUNGKOL SA PAG-IINGAT NG FILES.

ANG MGA FILES AY MAY “BUHAY” O “VALIDITY” KAYA HINDI BASTA-BASTA PINAPATUNGAN ANG MGA RECORDED INCIDENTS NG MGA BAGONG RECORDINGS DAHIL SA PAGTITIPID KUNG ITO ANG GUSTONG PALABASIN NG MGA AHENSIYA.

LAHAT NG FILES NG MGA AHENSIYA NG GOBYERNO AY MAHALAGA KAYA DAPAT AY NILILIPAT AGAD ANG MGA ITO SA MGA “BACK-UP”  - MICRO FILMS O ARCHIVE NG MGA FILES. MAY ISANG BUREAU ANG GOBYERNO PARA MANGALAGA SA GANITONG BAGAY. ANG MALAKING TANONG AY BAKIT HINDI ITO KUMIKIBO?...BAKIT HINDI SILA MAGLABAS NG PAALALA?

DAHIL SA PANGYAYARING NABANGGIT, ANG KAPABAYAAN AY MAITUTURING NA MALAKING “CONSPIRACY IN IRRESPONSIBILITY”. YAN ANG SINASABI KO NOON PA MAN NA INUTIL ANG BUONG SISTEMA NG GOBYERNO….WALANG SILBI. ISA YAN SA MGA DAHILAN KUNG BAKIT PARANG MGA TANGANG NAKANGANGA SA KAWALAN ANG MGA IMBESTIGADOR TUWING MAY HAHANAPING TAPE NA NABURA DAW!...WALANG COORDINATION ANG BAWA’T ISA DAHIL SIGURO SA KANYA-KANYA RING MASAMANG INTENSYONG MANGURAKOT….AT KANYA-KANYANG TURUAN KAPAG SUMABOG ANG MGA ISYUNG KINASASANGKUTAN NILA!

Mahilig Magturuan ang mga Opisyal ng Pilipinas

Kung May Bulilyaso!

Ni Apolinario Villalobos

“Feng Shui” o Pungsoy daw ngayon ang kailangan ng Manila International Airport Terminal 3. Kawawa naman ang nanahimik na terminal na inaakusahang may kamalasan daw. Ang malinaw ay…. mga taong namumuno ang malas dahil hindi nila ginagawa ang dapat nilang gawin! Walang aalingasaw na mga palikuran kung maayos ang management. Walang babagsak na kisame kung bago pinagamit ang terminal ay inayos muna. Hindi mawawalan ng kuryente at ilaw kung maayos ang pamamalakad ng mga pasilidad na ginagamit sa terminal tulad ng mga back-up generator at aircon units. Sino ang mga dapat na responsable sa mga ito?…eh, di mga taong namumuno!!! Bakit isisisi sa mga ispiritu ang mga kapabayaan ng mga tao?

Sa ibang bansa, ang mga namumuno kahit hindi pa napatunayang nagkasala ay nagpapakamatay dahil sa hiya….dito sa Pilipinas ang mga opisyal ay walang hiya!

Sa pagbanggit ng pungsoy ng mga naghuhugas-kamay at kapalmuks na mga opisyal upang maitaboy daw ang malas…..

Ibig bang sabihin, dahil hanggang ngayon ay wala pang love life ang presidente, malas ang pagtira niya sa Malakanyang at pamumuno sa buong Pilipinas? Kailangan din bang ipungsoy ang Malakanyang at buong bansa?

Ibig bang sabihin, dahil inuulan ng mga reklamo ang DSW, dapat ding ipungsoy ito, pero ang sinasabi naman ng iba ay baka malas daw ang buhok ng namumuno ng ahensiya dahil ang maliit na bahagi ng buhok ay regular na pinapalitan ng kulay, kaya sabi ng iba ay nagmumukha siyang squirrel? Bakit hindi siya hayaan kung statement niya ito? Wala namang masama sa pagpa-improve ng likas na ganda!

Ibig bang sabihin, dapat ding ipungsoy ang opisina ng DOTC, pati mga riles ng MRT at LRT dahil “minalas” ang mga namumuno, dahil sa pagbato sa kanila ng mga sunud-sunod na katiwalian? Bakit hindi ituloy ang pangako ng isang opisyal na magpapasagasa siya kung magkakaroon pa rin ng problema ang MRT upang madiligan ng dugo niyang kulay itim ang mga riles?

