Showing posts with label Metro Manila. Show all posts

Ang Solusyon sa Trapikong Sumasakal sa Kalakhang Maynila

Ni Apolinario Villalobos

Nagpapakahirap ang gobyerno at Metro Manila Development Authority sa paghanap ng paraan kung paanong mabawasan ang trapik sa kalakhang Maynila, ganoong ang solusyon ay nandiyan lang…ang Pasig River. Dapat linisin lang consistently ang Pasig River upang hindi gamiting dahilan ang mga water liliy na sumisira sa mga makina ng mga sasakyang pang-ilog tulad ng ferry. Subalit, ang mga proyekto sa paglinis ng Pasig River ay hanggang launching lamang….kodakan ng mga opisyal na gustong makita ang mga mukha sa diyaryo at TV….pagkatapos ng launching, goodbye na sa project….nagkalimutan na. Tuwing may bagong administrasyon, bagong proyekto din ang nilo-launch. GANYAN KAPANGIT ANG UGALI NG MGA NAKAUPONG OPISYAL….MGA MATATAKAW SA PHOTO OPPORTUNITY….ANO ANG NANGYARI SA “PISO PARA SA PASIG” NA SINIMULAN NI MING RAMOS NOONG PANAHON NI FIDEL RAMOS PRESIDENTE?....WALA!!!!!!

Hindi na dapat pang ipilit ang paggamit ng mga masisikip nang mga kalsada na pinupuno ng mga kotse ng mga mayayaman at mga bus na galing sa ibang bansa na ang hangad ang lokohin ang Pilipinas na tinatapunan ng mga bus na gawa nila. Nakakabahala ang planong paggawa ng subway sa Metro Manila dahil sa palyadong drainage system na ang iba ay iniwang nakatiwangwang. Siguradong pagbaha, maraming malulunod sa mga subway trains. KUNG ANG LRT AT MRT NGA LANG AY MAHIRAP NANG I-MAINTAIN DAHIL SA CORRUPTION, ANG SUBWAY PA KAYA? HINDI PWEDE ANG MGA GANYANG HI-TECH NA FACILITY SA PILIPINAS DAHIL SA CORRUPTION NA MALALIM ANG PAGKABAON SA SISTEMA….ISANG MAPAIT NA KATOTOHANAN!

Kung sa Bangkok, nagawang i-maintain ng gobyerno ang kalinisan ng main river nila na tinuturing din nilang major traffic artery, bakit hindi ito magawa sa Maynila? May floating market ang Bangkok na pwedeng gawin din sa Maynila, subalit ang problema ay ang mga burarang mga iskwater na nakatira sa mga pampang (river banks) na kapag inalis ay aalmahan naman ng mga komunistang grupo at mga human rights advocates kuno.

Ang Pasig River ay pwedeng gawan ng bicycle lane na may bubong mula Escolta hanggang Laguna at iba pang arteries na dumadaloy sa iba’t ibang lunsod at bayan sa buong kalakhang Maynila. Upang magkaroon ng seguridad ay dapat lagyan ng mga ilaw at mga pulis outpost sa mga designated entrance/exit areas kung saan ay pwedeng umakyat at bumaba ang mga commuting cyclists. Pwede ring lagyan ng mga rest areas na may snack kiosks para magamit na pahingahan. Sa simula pa lang ay dapat na itong kontrolin upang hindi magamit ng mga sidewalk vendors. Kapag nangyari yan, ang mga commuters ay gaganahang mag-bike kaysa sumakay ng bus, LRT o MRT dahil makakatipid na sila.

Ang hirap kasi sa gobyerno ng Pilipinas, karamihan ng mga nakaupong opisyal na mga matatalino kuno ay graduate at nagseminar sa ibang bansa kaya ang mga natutuhan ay HINDI ANGKOP sa Pilipinas. Yan ang resulta ng ugaling pangongopya ng mga Pilipino. Dapat ay isaalang-alang ang kultura ng mga Pilipino pagdating sa mga proyekto dahil unang-una, walang disiplina ang mga Plipino. Dahil diyan, ang nangyayari sa Singapore ay IMPOSIBLENG mangyari sa Pilipinas dahil sa ugali ng mga hangal na opisyal na ang palaging tinitinghan sa mga proyekto ay kung paano silang kumita ng komisyon…AT LALONG DAHIL SA KAWALAN NG DISIPLINA NG MGA PILIPINO, NA KAPAG SINITA SA GINAWANG MALI AY TATAKBO SA HUMAN RIGHTS COMMISSION!!!!!

