0

Ang Batas

Posted on Thursday, 8 December 2016

ANG BATAS
Ni Apolinario Villalobos

Tulad ng sinabi ko sa mga nauna kong blogs, sa sarili kong pananaw WALANG BATAS  NA PATAS PARA SA LAHAT, at kasama na diyan ang mga batas ng ibang bansa na sumasaklaw sa ibang bansa…ibig sabihin, batas nilang MAY PAKIALAM sa ibang bansa. Nadanasan yan ng Pilipinas mula sa Amerika kung saan nilitis si Marcos, at hindi sa Pilipinas, kaya hanggang sa ibalik ang bangkay ni Marcos ay walang kasong naihain laban sa kanya sa Pilipinas. Paanong kakasuhan ang isang bangkay? Kapabayaan yan ng mga administrasyong humawak sa gobyerno na pumalit sa pinairal na Martial Law ni Marcos. Noong nilitis sa America si Marcos ay first time na gumamit sa korte nila ng “TRO” (temporary restraining order) na palasak o pangkaraniwang ginagamit sa Pilipinas. Pagpapakita lang ito na sa Amerika ay diretso at walang liku-liko, walang delay ang paglilitis kaya mabilis ang paghatol, hindi tulad sa Pilipinas na lahat ng paraan upang magkaroon ng delay ay ginagamit, lalo na ang TRO ay ginagamit….YAN ANG BATAS SA PILIPINAS!

Pagbalik ng  demokrasya kuno pagkatapos ng Martial Law, nagkapatung-patong uli ang mga katiwalian dahil sa mga kapabayaan at pagkamakasarili at pagkagahaman ng mga tiwali sa gobyerno na nagkanya-kanya sa pangungurakot. Hindi namalayang nalilimas na pala ang kaban ng bayan at ang droga ay kalat na sa buong bansa. Mahina ang hustisya at naglitawan ang magagaling na abogado kaya mahirap patunayan ang mga kasalanan ng mga tiwali. Ang dahilan?...hangga’t hindi napatunayan sa korte ang kasalanan, inosente ang mga mambabatas, opisyal, at mga empleyadong pinagbibintangan…YAN ANG BATAS!

Sa Samar, sa tagal ng panahon ay nagtiis ang mga nasasakupan ni mayor Espinosa at ng kanyang anak na si Kerwin.  Masama man ang loob lalo na ang mga buhay pa na naging biktima at mga kaanak ng mga namatay na mga biktima ay walang magawa kundi manahimik dahil pader ang mababangga nila.  Naglabasan ang mga text ng mapatay ang matandang Espinosa sa loob ng kulungan, at nagsasabing totoo nga na drug lords sila. Pero sa korte ay hindi ito pwedeng gamitin kung hindi magsasalita ang mga testigo mismo. Kung totoo man, ang konsuwelo na lang ay patay na ang isa sa kanila, pero ang isa ay buhay pa at may mga binabayaran pang mga tauhan sa Samar. Kung sasabihin ng detractors na hindi makatarungan ang pagpakatay kay mayor Espinosa na kilalang sangkot sa droga, ang tanong ko: makatarungan ba ang pagpakalat niya ng droga? Samantala, ang buhay na si Kerwin, kung hindi mismo umaming drug lord siya, may magkakalakas-loob bang tumayo laban sa kanya sa korte kung saan siya dapat patunayang guilty?...YAN ANG BATAS!


Nang mangyari ang kalunus-lunos na Maguindanao Massacre, sa kabila ng pagdagsa ng mga witness sa korte laban sa mga Ampatuan, AYAW pa rin ng huwes na sila ay patawan ng parusa dahil hinihintay pa ang ibang sangkot na HINAHANAP PA UPANG DAKPIN, class suit daw kasi kaya nabinbin ang kaso at inabot ng siyam-siyam.  Ang mga taong nadedehado dahil sa hindi patas na mga batas ay kailangang magsakripisyo at tanggapin ang katotohanang yan, lalo pa at may kasabihan sa Ingles na, “you cannot please everybody”….YAN ANG BATAS!

