Showing posts with label Rodgrigo Duterte. Show all posts

ANG DEMOKRASYA NG PILIPINAS, SI DUTERTE, KRIMINALIDAD AT TERORISMO

Ni Apolinario Villalobos

(Ang post na ito ay sa TAGLISH AT WALANG ENGLISH TRANSLATION)

Sa isang demokratikong bansa ay may mga grupong nagtatagisan ng lakas upang ang mananaig o mananalo ay siyang magkokontrol sa pagpapatakbo nito. Mapalad ang mga bansang “matured” ang mga pulitiko kaya ang mga talunan ay tinatanggap ang pangyayari kahit hindi bukal sa kanilang kalooban ang pagbati sa mga nanalo.

Minadali ang pagtanim ng demokrasya sa Pilipinas na kinopya sa Amerika. Dahil diyan, matatawag na pilit sa pagkahinog ang kasarinlan ng Pilipinas. At, dahil pa rin diyan, sa Pilipinas, walang kandidatong natalo, sa halip ay dinaya daw ng nanalo. Nagtatagisan ng galing ang mga uupong pinuno at gusto nilang maalala sila pagbaba nila kaya ang mga proyekto ng pinalitang administrasyon kahit anong galing ay winawasak upang palitan ng bagong nakaupong pinuno at may tatak pa ng initial ng pangalan niya.

Sa Pilipinas, sa halip na magtulungan ang mga nanalo (majority) at mga kaalyado ng mga natalo (minority), sila ay nagsisilipan ng mga pagkakamali kaya sa halip na sumulong ang bansa, ito ay napipigilan sa pag-usad. Kahit anong ganda ng layunin ng proyekto ng nakaupong pinuno, ito ay pilit na kinukulapulan ng putik ng kontra-partido upang palabasing mali siya. May mga nagbabayad pa sa ilang tauhan ng media upang tumulong sa pagpapakalat ng mga negatibong ulat tungkol sa nakaupong pinuno.

Tama lang na may mga taong dapat “magbantay” sa nakaupong pinuno, pero ang hindi maganda ay ang kawalan na ng katuturan sa mga ginagawa ng kontra-partidong pagsabotahe kaya nadadamay ang taong bayan at bansa sa kabuuhan nito. Ang isang paraan ay ang pagpipilit sa nakaupong pinuno na ilahad ang lahat ng kanyang mga “strategies” kahit magreresulta ito sa pagkawasak ng seguridad ng bansa. Ito ay pagpapakita ng kawalan ng tiwala sa namumuno dahil ayaw nilang bigyan ng pagkakataong magpakita ito ng kanyang kakayahan. At, kapag nagtagumpay ang mga naninira sa kanya pero nakadamay naman sa kapakanan ng buong bansa, siyempre, masisisi ang nakaupong pinuno dahil siya ay nabigo, yon nga lang ay sa maduming paraan.

Laganap pa rin sa ibang bansa, kahit ang makapangyarihan ay laganap pa rin ang kriminalidad at droga, at nalulusutan ng mga terorista…yan ay sa kabila ng kakayahan nila sa pagsugpo….Pilipinas pa kaya? Ang “due process” na isang instrumento ng demokrasya ay inabuso ng mga utak ng krimen at maka-kaliwa. Dahil sa nabanggit, ang kriminal ay ni hindi nakakatapak sa kulungan dahil may mga padrino na nagbabayad ng pansamantalang paglaya. Ang mga human rights groups ay humaharang sa mga hakbang ng otoridad tuwing may gagawin laban sa mga kriminal at terorista….dapat kasing isaalang-alang DAW ang kanilang “pagka-tao”…hindi naisip ng mga grupong ito ang mga epekto ng ginawang kabalbalan ng mga tinuturing na anay ng lipunan.

Sa ganang ito, kung ilalahad ni Duterte ang lahat ng strategy o paraan niya sa pagpuksa ng mga kriminal at terorista, paano pa siyang magtatagumpay dahil malalaman na ng mga kalaban ang mga gagawin niya?  Ano man ang plano ni Duterte ay siya lang ang nakakaalam…KARAPATAN NIYA YAN BILANG PRESIDENTE. Halatang nag-iingat siya dahil ang “demokrasya” na umiiral sa Pilipinas ay mistulang nagahasa…luray-luray…lupaypay… kaya hindi maaasahang makakapagbigay ng proteksiyon lalo na sa mga taong may mabuting layunin…higit sa lahat ay sa mga naghihirap na taong bayan na madaling mahikayat upang gumawa ng masama.