ANG TRAPIK SA MANILA AT MGA KARATIG-LUNSOD

…HINDI NANGANGAILANGAN NG “EMERGENCY POWER”

Ni Apolinario Villalobos

Ang isyu tungkol sa trapik ay apektado ng mga bagay na may kinalaman sa KALSADA, PASILIDAD (TRAFFIC LIGHTS, TOWING TRUCKS, CCTV CAMERA, COMMUNICATIONS FACITILITES, ETC.), MOTORISTA, SASAKYAN, AT MGA TAONG NAGPAPATUPAD NG PATAKARAN. Kung isa lang sa mga iyan ang pumalpak, siguradong mala-impiyerno na ang trapik tulad ng nangyayari sa Manila at mga karatig- lunsod nito. Dapat na ituring itong parang isang relo, na kahit isang piyesa lang ang sira, hindi na ito gagana o hindi kaya ay patigil-tigil na ang mga kamay sa pag-ikot. Ang disiplina ng mga motorista ay saklaw na ng pagpapatupad ng mga patakaran, na kung maayos ay siguradong susundin kaya mawawala ang lamangan at palusutan. Apektado din ang trapik ng masamang panahon dahil bumaha lang hanggang bukung-bukong lalo pa at sinabayan ng buhos ng ulan, ay halos ayaw nang umusad ang mga sasakyan.

Ang usaping ito ay may kinalaman sa hinihinging “emergency power” ng pangulong Duterte upang mapaayos daw ang trapiko sa Metro Manila na nakakaapekta din sa trapik ng mga karatig-lunsod, at malamang ay para na rin sa iba pang panig ng bansa na may lumalalang trapik. Subalit, kahit may tapang ang presidente sa pagpapatupad at mga ideya na lalong magpapaganda ng kanyang layunin, ang tanong ay: MAAASAHAN BA ANG TALINO AT KAKAYAHAN NG MGA TAONG ITINALAGA NIYA PARA SA GANITONG PROBLEMA?

Nakakadismaya na sa loob ng kung ilang beses nang pagkaroon ng Senate sessions tungkol dito, ang pinakamahalagang bagay na hinihingi ng komite ay hindi man lang naibigay ng mga taong itinalaga ng pangulo – ang detalyadong long-range plan, na isang SOP kung may isina-submit na “project proposa”l, na sa ganitong pagkakataon ay ang pagbigay ng emergency power sa pangulo. Bandang huli ay naibigay din kung hindi sila binigyan ng ultimatum. Ang problema sa trapiko ay NAKIKITA. Ang solusyon ay hindi nakukuha sa libro kundi sa mga alituntunin na angkop sa limitasyon ng sitwasyon at kultura ng mga taong maaapektahan. Hindi pwede ang sistema ng Singapore o Germany o Amerika, etc. Iba ang ugali ng mga Pilipino na ang disiplina ay batay sa nakagisnang kultura.

Hindi nangangahulugang walang disiplina ang Pilipino. May mga kapabayaan ang gobyerno na lalong pinalala ng kultura na sa tingin ng iba ay kawalan ng disiplina sa panig ng mga Pilipino. Ang ibig kong sabihin, ay halimbawa, ayaw maglakad ng malayo ang mga commuters mula sa isang akyatan/babaan ng mga skywalk o overpass na malayo ang distansiya sa isa’t isa, sa ilalim ng tirik na araw lalo na kung biglang bumuhos ng ulan, dahil ang mga sidewalk ay wala man lang silungan o shade.