Ang mga nangurakot na mga mambatatas at mga sinasabing involved sa maling paggamit ng pondo nila, sa kabila ng kawing-kawing na ebidensiya ay hindi man lang nakasuhan dahil sa mga “technicalities”.  May nakulong man pero hindi pa convicted ay nangyari dahil sa pulitika. “Technicalities” din ang binabanggit upang maabsuwelto sa kanilang kaso ang  ang mga mayayamang suspek na kayang magbayad ng magagaling na abogado. Ganyan din ang nangyayari sa mga holdaper at drug pusher na may mga financier at protector na dapat ay nagpapatupad ng batas…palaging absuwelto dahil sa “technicalities”… YAN ANG BATAS!

Ang “pinsan” ng “technicalities” ay “due process” na palaging binabanggit ng mga human rights advocates dahil NAAAWA sila sa namamatay na mga drug lords at drug addicts na kalaunan ay naging drug pusher…mga asal-hayop na nawalan ng katinuan kaya hindi maituturing na tao. PERO HINDI NAMAN NAMAN NAISIP NG MGA HUMAN RIGHTS ADVOCATES NA ITO ANG  KAPAKANAN NG MGA INOSENTENG BIKTIMA. Nakailang dekada na at ilang presidente na ang sinasabi nilang “due process”…may nangyari ba? Lalo pang lumala ang kriminalidad dahil nagkaroon ng dahilan o palusot ang mga kriminal para sila maabsuwelto. Kung ipipilit naman nila na dapat ay igalang ang “justice system”…ilang dekada na bang nirespeto ito magmula ng kasarinlan ang Pilipinas mula sa America, pero may nangyari ba?...WALA!

Ngayon, ang mga detractors ni Duterte ay nagpipilit na siya ang promotor ng extra-judicial killings. Sa mga rally yan ang sigaw. Yan din ang sinasabi ng mga taga-media na bumabatikos sa kanya. Ang hamon ni Duterte…patunayan nila sa korte dahil…. YAN ANG BATAS!


0

Mga Obserbasyon at Opinyon ko na Dapat Respetuhin

Mga Obserbasyon at Opinyon ko na Dapat Respetuhin
at Hindi Dapat Kwestyunin
Ni Apolinario Villalobos

SABI NG ISANG TAGA-CHR, HINDI DAW KAILANGAN ANG PARUSANG KAMATAYAN UPANG MAWALA ANG KRIMINALIDAD SA PILIPINAS. KAILANGAN LANG DAW AY HULIHIN ANG MGA KRIMINAL, LITISIN, AT IKULONG AYON SA UMIIRAL NA HUSTISYA.  SUMAKIT ANG TIYAN KO SA KATATAWA NANG MARINIG ANG INTERVIEW SA KANYA. BULAG KAYA AT BINGI ANG NAGSALITA? Pero, nirerespeto ko ang opinion niya….nagtatanong lang ako.

ANG MGA DRUG LORDS AY NASA BILIBID NA PAGKATAPOS MALITIS DAHIL NAPATUNAYANG NAGKASALA, PERO TULOY PA RIN ANG OPERASYON NILA NANG WALANG TAKOT DAHIL  HINDI NA SILA MAKAKASUHAN ULI…. MAY GUWARDIYA PA SILA AT NAKATIRA SA AIRCON NA ANIMO AY CONDO.  NGAYON, NALIPAT MAN SILA NG TIRAHAN, TULOY PA RIN ANG OPERASYON NILA KAHIT WALANG CELL PHONE DAHIL NAGBAGO NA SILA NG TAKTIKA. PAKITA LANG YAN NA ANG SINASABING HUSTISYA AY “KULANG” NA PANTAPAT SA KATUSUHAN NG MGA TAONG SARILI LANG ANG INIISIP. Obserbasyon ko yan na dapat respetuhin at ang hindi bilib, gumawa ng sarili nilang obserbasyon….saan man sila nakatira, na ang ILAN ay sa ibang bansa at ang source ng balita nila ay mga biased na mga lumalabas sa internet at mula sa CNN!

ILANG KRIMINAL NA BA NOON ANG HINULI PERO HINDI NAKASUHAN DAHIL SA “TECHNICALITIES” NA PARANG SINASADYA NG MGA KASABWAT NA PULIS?...AT, PINALALA NG MGA TIWALI RING HUWES?....AT, LALO PANG PINALALA NG MGA “MAGAGALING” NA ABOGADONG MAY KAKAYAHANG MAGPAKITANG “TAMA” ANG “MALI” DAHIL SA MILYONES NILANG PROFESSIONAL FEE? PAKITA LANG YAN NA SA PILIPINAS BASTA MAY PERA KA, IKAW ANG “HARI”. Opinyon ko yan na dapat respetuhin.


