Showing posts with label dishonesty. Show all posts

ANG PAGNANAKAW

Ni Apolinario Villalobos

Madalas kong marinig sa iba kong kaibigan na hindi daw dapat pagkatiwalaan ang mga nangangalakal o scavengers dahil ang iba sa kanila ay nagnanakaw kapag nagkaroon ng pagkakataon. Sinong tao ba ang hindi nagnakaw sa tanang buhay niya?....yan ang pinang-boldyak ko sa kanya dahil sa inis ko. Tinanong ko rin kung hindi ba siya nangopya noong estudyante pa siya o di kaya ay nangupit sa pitaka ng nanay niya upang may pangbili ng sigarilyo kahit nasa high school pa lang, kaya ngayon ay naging chain smoker na siya.

Kung hindi bibigyan ng dahilan ang mga taong magnakaw, ibig sabihin ay akitin sila, mawawalan sila ng pagkakataong gawin ang katiwaliang ito. Ang problema ay ugali ng iba na burara at mayabang….nagdi-display ng cellphone na tig-30 thousand; binabalot ang katawan ng ginto kaya aakalain mong may hepatisis kahit mamalengke lang; pinapatugtog ng malakas ang stereo at TV upang mapansin; nagkukuwento ng kanilang karangyaan kesyo malaki ang sweldo ng mister; iniiwang bukas ang bag upang masilip ng katabi sa jeep ang lamang mga gadgets; iniiwang bukas ang gate kung aalis ng bahay; etc.

Hinuhusgahan ng iba ang mga kapus-palad na magnanakaw, pero hindi nila isinasaalang- alang ang pagnanakaw na ginagawa ng mga edukadong opisyal sa gobyerno na dapat ay nagbibigay proteksyon sa mga mamamayan kaya sila ibinoto. Hindi rin nila naisip na ang pagnanakaw ay hindi lang tungkol sa kaperahan dahil maraming empleyado ang nagnanakaw ng oras na laan dapat sa kanilang trabaho sa pamamagitan ng sinasadyang pagpapatagal ng lunch break. At, ano ang masasabi nila sa “Monday/ Friday sickness” na sinasadyang dahilan ng mga empleyado upang pumalya sa pagpasok kaya naapektuhan ang operasyon ng kanilang opisina? Ang pagsira sa tiwala ng asawa, hindi ba isang uri rin ng pagnanakaw? Ang “plagiarism” na madalas nang gawin ngayon ng mga estudyante sa pamamagitan ng pag-copy/paste ng mga nire-research nila kuno sa internet upang may maipasa sa kanilang propesor na tamad mag-check, hindi ba pagnanakaw ng kaalaman ng iba?

Para sa akin, lahat ng mga gawain na may kinalaman sa kawalan ng katapatan at pagkawala ng tiwala ay pagnanakaw…kaya pasok din ako diyan dahil noong maliit pa ako ay nagnakaw ako ng balimbing at lagas na sampalok sa kapitbahay namin para ibenta sa eskwela at nang may maipambili ng mga gamit; kasama ang barkada ay nagnakaw din ng mga malalaking bayabas ng mga madre ng katabing high school; nagnakaw din ng tuba kasama pa rin ang barkada sa Agdao (Davao) tuwing kabilugan ng buwan….etc.

Kaya yong mga ipokritong mahilig manghusga, tumahimik na lang dahil kung ikumpara ang mga ninakaw ng mga hinuhusgahan nilang mga kapus-palad, wala pa sa katiting ang mga ito ng mga ninakaw at ninanakaw pa ng mga walang modong nasa gobyerno – ibinoto man o mga ordinaryong empleyado, pati na ang mga nasa pribado na oras naman ang pinagdidiskitahan. Kung sabihin naman ng mga ipokritong ito na ang isyu dito ay ang “act” o ang “paggawa” na pagnanakaw….pag-isipan din nila ang intensiyon ng pagnakaw. Ang mga kapus-palad ay nagnanakaw upang may makain kahit isang beses isang araw o para may ipambili ng gamot o gatas ng anak, samantalang ang mga “big-time” na magnanakaw ay nagnanakaw sa kadahilanang sila ay TALAGANG SAGAD SA BUTO ANG PAGKA-GANID…na pagpapakitang walang epekto ang mga pinag-aralan nila sa mga high-end na kolehiyo at unibersidad!

Philippine Election: A Choice between the Devil

and the Deep Blue Sea

by Apolinario Villalobos

The murky Philippine politics is such that the Filipinos are always left with a choice between the proverbial devil and the deep blue sea…both bad enough, at the onset of election. The worse that can happen is inaction or abstinence on the part of the voters, which robs them, on the other hand, of their right to exercise their ultimate authority as citizens.