Paanong maglalakad ng ganoong kalayo ang isang commuter na nakakurbata o babaeng nakapang-damit opisina sa ganoong kalagayan? Kung gagawin nila, siguradong pagdating sa opisina ay umaalingasaw na sila at ang damit ay nakadikit na sa katawan dahil sa pawis. Kung ang iniiwasan ng otoridad ay ang pagsulputan ng mga sidewalk vendors kung magkaroon ng silungan, dapat ay 24/7 na may police visibility na sumisita AGAD kung may mag-attempt na maglagay ng paninda. SUBALIT HINDI NANGYAYARI AT KUNG MAGKAROON MAN AY SA SIMULA LANG. WALANG CONSISTENCY O HINDI TULUY-TULOY.  Isa lang yan sa mga dapat ay isaalang-alang ng mga itinalaga ng bagong pangulo.

Nakakatawa pa ang  panukala na paglagay daw ng subways. Hindi yata nila alam na umihi lang ang mga pusa sa Maynila ay nagkakaroon na ng baha (joke lang!). Gusto yata nilang gumastos ang gobyerno para sa isang uri ng malaking drainage sa panahon ng tag-baha. Paanong aasahan ang maayos na maintenance ng subways, ganoong ang nandoon na nga lang sa harap ng Manila City Hall at ang nasa bandang Quiapo ay nagmimistulang lawa kung panahon ng tag-baha? Isa pa, mahina ang maintenance ng mga pasilidad na pampubliko sa Pilipinas, kaya mapapadagdag lang ang subways sa mga mapapabayaan ng ahensiyang itinalaga. Maraming pruweba kung bakit nawalan ng tiwala ang mga Pilipino pagdating sa ganitong bagay, at kasama na diyan ang kapalpakan ng MRT at mga road projects, pati ang mga government buildings na umaalingasaw ang mga comfort room at sirang elevator, lalo na ang airport terminals.

Ang lumang-lumang drainage system ng buong Metro Manila ay hindi na maaasahan dahil SINAKAL na ng mga infrastructures na nagsulputan tulad ng mga condo/commercial buildings, at lalong nasakal ang mga LABASAN na hindi kayang alalayan ng mga palyadong pumping stations. Idagdag pa diyan ang mga reclamations na ginawa tulad ng kinaroroonan ng ASEANA CITY sa Paranaque, hanggang sa MOA at Cultural Center areas sa Pasay. Ang mga gilid ng Pasig River sa Maynila ay halos puno na rin ng mga naglalakihang condo/commercial buildings.

Ano ang gagawin ng NASASAKAL na daluyan ng tubig mula sa mga siyudad na ORIGINALLY (panahon pa ng mga Amerikano) ay para sa iilang libong kabahayan at commercial establishments lamang, subalit ngayon ay ginagamit ng mga milyon-milyong tao?...resulta: PAG-APAW SA KALSADA NG TUBIG GALING SA KUBETA NG MGA APARTMENT, CONDO, RESTAURANT NA HUMAHALO SA BUMUBUHOS NA ULAN….RESULTA PA:  ANG PAGBAHA NG MGA KALSADA NA DAHILAN NG PAGTATRAPIK! LAKIHAN MAN ANG MGA CULVERTS O MGA TUBONG DALUYAN NG MGA DRAINAGE, WALA PA RING MANGYAYARI DAHIL BUKOD SA “HUMABA” NA ANG DALUYAN DAHIL SA MGA RECLAMATIONS, PAGDATING SA DULO, ANG SEWAGE O MADUMING TUBIG AY SAKAL NA KAYA HIRAP NANG LUMABAS SA DAGAT!

Noon, ang mga pulis-trapiko ay hindi takot mabasa sa ulan. Ngayon ang nagtatrapik ay mga “enforcers” ng Metro Manila Development Authority, subalit marami ang nakakapuna na kapag magsimula nang pumatak ang ulan, ang ilan ay nawawala at ang naiiwang nagmamando ng trapik ay mga istambay na “barker”.