Ang hirap sa Pilipinas, ang mga itinalaga sa puwesto ng mga namili ng boto at nanalo ay mahilig magturuan. Kulang na lang ay ituro kay Satanas ang mga nangyayari sa Pilipinas upang makapaghugas sila ng kamay pagkatapos nilang humawak ng maruming perang ninakaw sa kaban ng bayan!

Some Government Spokespersons on “fake rice”

are irresponsible

by Apolinario Villalobos

It is a fact that fake rice proliferates in the local market. However, it is just irritating to listen to government spokespersons talking about the “fake rice” and the “vitamin- fortified rice”. They do not even make a distinction between the fake rice and the vitamin-rice, the first of which is the iron-fortified rice. Now, there is a so-called “corn-rice”. They do not even emphasize that fortifying the rice with nutrients does not make it fake. They make a joke about the issue by saying that it is better for the poor Filipinos to eat fake rice because it is fortified with vitamins!...and that is what I mean by their irresponsibility.

A day after the issue on the fake rice exploded, a government official even assured the Filipinos that the fake rice processed with resin and plastic can only poison the body after at least a month of consumption! So, with those kind of government officials that the country has today, what do we expect?

While the people’s money is just left to be stolen by the greedy officials and lawmakers, the government failed to spend for an information drive about the different nutrient-vitamin rice that are now in the market. The rice-corn in the shelves of the supermarket is not given much attention by shoppers who may be presuming that it is another GMO. The iron-fortified rice, on the other hand that has been circulated for a long time now, failed to attract the interest of Filipinos, especially, those who need such nutrient.

Processing the clean rice for the fortification is different from that of modifying the genes of plants or animals, as part of the latter is “feeding” or injecting into the growing subject organism, the enhancing genes. Nothing about this information is being undertaken by the Bureau of Plant Industry or the Department of Health and other agencies involved in the consumption of rice and other food products.

Sa Pagsalpukan ng Iresponsableng  Magulang

At Suwail na Anak….

Ni Apolinario Villalobos

Pangalawang beses na itong pagsabi ko na swertihan ang pagkakaroon ng mapagmahal at responsableng magulang, o anak na mabait at hindi makasarili, ibig sabihin ay uliran at hindi suwail. Hindi na kailangang magtaas ng kilay ang mga magulang at anak sa pagbasa ng titulo dahil talaga din namang hindi lahat ng magulang ay 100% na responsable, ganoon din ang mga anak na hindi lahat 100% ay uliran. Ang blog na ito ay tungkol sa Pilipinong pamilya lamang.

Batay sa kultura ng Pilipino ang mga magulang ay inaasahang mapagmahal at responsable upang maging matatag ang tahanan. Ang mga anak naman ay inaasahang maging huwaran sa pagsunod sa magulang, kaya dapat ay mabait at hindi makasarili.

Subali’t sa panahon ngayon, hindi na ito kadalasang nangyayari dahil sa dami ng impluwensiyang nasasagap ng pamilyang Pilipino. May nababasang balita tungkol sa magulang na nagbubugaw ng anak o nagsasalang dito sa sex video upang pagkitaan. May mga kuwento rin tungkol sa mga anak na sa murang gulang ay sumasagot sa magulang o di naman kaya ay nagmumura pa. May mga magulang na nagtatapon ng anak sa basurahan o nagpa-flush ng bago pa lamang panganak o fetus, sa inuduro. Meron ding mga anak na nang magkaroon ng sariling pamilya, ang sariling magulang ay hinayaan na lang na lumaboy sa kalye at mamulot ng basura upang mabuhay.

May mga responsableng magulang na kahit anong gawin upang mahubog sa kabutihan ang anak, talagang walang kinahihinatnan ang pagod dahil malakas ang pagkontra sa kanila. Kung lumaki na ang mga anak na suwail ay halos sipain pa sila ng mga ito palabas ng bahay. Sa ganitong sitwasyon, ang magulang na hindi nakakatiis ay nagiging kawawa kapag matanda na dahil hindi makakaasang aalagaan sila ng kanilang anak. May mga nakausap akong matatandang namumulot ng basura upang mabuhay dahil sa kamalasan nilang pagkaroon ng mga anak na suwail, kaya nagtitiis na lamang sila sa pagtira sa bangketa.

May mga anak din na uliran sa kabaitan, subali’t ang mga magulang naman ay iresponsable at gumon sa mga bisyo, kaya pati sila ay naipapahamak. Sa pamilyang ito nagkakaroon ng bugawan ng anak upang kumita ang magulang. Sa mga ganitong sitwasyon, kadalasan, ang mga anak na hindi makatiis ay naglalayas na lamang at nakikisasama sa ibang bata na may kahalintulad na kuwento ng buhay. Sila ang mga nagugumon sa pagsinghot ng rugby, at kalaunan ay natututong magbenta ng sarili o magnakaw upang mabuhay.