Kung may karapatan ang mga kalaban ni Duterte sa paggamit ng “due process”, lalo siyang may karapatang hindi magbunyag ng mga binabalak niya dahil malalagay sa alanganin ang seguridad ng buong bansa….UNAWAIN SIYA BILANG PRESIDENTE NG PILIPINAS DAHIL IBINOTO SIYA NG MALAKING BAHAGI NG MAMAMAYAN NG BUONG BANSA, HINDI NG IILAN LANG….YAN ANG DEMOKRASYA…DAPAT MAGRESPETUHAN….HUWAG MAGPAIRAL NG PANSARILING KAPAKANAN…ANG BAWAT LAYUNIN AY DAPAT PARA SA KAPAKANAN NG NAKARARAMI.

The Ambivalent and Critical Political Atmosphere

In the Philippines

By Apolinario Villalobos

Politics is universally ambivalent and being such, nobody inside the political arena is a permanent ally and friend. In the Philippines, ambivalent politics is not just prevalent but literally, dirty. Proofs of these characteristics are turncoatism, vote buying with the use of drug money during elections, and slaying of opponents. A few of politicians who staunchly remain clean and idealistic pitifully lag behind during the election, while the rest of them who fortunately get elected, do not last long, as they are either murdered or become victims of image demolition scheme There are clear indications that the general desire of the dirty traditional politicians (trapos) to maintain their clout in the government at all cost is to recoup their expenses during the election, or simply stated, to amass a vast “return of investment” at the earliest possible time. There is a popular adage that says, “the shortest way to get rich is via politics”.

Currently, Duterte is a victim of the ambivalent dirty political system in the country. He got elected because Filipinos perceive in his person a “hope” that they have been wishing for, after the long decadence and downslide of the political system.  In his effort to merge with even the unfriendly elements aside from his political enemies, Duterte extended his hand to them. His effort seemed to have reaped success as peace talks have been undertaken with MILF, MNLF and NPA. Unfortunately, the NPA reneged from its promise to cooperate, proof that the said group is so splintered that its leadership has become inutile due to its inability to control their rank.

On the other hand, the relationship of Duterte with the MILF and MNLF seems stable despite the debacle at Marawi city which involved the initially taken-for-granted terroristic Maute Group. The Marawi debacle is the most acidic test of the Duterte administration as it has greatly affected the long-coveted federalization of the country. It has also diverted the attention of the Armed Forces of the Philippines from other urgent concerns.  The historic city and cultural seat of the Maranaos has impressed an ugly scar in the map of Mindanao that even the Islamic religious groups and elders have come out in the open to denounce the ruthless act of the Maute Group and their Christian recruits.

Meanwhile, politicians in Manila, have all eyes towards Duterte who is from Mindanao, not because they appreciate his effort, but because they view him as evil in his effort to suppress the drug menace. Many of them have not been to Mindanao, yet, they compete with the ageing Catholic bishops in filling the air with condemnations of the guy. That’s how it is with politics in the Philippines, the ambitious and the unthinking make noise to be noticed.

Points to Ponder About the Martial Law for Mindanao

By Apolinario Villalalobos

Kung Mawawala si Duterte...

Ni Apolinario Villalobos

Kung mawawala si Duterte

Sigurarong lulundag sa tuwa si Lenny

Baka magsayaw pa sila ni Trillanes ng “watusi”-

Puwet lang ang ikinikimbot, sa itaas nakaturo ang daliri.

Kung mawawala si Duterte

Droga ay iiral uli at magiging grabe

Dahil mawawala na ang tinik at balakid na tao

Na sana ay pag-asa ng Pilipinas, may matigas na kamao.

Kung si Duterte ay mawawala

Mga naka-sotana ay sisirko sa tuwa

Lalo na ang mga obispong sa pansin ay matakaw

Na hindi malaman kung ugali’y maka-Diyos o halimaw.

Kung si Duterte ay mawawala

Anong mangyayari sa kawawang bansa?