Palaging EDSA na lang ang tinitingnan ng pamahalaan pagdating sa isyu ng trapik. Para bang wala nang ibang kalsada. At, kung maglunsad naman sila ng operasyon upang “linisin” ang mga alternate streets, ay hind rin consistent….parang pagana-gana lang o di kaya ay kung marinig nilang magmura ang pangulo. Halimbawa dito ay noong unang umupo ang pangulo. Dahil sa takot na mapagdiskitahan, biglang kumilos ang LTO at LTFRB ng kung ilang araw din upang magtanggal ng mga illegally parked na mga sasakyan kuno sa mga tabi ng kalsada….napansin ko pa na 7AM pa lang ay kumilos na sila upang ma-tow ang mga sasakyan. Subalit ngayon, balik na naman sa dati ang kalagayan ng mga nagsisikipang kalsada na ang iba ay mayroon pang mga repair shop at basketball court! In fairness naman sa Divisoria area, ang kahabaan ng Recto mula sa Sta. Cruz hanggang Divisoria ay hindi nawawalan ng mga pulis kaya nawala ang mga vendors na sumakop na ng kalsada.

Ang nakakaligtaan ng gobyerno ay ang aspeto sa pagkontrol ng pagdami ng mga bagong sasakyan. Ito ang dapat na pagtuunan ng pansin dahil sa kamurahan ng animo ay mga disposable na mga sasakyan, maski janitor sa opisina ay may kakakayahan nang bumili ng hulugan basta may 20k pesos na pang-down payment lang. Kahit pa padaanin ang mga sasakyan sa mga exclusive subdivisions kung sakali, pero hindi pa rin pipigilan ang pagdami ng mga sasakyan taun-taon ay wala ring mangyayari sa mga plano na siguradong kokopyahin sa sistema ng ibang bansa. (Sa Singapore, bawal ang mga kending may pagka-bubble gum at may minimum na pasahero ang mga pribadong papasok sa lunsod…. kaya ba yang ipatupad sa Maynila?)

HINDI KAILANGAN ANG EMERGENCY POWER PARA MASOLUSYUNAN ANG PROBLEMA SA TRAPIKO sa aking pananaw. ANG KAILANGAN AY “CONSISTENCY” SA PAGPAPATUPAD NG MGA BATAS,  MGA “MATATALINONG” PANUKALA at “MATATALINO” ring mga tao na gagawa ng mga ito, na ang TALINO ay hindi halaw sa mga libro kundi sa nakikita nilang AKTWAL na sitwasyon ng mga kalsada at ugali ng mga gumagamit!

Kung may “emergency power” siguradong hindi na mag-iisip ng ibang paraan ang mga taong itinalaga ng pangulo, kundi umasa na lang sa pinakamadaling nakasaad sa hinihinging kapangyarihang yan…na sana ay hindi ibigay ng senado. Ang kawawa dito ay ang pangulo dahil siya ang ituturo ng mga nasa ibaba niyang hindi niya nababantayan 24/7, kahit palpak ang kanilang ginagawa dahil ang sinasabi niya palagi ay aasa lamang siya sa resulta ng mga pagpapatupad. Tanggalin man niya ang mga pumalpak na nagpatupad, sira na ang kanyang programa at imahe!

Walang Silbi ang Special Lanes sa Manila

Ni Apolinario Villalobos

Hindi na naman nag-isip ang mga ahensiya na naglunsad ng “road sharing project” sa Commonwealth Avenue sa Quezon City. Masabi lang na may inilunsad na proyekto na pampapogi ay sige na lang sila nang sige para makakuha ng media exposure. Sa paglunsad ng proyekto, may inilagay silang mga plastic barrier para ipakita ang bahagi ng highway na inilaan sa mga nagbibisikleta, nag-posing ang mga matatakaw sa kodakan na mga opisyal, at kinabukasan, wala na ang mga plastic barrier kaya balik na naman sa dating pagmamanehong pabara-bara ang mga walang disiplinang motorista – nawala na ang bahagi para sa mga nagbibisekleta!

Mismong mga grupo ng mga nagbibisekleta ay hindi gusto ang paglaan ng bicycle lane sa gitna ng kalsada dahil alam nilang hindi rin ito rerespetuhin ng mga motorista kaya malalagay lang sa alanganin ang buhay nila. Ang gusto nila ay isang bahagi sa labas ng kalsada – kung hindi man makipag-share sa pedestrian lane, ay isang hiwalay na lane pero katabi lang din ng pedestrian lane.