YAN BA ANG SINASABI NG CHR NA HUSTISYA SA PILIPINAS? HINDI KO SINASABING DAPAT AY PATAYIN AGAD ANG MAHULI. ANG HINIHINGI KO LANG AY TIGILAN NA NG MGA AHENSIYA AT ILANG TAO NA MGA KAPANALIG KUNO NG “HUMAN RIGHTS” ANG PAGBUBULAG-BULAGAN AT PAGBIBINGI-BINGIHAN SA MGA TOTOONG NANGYAYARI SA PILIPINAS. IBIG KONG SABIHIN, TIGILAN NA NILA ANG KADADAKDAK NA ANIMO AY MGA BEBE AT PATONG GUTOM O PUSANG NALILIBUGAN NA NAGHAHANAP NG MAKUKUBAWAN KAYA NGIYAW NG NGIYAW NA NAKAKAISTORBO SA MGA NATUTULOG SA DIS-ORAS NG GABI! Opinion ko rin yan na dapat respetuhin…at ang tanong ko ay dapat sagutin ng mga nagmamagaling na nag-aakalang may radar ang utak nila kaya nakakapik-ap ng mga pangyayari sa Pilipinas kahit nasa abroad sila..ILAN LANG NAMAN SILA!

0

Ang Pilipinas Bilang Isang Bansang Demokratiko

Ang Pilipinas Bilang Isang Bansang Demokratiko
Ni Apolinario Villalobos

Sa isang demokratikong bansa ay may mga grupong nagtatagisan ng lakas upang ang mananaig o mananalo ay siyang magkokontrol sa pagpapatakbo nito. Mapalad ang mga bansang “matured” ang mga pulitiko kaya ang mga talunan ay tinatanggap ang pangyayari kahit hindi bukal sa kanilang kalooban at bumabati pa sa mga nanalo….ang halimbawa dito ay ang Amerika. Pero  iba sa Pilipinas.

Minadali ang pagtanim ng demokrasya sa Pilipinas na kinopya sa Amerika. Dahil diyan, matatawag na pilit sa pagkahinog ang kasarinlan ng Pilipinas. At, dahil pa rin diyan, sa Pilipinas, walang kandidatong natalo, sa halip ay dinaya daw ng nanalo. Nagtatagisan ng galing ang mga uupong pinuno at gusto nilang maalala sila pagbaba nila kaya ang mga proyekto ng pinalitang administrasyon kahit anong galing ay winawasak upang palitan ng bagong upong pinuno at may tatak pa ng initial ng pangalan niya.

Sa Pilipinas, sa halip na magtulungan ang mga nanalo (majority) at mga kaalyado ng mga natalo (minority), sila ay nagsisilipan ng mga pagkakamali kaya sa halip na sumulong ang bansa, ito ay napipigilan sa pag-usad. Kahit anong ganda ng layunin ng proyekto ng nakaupong pinuno, ito ay pilit na kinukulapulan ng putik ng kontra-partido upang palabasing mali siya. May mga nagbabayad pa ng ilang tauhan ng media upang tumulong sa pagpapakalat ng mga negatibong ulat tungkol sa nakaupong pinuno.

Tama lang na may mga taong dapat “magbantay” sa nakaupong pinuno, pero ang hindi maganda ay ang kawalan na ng katuturan sa mga ginagawa ng kontra-partidong pagsabotahe kaya nadadamay ang taong bayan at bansa sa kabuuhan nito. Ang isang paraan ay ang pagpipilit sa nakaupong pinuno na ilahad ang lahat ng kanyang mga “strategies” kahit magreresulta ito sa pagkawasak ng seguridad ng bansa. Ito ay pagpapakita ng kawalan ng tiwala sa namumuno dahil ayaw nilang bigyan ng pagkakataong magpakita ito ng kanyang kakayahan. At, kapag nagtagumpay ang mga naninira sa kanya pero nakadamay naman sa kapakanan ng buong bansa, siyempre, masisisi ang nakaupong pinuno dahil siya ay nabigo, yon nga lang ay sa maduming paraan.