Ang matinding sitwasyon ay kung parehong may mga kasalanan ang mga magulang at anak tulad ng nakita ko sa isang pamilya sa isang barangay na madalas kong pasyalan. Ang mga anak ay puro batugan. Paggising, ay cellphone agad ang inaatupag. Nagsilakihan silang ni hindi nakahawak ng walis nang may kusa, dahil kailangang utusan pa ng magulang, at sumunod man ay animo nilamukos ang mukha dahil sa pagsimangot.  Ang mga magulang naman ay masosyal at ayaw patalo sa mga kapitbahay pagdating sa mga kagamitan, dahil ayaw paawat sa pagbili ng mga gamit, kahit hindi kailangan. Dahil sa pagsalpukan ng hindi kagandahang ugali ng pamilya, umaga pa lang ay nabubulahaw na ang malalapit na kapitbahay dahil sa kanilang pagsasagutan.

Ang basag na relasyon ng magulang at anak ang isa sa mga dahilan kung bakit ang lipunan ay tuluy-tuloy sa pagbulusok, habang nawawalan ng kabuluhan. Hindi lahat ng Pilipino ay may iisang pananaw at panuntunan sa buhay. Ang iba, kahit walang laman ang tiyan ay okey na, makapagsamba man lang. Subalit may iba ring dahil sa gutom ay nawawala sa sarili kaya hindi lang pamilya ang nabubulyawan, kundi pati na ang Diyos ay pinagdududahan na rin. Idagdag pa dito ang mga impluwensiya ng teknologhiya at ibang kultura, at lalo na ang kapabayaan ng pamahalaan, kaya kung wawariin ay halos wala nang masusulingan ang Pilipino.

Sa puntong ito dapat ipasok ang pakikialam sa ating kapwa nang may kabuluhan. Ang pakikialam ay hindi lamang pagpayo kung ano ang tama, kundi ang pagpapakita sa pamamagitan ng kinikilos natin na maaaring tularan. Ang isa pa ay ang pakikialam sa pamamagitan ng tulong na abot-kaya. Huwag nang hangaring makatulong ng malaki kung ang kaya ay para sa isa, dalawa o tatlo lang…dahil kabawasan din sila kahit papaano, sa hanay ng mga nangangailangan.

Unawain na lang  ang Ugali ni Pnoy, hindi man natin ito gusto

…pero dapat  handa siyang managot pagbaba niya sa puwesto

Ni Apolinario Villalobos

May punto ang isang propesora ng UP na ininterbyu sa pagsabi na huwag pilitin ang pangulo kung ayaw niyang humingi ng tawad dahil sa kapalpakan ng operasyon sa Mamasapano na naging sanhi ng kamatayan ng 44 SAF commandos, at ilang sibilyang lokal na naipit sa palitan ng putok.

Paulit-ulit na pinalulutang ang mga mali ng pangulo, tulad ng: pagbigay ng pahintulot sa suspendidong hepe ng PNP na si Purisima na makialam sa operasyon; pag-etsa puwera kay Roxas na hepe ng DILG at sa OIC ng PNP sa mga huling pakikipag-usap niya kay Purisima at Napeῆas; at ang hindi pagbigay ng karampatang halaga o urgency sa operasyon, kaya hindi niya na-monitor at naging dahilan upang hindi siya makapagbigay ng mas malinaw na desisyon nang maipit na sa Mamasapano ang mga SAF commandos. Sa kabila ng lahat, walang epek sa pangulo ang nangyaring trahedya, kaya ang pinaka-simpleng “I am sorry” ay hindi man lang niya nasambit.

Sa isang talumpati, umasta siyang “ama” na nawalan daw ng mga “anak”….hanggang doon na lang. Ang tinutukoy niya ay ang pagkamatay ng mga SAF commandos. Subalit ang magpakita na siya’y kinokonsiyensiya kaya dapat siyang himingi siya ng pasensiya, ay hindi man lang pumasok sa kanyang isipan.

Ang tingin ngayon ng mga Pilipino sa pangulo ay isang sinungaling. Ang masaklap sa ginagawa niyang pagtatakip sa kasalanan gamit ang kasinungalingan ay lumalala habang naglalabas siya ng mga saloobin na nakaangkla pa rin sa kasinungalingan. Sa halip na mabawasan ang mga kasinungalingan ay lalo pang nanganganak ang mga ito, hanggang sa umabot sa puntong wala nang makitang paraan upang siya ay makabawi, DAHIL SA PAGKAPATONG-PATONG NA NG MGA KASINUNGALINGAN.