Kung ang yellow lane nga lang para sa mga bus ay binabale-wala dahil mismong mga bus ay lumalabas dito at ito ay pinapasukan din ng mga kotse…. paano pang aasahan ang pakikipag-“share” ng main road sa mga nagbibisekleta? Ang kasukdulan ng kawalan ng disiplina ng mga motorista sa Maynila ay ang pag-alis nila kung minsan ng mga plastic barrier na inilalagay ng MMDA upang mapaayos ang daloy ng trapiko. Pakirimdam ng karamihan ng mga motorista sa Maynila ay pagmamay-ari nila ang mga kalsada kaya ang pag-aagawan ay humahantong kung minsan sa paluan ng tubong bakal at barilan. Dahil diyan, hindi nakapagtataka kung ang ibang mga drayber ng dyip at bus ay mgay baon na tubong bakal at ang mga pribadong motorista naman ay may baon namang baril bilang proteksiyon daw.

Naglagay din ng mga “yellow boxes” sa mga intersection ng malalaking kalsada subalit hindi rin ito nirerespeto ng mga motorista. Sa labas ng box na ito dapat huminto ang mga motorista at ang abutin ng pagtigil o “stop” sa loob, ay dapat may penalty, subalit wala ring nangyari sa patakarang ito dahil hindi sinusunod. Marami pa rin ang humahabol sa pagpalit ng kulay ng traffic lights. Sa gabi naman kung kaylan ay wala nang mga traffic enforcer, kanya-kanya din ng diskarte ang mga motrista na hindi sumusunod sa traffic lights.

Hindi dapat isisi lang sa dami ng mga sasakyan ang mala-impiyernong trapik sa Maynila. Kung may disiplina lang ang lahat ng motorista, maiiwasan sana ang PAGKABUHUL-BUHOL (entanglement) ng trapiko. Maganda na sanang kahit mabagal ay tuloy lang ang pag-usad ng mga sasakyan kaysa naman tumigil dahil may mga motoristang hindi nagbigayan kaya nagkaroon ng BUHOL ang trapiko, lalo na kung ito ay nagreresulta sa banggaan!

The Belated Reaction of Vitangcol

…a hair-pulling regret!

By Apolinario Villalobos

Had Vitangcol revealed everything that he knew to explain his side, just when he was served his goodbye notice, he would not be pulling his hair today out of consternation after the Ombudsman has charged him as regards the Metro Rail Transit transactions, while those who signed the documents went scot-free. But first, he must accept the fact that without his endorsement, Abaya would not have signed any document…that is how the functions in an office flow, be it private or government. The boss signs if the assistant tells him that a certain document is OK as indicated by either his initial on the document itself, or a “top sheet” that consists of a covering endorsement/memo. If Abaya will go technical, he can wash his hands and be slapped with just a mild penalty.

Now, very belatedly, he is detailing how the different processes in the agency that he left are being done to show that he is the least guilty, implying at the same time, the serious culpability of Abaya, the Secretary of the Department of Transportation and Communication, being one of the principal signatories to the questioned transactions. Why did he maintain his eerie silence for a long time? Was he hoping that the Administration will interfere in his favor, as it is wont to do in other cases of supposedly favored President’s “aides”? Sorry for him, as Pnoy must have perceived him as just a mere insignificant personality, unlike Abaya who heads the Liberal Party!

Vitangcol should have understood how politics works in the Philippines before joining the “gang” so that he could have prepared himself if he would go on a spree of questionable undertaking, and which he did thinking that he was safely leaning on a solid wall which proved to be just a pock-marked presumption, so now he is reaping what he sow.

He clearly committed the same mistake that Purisima did – by stubbornly holding on to his dear, well-paid position, thinking that he is an important fixture in the Aquino administration. He even had the courage to exchange heated arguments with a foreign Consul who accused him of bribery, still thinking that the Administration would come to his rescue. He should have left his office posthaste as soon as he felt that his misdoings were already exposing him. Just like Purisima, he waited until the public’s irritation practically exploded on his face. As usual, their cases are one of regrets coming very much late…a painful lesson to learn!