Sa ganang ito, kung ilalahad ni Duterte ang lahat ng strategy niya sa pagpuksa ng salot na dulot ng droga sa bansa, paano pa siyang magtatagumpay dahil malalaman na ng mga kalaban ang mga gagawin niya? Kung mga “ugat” ng droga ang pag-uusapan, halos lahat sila ay nasa kulungan na subalit dahil hindi pa tuluyang nalinis ang mga ahensiyang dapat tumulong sa kanya, maingat ang mga hakbang niya. May mga pahaging o insinuation siya na alam niyang nasa paligid lang niya ang “ninja cops”, pero ang mga ito ang nakakaalam kung sino ang pinabebenta nila ng droga sa kalye na pansamantalang natigil. At, ang ginagawa naman ng mga pulis na ito ay pinapatay ang mga dati nilang drug pushers upang hindi sila maituro. Alam na yan ng media pero nag-iingat sila sa pag-ulat. Kung minsan nga lang ay nadudulas ang ilang broadcasters dahil lumalabas sa kanilang editorial commentaries.

Kung tatanggalin ni Duterte sa serbisyo ang mga “ninja cops”, sigurado kayang hindi pa rin sila makakapagpabenta ng droga sa pamamagitan ng mga bagong drug pushers dahil pinatay na nila ang mga dati… kung totoo nga ang kumakalat na bulungan? Samantala, ang drogang nakupit sa mga nakumpiska sa pamamagitan ng mga legitimate raid ay siguradong alam din ni Duterte na nakatabi o nakabaon lang at hindi mapapanis kaya pwedeng ibenta pagkalipas ng 6 na taong wala na siya kaya palagi niyang sinasabi na “in my time, gusto kong mawala ang droga”.  Ang mga tiwaling pulis din na ito ang nakakaalam kung sino ang mga “small time” drug lords  na nasa labas ng kulungan. Kaya bakit niya ididispatsa ang mga paggagalingan ng mga impormasyong kailangang-kailangan upang kahit papaano ay mabawasan man lang ang mga sangkot sa droga?

Ano man ang plano ni Duterte sa mga tiwaling pulis at iba pang sangkot sa krimeng ito, siya lang ang nakakaalam. Siguradong nag-iingat lang siya dahil ang “demokrasya” na umiiral sa Pilipinas ay mistulang nagahasa…luray-luray…lupaypay… kaya hindi maaasahang makakapagbigay ng proteksiyon lalo na sa mga taong may mabuting layunin.



0

Ang "Human Rights" Kuno na PInaglalaban ng Ilang Pilipino

Posted on Wednesday, 7 December 2016

Ang “Human Rights” Kuno
na Pinaglalaban ng Ilang Pilipino
Ni Apolinario Villalobs

Ang “human rights” kung Tagalugin ay “karapatang pangtao”, ibig sabihin ay para sa tao. Sa madaling salita, hindi ito angkop sa mga taong ang ugali ay mala-hayop. Kabilang diyan ang mga rapists, mamatay-tao, holdaper, kidnapper, lalo na mga drug addict na ay pusher pa at mga drug lords. Nawalan sila ng karapatang “makatao” nang gumawa sila ng karumal-dumal na krimen sa kanilang kapwa. Pasalamat sila at kahit papaano ay may batas na nagpo-protekta sa kanila kaya sinasabi ng mga kapanalig nila na dapat ay dalhin sila sa husgado upang patunayan nilang wala silang kasalanan. Ibig sabihin, kahit naaktuhan silang gumawa ng masama kaya pinatay ng nagtanggol sa sarili, ang may kasalanan ay ang nag-self defense pa!

Bago umupo si Duterte ay kalat na ang balita tungkol sa “recycled drugs” na pinabebenta sa mga scavengers, driver, at cigarette vendor ng mga tiwaling pulis sa kalye. Ang mga mahuli namang pusher ay napapakawalan dahil sa “technicalities” ayon naman sa mga tiwaling huwes. Yan ang dahilan kung bakit namamayagpag ang krimen sa Pilipinas dahil talagang “bulag” ang hustisya. Pwedeng sabihin ng iba na wala tayong magagawa dahil nasa ilalim tayo ng demokrasya…fine, pero sana naman ay hindi dumating ang panahong ang nagsasabi nito mismo ang maging biktima ng mga kriminal!