Magdasal!...nang hindi mangibabaw ang kasamaan

Na hinahasik ng mga drug lords at ganid sa pamahalaan!

Notes:

Watusi – popular dance during the ‘70s, the “shindig era”

Ikinikimbot – shake

Iiral – proliferate

Kamao – fist

Hinahasik – spread

Obispo – tagalong word for the Roman Catholic “bishop”, SOME with questionable character

Ganid - greedy

The Candid Honesty

of President Rodrigo Duterte

and His Desperate Detractors

By Apolinario Villalobos

The detractors of Duterte seem to be at the end of their wits on how to push the guy in the corner. Before they could think of any unbecoming act that they imagine or heard to have been done by him, the wise president is already in front of the microphone announcing to the world what he has been doing and what gifts he received in all candid honesty. Still, in desperation, his detractors use his candid honesty against him. Despite Duterte’s manifestation of honesty coupled with the Visayan witty humor, the detractors are saying that he is not serious in what he says. They forgot that Duterte is a Minadanoan with various ethic blood flowing in his vein, but brought up in a Visayan surrounding. As the detractors are blinded by hate, they failed to discern that Duterte uses humor only when he feels “at home” with his audience during which he also uses Davao-Visayan dialect.

Duterte was honest about his election campaign funds by admitting that he had a “surplus” which he divulged to be used to help the calamity victims. The story about his supposedly millions in a bank, died a natural death when he gave authority to the bank to reveal his records. He admitted to have had two wives, but today just lives only with one after having been separated legally from his first wife who remains close to him, being the mother of his grown up children. He breached the protocol by inviting the Japanese emperor to his home and showed his bedroom with all its simple furnishing highlighted by the mosquito net. He is vocal about his frugal meals, especially, ginisang monggo. He admitted to have killed rapists. Who among the government officials can be that honest, that put the people he deals with, at ease. In short, the guy is not a hypocrite, unlike SOME of the Roman Catholic “leaders” and MOST of the government officials who are corrupt and have unashamedly remained in their posts.

Trillanes and de Lima failed to pin him down with the extra-judicial killing issue which has dogged him since he was the mayor of Davao for three consecutive terms. The arrogance and intellectual pretentions of de Lima did not help her even when she was the Commissioner of Human Rights until she became Secretary of the DOJ. Trillanes on the other hand, relied on “second hand” information – all rumors. He literally pushed Matobato behind the bars when he made the latter testify against Duterte which boomeranged as his sworn testimonies of killings were used against him. And, now Trillanes is using another guy, who is likely to land in jail, too, when he duplicated the blunder of Matobato. Still, Trillanes is threatening to bring out four more “witnesses”….all desperate moves, as at this point in time, he could already feel his downfall when he steps out of the Senate in less than two years from now.

Joining the fracas is another desperate political personality whose “victory” as Vice-President is highly questionable – Lenny/Lenie Robredo. As she proved to be a poor researcher, she relied  on rumors from “friends”, especially, on the latest issue about the “palit-ulo”, literally, “change of head”, which means, if the police fail to pick up their target drug personality in his home, they simply pick another member of the family to take his or her place which is ridiculous. And to magnify this credulity, she even shares the baseless information with the United Nations, as if she is dealing with a local fiscal!. Her act is very unethical, especially, being the second highest official of the land.

The world will definitely laugh at Robredo as her statements imply her defense of the criminal drug personalities who are killed extra-judicially. Due process proved useless in the past in dealing with the drug problem in the country, thereby, necessitating, an “iron hand”. In this regard, the Filipinos saw in Duterte their hope based on his cleansing of Davao City. Robredro and her cohorts on the other hand, want the incorrigible drug addicts, drug pushers, drug lords, rapists and robbers go scot-free because “they have the right to live….how about the life of their victims that they have taken away?

This woman from Naga has not done anything about the rape victims of the drug addicts… not even for the bread winners of families who have become victims of these trigger-happy and  mentally-deranged criminals. She also joined hands with the equally imprudent old Roman Catholic bishops whose advocacy is “to stop the killing”….Christians kuno who do not even bother to explain to their Roman Catholic flock why the criminals are getting killed and who their victims are. FROM ALL INDICATIONS, THESE OLD BISHOPS ARE ASHAMED TO SAY THAT THE EXTRA-JUDICIAL KILLING VICTIMS THAT THEY ARE SUPPORTING ARE INCORREGIBLE DRUG ADDICTS, DRUG PUSHERS, DRUG LORDS, RAPISTS, ROBBERS….AND THEIR VICTIMS ARE INNOCENT YOUNG GIRLS AND BREAD WINNERS OF POOR FAMILIES!