Finally, Vitangcol should better stop acting like a cry-baby, and start organizing his defense if he does not want to lose his “well-earned (?)” and “honestly-earned (?)” benefits, or worse,… face the consequence behind the iron bars?

Questionable and Self-serving Accomplishments of the Binays

…and the desperate quest of Vice-President Jejomar Binay to become President

By Apolinario Villalobos

The picture is clear now that Vice-President Jejomar Binay really had a grand plan ever since, to become president of the Philippines. His humble beginnings could have played a vital role for this quest, as Filipinos have the penchant to favor underdogs, however, he committed the grave mistake of going beyond the limits of tolerable abuse that the Filipinos can take.

From being a humble husband of a struggling doctora, he became Vice-Mayor and worked his way up to become Mayor of the then, fast-developing commercial hub of Metro Manila – Makati. Physically, observers say that he does not have the factor that can make a man standout in the crowd – not good looking, dark-skinned and short. But this handicap was overshadowed by shrewdness which shaken up constituents in Makati used to believe was an inherent benevolence of a man who, long ago was poor, and who derived extra income from a backyard piggery. They thought he was generous at heart with all the projects that were supposed to benefit the poor of Makati. Unfortunately, cases filed against him, are alleging that those projects were concocted for fat commissions.

The people of Makati clearly tolerated him despite floating stories about commissions derived from projects. From cakes given to senior citizens during their birthdays and hospital equipment, commissionable ventures soon grew into infra-structures. The Binays tried to maintain their clout on Makati, as after the father, the wife took over, and lately, the son. Ongoing cases are still being heard on these.

But when the elder Binay became Vice-President and shamelessly floated the idea of his running as President of the country while only barely a year in his position, eyebrows began to rise. It was again a mistake on his part, perhaps due to uncontrolled enthusiasm. In all honesty, he seems to believe, that he should be credited for the development of Makati into what it is now. Unfortunately, his basis for his “success” is the bustling business district of Ayala only. He did not throw a glance at the other nooks of Makati where squatters still thrive along river banks, street corners dumped with uncollected garbage, streets pockmarked with holes, etc. He thought that only the Ayala district is Makati City. He forgot that the real “developers” of the Ayala district are the Ayalas, themselves, and their trusted industrial buddies. He was a salaried mayor and expected to work for Makati to the best of his ability. But what he did, according to investigators of his graft cases, was “milked” Makati for his own selfish motives, which as of late have been exposed, with presidency of the country as the centerpiece!

He has been going around the country as far as Mindanao and Visayas. In the guise of doing his job as housing czar of the administration, he visits cities and municipalities that lately have been exposed as “sister municipalities or cities” of Makati. The number of Makati’s sister LGUs has unbelievably soared with unprecedented pace during his incumbency as mayor. A simple analysis would show that, that early on, he had been tying friendly knots with prospective supporters that he would need when the time comes for him to run for president of the country….and that is a year from now – 2016. What a grand and genius plan, indeed! It has been found out that officials of the sister LGUs who visit Makati are accommodated in condo units which saw better days as low-cost BLISS housing complex for Pag-ibig members. It has been alleged that the purchase and renovation of the building were strapped with fat commission. The free-of-charge accommodation comes with free meals, too.

Binay keeps on flaunting the benefits of Makati constituents, despite the fact that all of these are based on national policies which any municipality or city can adopt. When the latest survey on who the Filipinos thought is the most appropriate president, and the name of senator Grace Poe tailed behind him by just a very insignificant difference, Binay immediately issued a statement that the President should have enough experience as a government official, particularly in heading a political unit, which of course points to him, being a “successful” mayor of Makati and now Vice-President of the country!

Since the quest of Vice-President Binay affects the whole country, Filipinos who cannot be as tolerant as the constituents of Makati are now apprehensive, especially, with his uncalled for remark when interviewed by a radio station in Samar, during which he insinuated his pro-Chinese leaning. A joke is circulating about his plan to convert the whole country into a vast business empire using the investment of the Chinese, if he becomes the president of the country!...but whose business empire, is the question.