Ang mga sumusunod ay ilan lang sa mga karumal-dumal na nagawa na ng mga kriminal na pilit pinaglalaban ng mga kapanalig nila sa ngalan ng “human rights”:

·        Adik na anak, kapag bangag sa droga ay ginagahasa ang nanay na mahigit 60 na ang edad. Pinagpaparausan niya ang nanay kapag nalibugan na sa pinapanood na video. Walang magawa ang nanay dahil baka siya patayin ng anak.
·        Adik na apo ginagahasa ang lola dahil ang tingin niya dito ay tin-edyer kapag siya ay bangag sa droga. Walang magawa ang lola dahil baka daw bugbugin ang apo niya kapag nakulong kung isumbong niya sa pulis.
·        Tatay na adik na nagalit sa sanggol na anak na iyak nang iyak, habang siya ay sumisinghot ng shabu, kaya hinawakan ang mga paa nito at inihampas sa kalsada.
·        Tatay na bangag sa droga, tinakpan ng unan ang mukha ng sanggol na anak dahil tingin niya dito ay tiyanak.
·        Adik, hinubaran ang asawa at pinaglakad sa kalsada nang ayaw siyang bigyan ng perang pambili ng shabu. Ang pinagkikitaan lang ng asawa ay pagbenta ng sigarilyo at kendi sa bangketa at ang adik na asawa ay nangingikl sa mga jeepney driver.
·        Mga adik na high school students, nanggahasa ng batang babae, pinasakan ng sanga ng ang puke, at tinadtad pa ang katawan.
·        Mga anak-mayamang adik, pinagtripang gahasain ang isang hostess at binuhusan pa ng rugby ang puke at tinadtad ng staple wird ang dalawang suso.
·        Mga anak-mayamang adik pinagtripan ang isang salesman na nagda-drive ng van, ginahasa kaya inabot ng ilang stitches ang puwet dahil napunit.
·        Mag-asawang adik na nang mabangag ay masayang nag-camp fire sa loob ng barung-barong kaya ang compound na may iba pang barung-barong ay naabo.
·        Adik na high school student, palaging ginagahasa ang kanyang ate.
·        Mga nanay na adik, binebenta ang mga anak na tin-edyer, babae man o lalaki sa Avenida.
·        Kumare kong nakatira sa Dagat-dagatan (Malabon), pinasok ng adik na kapitbahay ang tinitirhan at sinaksak silang mag-ina. Mula sa likod ay lumusot hanggang sa harap ng kumare ko ang itak na pinangsaksak sa kanya, mabuti na lang sinuwerte pang mabuhay.
·        Adik na bangag sa Quiapo, nilaslas ang dalawang pulso at habang sumisirit ang dugo ay humahalakhak pang pinapakita sa mga tao.
·        Nanay na adik, pinakukunan ng retrato ang anak na sampung taong gulang sa mga kostumer niya sa pagpuputa sa Avenida, habang ang anak ay pilit niyang pinagma-masturbate.
·        Kilalang artistang bangag sa droga, inihian sa set ng shooting ang isang beteranong actor na kasama sa pelikula.
·        Etc. etc. etc. etc.

Nang mabalita ang resulta ng imbestigasyon ng NBI tungkol sa kamatayan ng nakakatandang Espinosa sa loob ng kulungan at lumabas na “rubout” ang nangyari, maraming text messages ang natanggap ng radio station na nagbalita. Ang mga text ay mula sa mga taga-Samar na nagsabing talagang salot sa buong Samar ang mag-amang Espinosa at nalulungkot sila na maraming hindi nakakaalam ng istorya nila sa Samar. Sa tagal daw ng panahong kontrolado sila ng mag-ama, kalat na kalat ang droga kaya sila yumaman. Dapat nga daw, pati si Kerwin ay patayin na rin.