THE AFOREMENTIONED GUYS AND GAL ARE SO DESPERATELY OBSESSED TO PUT DOWN DUTERTE…BUT AS THE SAYING GOES, “YOU CANNOT PUT A GOOD MAN DOWN”….ADD TO THAT THE SIMPLE WORD, “HONEST ”.

KAYLAN NAGING KRIMEN ANG PAGIGING MAHIRAP?

Ni Apolinario Villalobos

Pag-upung pag-upo ni Duterte ay kanya-kanyang pakitang- gilas ang mga LGU at mga ahensiyang nabanggit na tadtad ng corruption tulad ng LTO at LTFRB. Nag-clearing ng mga kalyeng may mga illegal na nagpa-park kaya marami ang nagulat nang umaga pa lang ay may mga nato-tow nang mga sasakyan. Pagkalipas ng ilang araw, balik na naman sa dating sitwasyon ang mga nasabing lugar.  Ganoon din ang ginawa sa mga bangketa na tinitirhan ng mga walang bahay – mga biktima ng demolition….walang matirhan pagkatapos wasakin ang mga barung-barong. Ganoon din ang ginawa sa mga kalyeng may mga illegal vendors, na naging dahilan ng mga sakitan.

Walang masama sa layunin ng mga nasabing “clearing”. Ang masama ay ang paraan na ginawa ng mga walang pusong mga taong nagpakitang-gilas.

Ilan ang nakausap kong naging biktima ng clearing na ginawa sa bangketa tulad ng isang pamilya na namumulot ng plastic at bote na ang ang pinaka-“tahanan” ay kariton. Ang misis ay kapapanganak lang at nagpapahinga sa kariton kasama ang sanggol nang sila ay pilit na paalisin sa bangketa na parang mga hayop. Marahas na tinanggal daw ang sanggol sa kariton kaya nasaktan ito at ang ina naman ay nabinat kaya nagkasakit at muntik pang mamatay. Ang kariton nila na may lamang  mga gamit- damit, diaper, gatas, gamot ng sanggol, ay kinumpiska. Maski diaper at gatas man lang daw ng sanggol ay hindi ibinalik sa kanila pagdating sa Marikina. Nang humihingi sila ng sabon man lang ay wala raw naibigay.  PInakain nga daw sila pero ng animo ay pagkain ng baboy.  Makalipas ang ilang araw ay pinalabas sila. Nang humingi sila ng pamasahe man lang para makabalik sa Maynila, ang sabi daw sa kanila ay walang budget at sinabihan silang humingi na lang sa mga tao…..inutusan silang mamalimos! Sa nangyari, para lang silang kinulektahan ng mga mapapakinabangang bagay dahil nang pakawalan sila ay wala ni isa mang naibalik na gamit sa kanila.

Mula nang araw na tinanggal sila sa bangketa hanggang sa sila ay pinakawalan ay ganoon pa rin ang suot nilang damit! Malinaw na talagang pakitang-tao ang ginagawa ng gobyerno na nasa “bandang ibaba” ng pangulo ngayon, at wala ring binibigay na tulong sa mga Pilipinong naghihirap dahil kung ituring sila ay animo mga hayop. Ano ang ginawa nila sa mga nakukumpiskang mga gamit, lalo na sa mga kariton na ang isa ay nagkakahalaga ng 1,700 pesos! Pinaghatian ba nila o basta na lang winasak ganoong kung ituring ito ng mga scavenger ay “kayamanan” o mahalagang pag-aari?