Paano niyang i-deny ang mga na-rekord na niyang mga nakaraang talumpati na salungat sa mga kasalukuyan niyang sinasabi? Tulad na lamang ng may lakas-loob niyang pagsabi na ang BOI report ang magbibigay ng linaw sa kaso ng Mamasapano kaya ni hindi na niya kailangan pang bigyan ng kopya nito. Ni hindi siya nagpaunlak ng interbyu at bandang huli, dahil sa ugali niyang paninisi, pati si Roxas ay sinisi, at hindi daw nagparating ng imbitasyon ng BOI sa kanya para sa isang interbyu, ganoong maaari naman talaga siyang magkusa. Ang malinaw ay nag-presume siya na magiging kuntento na ang BOI sa pag-pick up ng mga impormasyon mula sa kanyang mga talumpati. Subalit nang lumabas ang resulta na nagdidiin sa kanya, nataranta yata kaya pinatawag ang BOI sa Malakanyang! Nang mabisto ng media ang miting niya sa BOI at pinasabog ito, napahiya yata kaya, buong “katapangan” na nagsabi ang Malakanyang na hindi nila babaguhin ang BOI report…dapat lang dahil bago nakarating sa kanila ang isang kopya, may nabigyan nang mga ibang tao!

Pwede nang tanggapin ang sinasabi ng Malakanyang na may prerogative si Pnoy o may karapatan sa paraan ng pagbigay ng kautusan na maaaring sumira ng umiiral na “chain of command”, PERO DAPAT IHANDA NIYA ANG SARILI NIYA SA RESULTA AT TANGGAPIN KUNG ITO AY PALPAK KAHIT PA MAY PANANAGUTAN DIN ANG KANYANG INUTUSAN…KAYA, PAREHO SILANG DAPAT MANAGOT…LALO NA SIYA BILANG TAONG NAGBIGAY NG UTOS!

Hindi makakawala sa pananagutan ang pangulo sa kanyang pananagutan dahil sa trahedyang nangyari sa Mamasapano. Hindi siya maaaring maghugas- kamay, dahil kaakibat ng responsibilidad niya bilang lider ang tumanggap ng sisi sa mga bagay na may direkta siyang kinalaman dahil sa prinsipyo ng “command responsibility”.

Ang hinihintay ng maraming Pilipino ay ang pagbato ni Pnoy ng paninisi kay Gloria Arroyo dahil sa nangyaring trahedya sa Mamasapano! Isang classic na kwento yan kung sakali na only in the Philippines mangyayari! Dapat mag-ingat si Pnoy dahil baka mag-krus pa ang kanilang landas pagbaba niya sa puwesto, kung hindi matuloy ang nilalakad na pagpa-confine ni Gloria Arroyo sa kanilang bahay dahil sa lumalala niyang kalagayan.

The Dysfunctional and Corrupt Government

of the Philippines

By Apolinario Villalobos

If dysfunction refers to deterioration, it best describes what is happening to the already corrupt Philippine government today. No amount of nationalistic cover-up can camouflage the stinking system that reeks of dishonesty, nepotism, favoritism, graft, shamelessness, and immorality – all of them of the highest degree.  The deterioration, woefully, is already in its most advance stage, beyond redemption. Come election time in 2016, the choice for officials is between evils…no less, and none else. 

What the hapless Filipinos can do, those belonging to way below the poverty line is just strive for a resourceful survival. The country throbs with the grumble of this big chunk of the population. This is the reality which is far from what the corrupt government is trying to project as a progressive country in an attempt to cover up its inadequacies in fair governance. The President who speaks of a clean government, officials who are honest unless proven by the court to be corrupt,  and straight path – one of “virtuousness” but viewed by the disappointed Filipinos as an overly crooked and pockmarked with holes…he who claims descent from heroic parents, is no longer taken seriously.

In desperation, even those who lost their voice shouting invectives against Marcos before, during rallies regretted what they have done to the dictator. The assumption of the government’s reins by a plain housewife, Cory Aquino, did not do any better, as cronyism just became worse. What progress painfully nurtured during the time of Marcos pitifully wilted in no time. Malaysia, newly-weaned from its foreign clout has practically transcended what the country has gained during the Marcos regime. With the takeover of other Presidents, the decaying system has practically softened the foundation of the country, and just got worse today, causing it to practically tilt precariously, manifesting fearful signs of collapse.