Ang palaging sinasabi ng mga ungas, dapat daw ay  mga drug lords ang habulin upang makasuhan, sa halip na ang mga drug addict at drug pusher. Paanong hulihin at kasuhan ang mga demonyong drug lords na nasa Bilibid na, pero hanggang ngayon ay nakakapagtransaksyon pa ng droga dahil sa iba’t ibang paraan kahit walang cellphone? Kaya nga ang gusto SANA ni de la Rosa na itigil na rin ang dalaw sa mga ito dahil ang mga bisita nila ang binibigyan na nila ng instruction, pero pag ginawa yan, papalag na naman ang “human rights” advocates….at kontrabida na naman siya at si Duterte! At, paanong hindi sawatahin ang mga drug pushers at drug addicts na ang ginawang pagsuko noong kasagsagan ng panawagan sa kanila ay “palabas” lang pala kaya balik na naman sila sa dating ginagawa?

Madali para sa iba ang magsalita at pumanig sa mga human rights advocates at mga kriminal dahil hindi sila direktang nabiktima, o di kaya kapamilya o kaibigan man lang nila. Wala rin silang nakita, kundi nabasa lamang sa diyaryo at narinig sa TV o radyo. Kaya para sa kanila ay madaling magsabing dapat bigyan ng pagkakataong “makatao” ang mga kriminal na sumira sa buhay ng mga taong nananahimik. Pwede ba ang mga kriminal na ito sa karapatang pangtao lamang, gayong masahol pa sila sa hayop dahil sa mga ginagawa nila?


Ang mga nabanggit na kriminalidad ay nasaksihan ko o sinabi sa akin ng mga kaibigan kong kamag-anak ng mga adik mismo na gumawa ng mga kademonyuhan.

0

Si Lilian...manikurista sa Lawton

Si Lilian…manikurista sa Lawton
Ni Apolinario Villalobos

Linggo ng umaga, habang nag-aalmusal kami ng mga kaibigan ko sa Lawton, kasama ang drayber ng van pagkatapos naming mamudmod ng gifts madaling araw pa lang, ay may napansin akong bata na familiar ang mukha, nakaupo sa ilalim ng isang puno….naalala kong siya ang batang ipinagbilin kay Jomong ng ina nito.  Nai-blog ko na si Jomong ilang araw na ang nakaraan dahil sa pag-alaga niya sa bata at pinakain pa ito, kahit ang kita niya ay galing lang sa pamumulot ng junks. Ang sabi ni Jomong ay iniwan muna sa kanya ng nanay nito ang bata dahil magti-check daw siya sa basurahan malapit sa Jolibee at baka may mapulot siyang pang-almusal nilang mag-ina.

Maya-maya ay kinuha ang bata ng isang may kabataan pang babae na tisay. Nagpaalam ako sa mga kasama ko at nilapitan ang babaeng karga ang bata papunta sa isa pang open-air karinderya. Nagpakilala akong kaibigan ni Jomong sa Sta. Cruz. Ngumiti siya kaya lumakas ang loob kong makipag-usap. Lilian ang pangalan niya at ang anak niya ay si Jingjing. Nakiusap daw siyang tumulong sa karinderya maski walang bayad basta libre lang ang pagkain nilang mag-ina sa maghapon.

Wala pang kostumer ang karinderyang pinagtrabahuhan ni Lilian kaya tinawag ko ang mga kasama ko upang lumipat. Maganda si Lilian ganoon din ang anak na akala ko noon ay dalawang taon pa lang, pero tatlo na pala. Nang bumalik daw siya kay Jomong noon ay may dala siyang sandwich na kinagatan at spaghetti sa styrofor pa pero kaunti na lang….galing daw sa basurahan, pero wala naman daw amoy ng pagkapanis kaya okey lang daw. Lumipat daw silang mag-ina sa Lawton bago magtanghali upang “dumiskarte”, ibig sabihin ay mag-apply kahit tagahugas ng pinggan sa mga karinderya. Sa Lawton Plaza na rin sila natulog, sa ilalim ng bronze mural ni Bonifacio, na nasa pagitan ng City Hall at Universidad de Manila.