Ang nakausap ko ay humingi din daw ng tulong sa barangay kung saan sila naglilibot sa pamumulot ng plastic at iba pang mapapakinabangan sa basura. Ang tulong ay para sana sa sanggol na nagkasakit dahil sa nangyari. Hindi sila tinulungan dahil hindi raw sila residente ng barangay. Naka-blotter pa daw sila sa barangay ganoong wala naman silang kasalanan kundi namumulot lang ng mapapakinabangan sa mga basurahan. Ang pagkakaalam ko, ang “blotter” ay record ng mga krimen at reklamo.  Hindi rin daw sila pwedeng magpahinga sa paligid ng barangay dahil makakasira sila ng tanawin. Palagi daw silang kinakabahan tuwing sasapit ang dilim dahil baka daw may biglang humuli na naman sa kanila kaya halos hindi nila alam kung saan magsusumiksik. Hindi sila nakakatulog nang maayos sa gabi, lalo pa at sementong may latag na manipis na trapal lang ang hinihigahan nila, pati na ng sanggol.

Dahil nakumpiska ang kariton na naipundar mula sa pagbenta ng payong, ang ginagamit nila ngayon ay isang stroller ng bata na napulot din lang na tinalian ang mga gulong upang hindi magkahiwa-hiwalay. Dito nila inilalagay ang sanggol at nakasabit din dito ang mga plastic bag na may lamang mga napamulot nila.

Nang magkita uli kami ng pamilyang nakilala ko sa Luneta isang umaga, sinabi nila na ang tatlong tinapay na pinabaon ko sa kanila noong una kaming magkita ay pinaabot pa nila sa hapunan. Mabuti din daw at umulan kinagabihan kaya nakaligo sila, pero ang damit na suot nila noong una kaming magkita ay siya pa ring suot nila nang magkita uli kami dahil wala nga silang natirang damit.

Hindi sila tamad o umaasa. Tinapat ako ng misis na sana ay matulungan silang makapagtinda uli ng payong. Nang tanungin ko kung magkano ang pwedeng puhunan ay nagulat ako dahil nagsimula lang daw sila noon sa 380pesos at napagulong nila hanggang makaipon sila. Ganoon sila kasigasig at kaseryosong mabuhay nang hindi umaasa!

Pinaghintay ko ang mag-ina sa Luneta at nagpasama ako sa mister sa Divisoria sa pagbili ng isang dosenang payong na ang wholesale price bawat isa ay 38pesos, kaya lumalabas na wala pang isang libo ang pasimula nila uli. Halos maiyak ang mister sa pagpasalamat at nangakong pagugulungin nila ang puhunan upang makaipon sila uli. Nanliit ako dahil ang halagang wala pang isang libo, kung tutuusin ay katumbas lang ng 3 set ng malalaking hamburger sa Jolibee…pero kabuhayan na mga bago kong kaibigan! Ang perang nagamit ay galing kay “Ms. Di”.

Ang isa pang malungkot na kuwento ay tungkol sa isang nagngangalang Flor na nagkasakit hanggang mamatay dahil sa ginawang “clearing”. Hanggang ngayon daw ay nasa morge pa ng PGH ang bangkay. Sa kuwento, kahit daw naghihingalo na ang babae nang dalhin sa ospital nang makalabas mula sa detention dahil sa “clearing operation”, ay wala man lang nag-asikaso hanggang sa mamatay ito. Ano ang ginawa ng barangay dahil walang kamag-anak ang babae?

Ang nasabing kalagayan sa lebel ng LGU at bulok na sistema ay namana ng administrasyon ni Duterte at sana ay malaman ng bagong kalihim ng DSW upang matawag ang pansin ng mga LGU social workers na nagsasagawa ng “clearing operation” ng mga bangketa upang mawalan ng mga taong itinuturing nilang “yagit”….na pakitang-tao lang pala!

Kung sinabi ni Duterte na dapat ay walang ma-demolish na mga tirahan hangga’t ang mga nakatira ay walang maayos na malilipatan, dapat ganito din ang gawin sa mga taong nakatira sa mga bangketa na basta na lang hinahakot sa mga gym, basketball court, Boys’ Town sa Marikina, etc. upang sa panandaliang pagkakataon ay maipakitang malinis ang mga ito kung may banyagang bisita o special occasion!

Kapag hindi maisaayos ang bulok na sistema ng mga LGU, malaking black eye ito sa administrasyon ni Duterter…. at pagtatraydor sa kanya dahil nangako silang tutulong upang magkaroon ng “PAGBABAGO”!!!!!!!!

PERO ANG TANONG KO…KAYLAN PA NAGING KRIMEN ANG PAGIGING MAHIRAP????!!!!