The eager candidates who are currently holding sensitive positions in the government who already want to earn mileage of exposure at the earliest allowable time, shamelessly use these to their advantage. The opposing parties on the other hand, move heaven and earth to demolish their reputation by bringing into light past graft cases or build new cases against them, based on allegation of cohorts. As a result, the valuable time of these officials are charged to the taxpayers while seemingly endless self-serving investigations go on, although, they reveal helpful information, at the same time.  What is glaring is that both the investigated and the investigators have shares of guilt.

Part of the dirty tactic during election that has become a traditional practice is vote buying which made running for any position very expensive as those interested need to have millions to spare during the campaign period. Those lucky enough to get favorable results in this venture, try hard to recover whatever they have spent and even more. This gave rise to the popular adage that the easiest way to get rich is for one to enter politics. This could be true because those who joined the race and got blessed with overwhelming votes become rich even after just a couple of years in their position.

My statements may be general, although I know that there are still some in the political arena, very few who try hard to maintain a clean image. These are those who do not survive the rigorous occupation eventually, hence, bow out after just one term…I have talked to them.

Only in the Philippines-

“Surprise inspection” na ina-announce, atbp…

Ni Apolinario Villalobos

Sa Pilipinas lang talaga nangyayari, na ang isinasagawang “surprise inspection” ng isang ahensiya ay ina-announce one day before at nag-iimbita pa ng media representatives. Dahil may mga kamera at mga reporter, siyempre ang mga namumuno ng ahensiya ay nandoon maski ang gagawin lamang ay tatayo at magpapa-interview para magkaroon ng mileage sa exposure, sayang din nga naman kung may balak tumakbo sa eleksiyon.

Sa kaso ng mga bus na palaging nirereklamo dahil sa mga disgrasya, bakit hindi alamin ang mga schedule ng mga ito upang bago magsi-alisan sa terminal ay ma-inspection na ng talagang inspector kahit madaling araw?  Kahit madaling araw pa lang, dapat gawin ang inspection habang nakaparada ang mga bus, hindi yong itataon nila sa pagputok ng araw kung kaylan ay marami nang mga mananakay ang nakasakay na o nakapila. Hindi na kailangang magpakita pa ang mga naka-barong tagalog na mga boss dahil masakit sila sa paningin at nagdudulot lang ng pagkainis sa mga Pilipinong akala nila tanga. Namumura tuloy sila nang hindi nila alam.

Sa kaso naman ng inspection sa mga palengke lalo na kung may mga reklamo tungkol sa presyo ng mga bilihin at mga botcha o double dead na karne, bakit hindi madaling araw gawin ang inspection at wala rin dapat mga boss kundi talagang mga inspector lamang? Tulad ng unang nabanggit, magpapa-istaring lang naman ang mga walang binatbat ng mag opisyal na ito sa harap ng kamera, lalo na at palapit na ang eleksiyon! Ang napakasakit sa paningin ay ang ugali ng mga opisyal, kasama na ang presidente at ang kalihim ng DSWD na kunwari ay nag-aabot ng relief good sa mga evacuees habang abot-tenga ang ngiti na nakatingin sa kamera!

At ang ultimate na bolahan ay ang mga binibitawang salita ng mga kalihim ng ahensiya at ibang opisyal na “inutos ng pangulo na….”. Ibig yata nilang sabihin ay hindi na sila kikilos kung hindi iuutos ng pangulo. Wala ba silang sinusunod na simpleng operating manual? Wala ba silang sinusunod na mga nakasulat na mandato  bilang responsibilidad ng mga ahensiya nila? Sa ganoong sinasabi nila ay pinapakita nila ang kanilang pagiging sipsip at kawalan ng kaalaman sa trabahong itinalaga sa kanila!

Nag-boomerang ang ugaling sipsip ng mga opisyal sa kaso ng Mamasapano massacre. Lahat sila ngayon ay tamimi o tahimik at ayaw magbanggit ng pangalan ng pangulo bilang bahagi ng “chain of command” ng PNP, o bilang pinakamataas na opisyal ng bansa na siyang maaaring magbigay ng mabigat na desisyon. Ngayon nila subukang magsabi ng “inutos ng pangulo na….”, kung hindi “magkakagulungan” ng ulo!

Ang Taong Kawatan

Ni Apolinario Villalobs

Ang taong ayaw tumanggap ng pagkakamali

ay nabubuhay sa pagkukunwari.

Siya ay bilib na bilib sa sarili,

na sa paniniwala niya

ay walang bahid ng anumang kasalanan

sa Diyos o kapwa-tao man.

Hindi siya nahihiyang humarap sa mundo

kung gawin niya ito’y taas pang noo.

Dahil wala naman daw nakakakita

sa mga pagkakamali,

wala siyang pakialam, sinumang masaktan

magnakaw man siya sa kaban ng bayan!

Plagiarism, dishonesty, selfishness…what next?

By Apolinario Villalobos