Ang tatay ng anak niya ay pulis-Batangas (hindi na namin tinanong kung anong bayan), pero may pamilya. Ginahasa daw siya nito at pilit na ibahay subalit hindi siya pumayag. Pinakiusapan na lang daw niya na tulungan siya hanggang mailuwal ang bata. Hindi na raw siya nagreklamo dahil wala ring mangyayari. Okey naman ang kalagayan nilang mag-ina doon dahil binibigyan siya kung minsan ng pera ng pulis. Manikurista daw siya sa bayan nila. Umalis siya sa kanila nang malaman niyang drug pusher pala ang pulis. Ang nagsabi ay ang pinsan nitong nabahala dahil narinig daw niya na binanggit siya sa isa pang kasamang pulis, at pabebentahin daw siya ng droga sa parlor. Traysikel drayber ang pinsan ng pulis na nagsabi sa kanya, at pati nga daw siya ay pilit na pinagbebenta rin sa mga traysikel drayber.

Mabuti na lang daw at may naipon siyang perang ginamit nilang pamasahe papuntang Maynila, pero ang paalam niya sa kanyang biyudang nanay ay sa Zamboanga siya pupunta sa kamag-anak nila. Mas mabuting sa Maynila daw siya pumunta dahil may classmate siyang matitirhan sa San Andres Bukid, kaysa sa Zamboanga na nakatatakot dahil sa Abu Sayyaf. Sa kamalasan, ang classmate niya ay hindi rin pala maayos ang kalagayan dahil sa Beer House lang din nagtatrabaho bilang waitress, at ang kuwartong inuupahan niya ay maliit.

Bumili siya ng mga gamit pang-manicure at sumama sa dalawang bagong kaibigan na sa Luneta naghahanap ng mga kostumer. Sa kamalasan pa rin, nasalisihan daw siya nang minsang natutulog silang mag-ina  kaya ninakaw ang mga gamit niya. (Ang tawag sa ganitong uri ng nakawan sa Luneta ay “eskoba”.) Dahil hindi pa nababawi ang pinambili ng mga gamit na ninakaw, wala na daw siyang magawa kundi magtrabaho sa maliliit na karinderya sa bangketa upang maski papaano ay mabuhay silang mag-ina.

Pagkatapos marinig ang kuwento niya, pinagpaalam namin siya sa amo niya at nagpasama kami sa dati niyang tinirhan sa San Andres upang mapatunayan na nagsasabi siya ng totoo. Tiyempo naman na ang katabing kuwartong inuupahan ng kanyang classmate ay kababakante lang kaya nagpasya agad ang kasama naming Fil-Canadian na kontratahin ito para kay Lilian. Binayaran agad mula Disyembre ngayong taon hanggang Disyembre sa sunod na taon sa upang 1,000pesos kada buwan, libre ang paggamit ng isang ilaw at tubig na panluto, panlaba at panligo. Bibili lang sila ng mineral water na pang-inom, at ang kubeta ay common para sa lahat ng nangungupahan, pero okey naman dahil malinis at palaging may tubig pang-flush, naipong ginamit sa paglaba.

Isinama uli namin siya sa pagbili ng mga bagong gamit sa pag-manicure, mga gamit sa bahay, at mga damit lalo na ang bata na dadalawang malaking t-shirt ang pinaghahalinhinang isuot. Ipinagbilin din namin siya sa may-ari ng paupahang kuwarto at sa classmate niyang nasa katabing kuwarto bago kami nagpaalam.   Hindi na rin kami nagtanong kung ano ang apelyido ni Lilian dahil ang mahalaga ay nasa maayos nang kalagayan silang mag-ina. Samantala, pinag-iisipan ko pa kung sasabihin kay Jomong kung saan nakatira sina Lilian. At, si Jomong naman ay hinahanap ko pa rin dahil may pag-uusapan pa kami.


0

Ang Kagarapalan ng Ahensiya ng Edukasyon

ANG KAGARAPALAN NG AHENSIYA PANG-EDUKASYON
Ni Apolinario Villalobos

Dahil sa kagustuhang makasipsip kay Duterte ay naisipan na rin ng ahensiyang pang-edukasyon na mamigay ng condom sa mga estudyante. Para ano?...para ma-encourage sila na mag-sex dahil feeling na safe sila? Kasabwat yata nila ang mga short-time lodges at motels sa ideyang ito. Kung ganito ang takbo ng isip ng namumuno ng ahensiyang dapat ay nagbibigay ng tamang gabay sa mga kabataan, wala talaga silang maaasahang maaliwalas na kinabukasan. Kung malilibog ang matatandang ito , huwag nilang idamay ang mga kabataang estudyante!

Napakaraming importanteng isyu ang dapat na asikasuhin ng ahensiya, lalo na ang taunang pagtaas ng tuition at patuloy pa ring paglimbag ng mga librong workbook ang format sa halip na textbook, kaya hindi na magamit pagkatapos ng isang taon. Ang pinakahuling sistema ang dahilan kung bakit napakaraming mga titser ang halos walang pakinabang dahil inaasahan na lang ang pagsagot ng mga estudyante sa mga tanong sa workbooks…ni walang balitaktakan dahil inasahan lang din ang isa-submit na kinopyang assignment mula sa internet….buong-buo dahil ini-copy/paste.

Noon pa man ay marami na ang nagsasabi na ang ahensiyang ito ay tahimik lang pagdating sa kurakutan. Dahil sa pakikipagsabwatan ng ilang mga opisyal nila sa mga negosyante ay nagsulputan ang mga “fly-by-night” publishers ng mga workbook na napakaraming mali pero pinapalampas, at dahil walang nakukulong, hindi natatakot ang mga publishers kahit paulit-ulit silang magkamali. Napakalaki ang kita sa mga libro dahil hindi bababa sa 500pesos ang bawat isa. Dahil diyan ang nasa prep school pa lang na bata ay napipilitang gumagamit ng set ng mga libro na ang halaga ay hanggang 5thousand pesos o higit pa. Walang magawa ang mga magulang dahil nagsisilbi ding “test papers” ang mga workbooks na may mga question na dapat sagutin sa huling bahagi ng bawat chapter. Pagkatapos ng isang taong gamit ay ibebenta lang ang workbooks sa junkshop sa halagang wala pang 20pesos batay sa bigat ng mga ito sa timbangan. Dahil sa raket na yan ay marami ang yumamang nagbukas ng mga kinder/prep schools.

Malakas ang loob sa paggawa ng ka-demonyohan ang ahensiyang ito ganoong hindi nga nila mapabigkas ng tama sa mga titser mismo ang letrang “R”…. silang proud pa sa pagpa-impress dahil “Americanized” ang accent sa pagsalita ng Pilipino. Ang salitang “condom” ay hindi nga mabigkas-bigkas ng mag-asawa sa harap ng mga anak maski nasa hustong gulang na ang mga ito, pero ang mga inakalang pantas ay animo nilukuban ng demonyo sa pagpanukala ng pamimigay din ng condom dahil adbokasiya ng presidente Duterte ang family planning….talagang mga sipsip!


Wala na…..talagang wasak na wasak na ang sistema ng edukasyon ng Pilipinas, kaya kawawa ang kasalukuyang henerasyon ng mga estudyante at mga susunod pa. Mukhang may MALAKING dahilan kung bakit kapit-tuko ang mga opisyal sa puwesto sa ahensiyang ito.

0

Salvador Caburian, Jr....."Cabu" ng Philippine Airlines

Posted on Tuesday, 6 December 2016

Salvador Caburian, Jr.
…”Cabu” ng Philippine Airlines
Ni Apolinario Villalobos

Ang unang pag-usap namin ni “Cabu” ay nangyari noong bigyan niya ako ng Trip Pass papuntang Tablas station na first assignment ko nang matanggap ako sa PAL. Akala ko ay istrikto siya hanggang biruin niya ako tungkol sa unang karanasan ko sa pagsakay sa eroplano. Nagkuwento pala sa kanya si Ludwig “Bud” Aseoche tungkol sa kung paano akong gininaw ng todo sa flight mula Davao dahil wala akong jacket na suot noon, kundi manipis na t-shirt lang. Si Bud ang “escort” ng mga recruit galing sa Davao at mismong sa tabi niya ako nakaupo. Sa awa niya, ay pinagamit niya sa akin ang suot niyang jacket. Mga fresh graduates kami noon at dahil nag-alala rin siguro para sa amin si Mr. James Hannen na Director ng Mindanao Sales Area, ay pinasamahan kami kay Bud Aseoche.

Nang mag-apply naman ako sa Tours and Promotions ay kay “Cabu” ko ibinigay ang mga dokumento ko para i-submit sana kay Mr. Vic Bernardino, pero iniwala naman niya, kaya lalong hindi ko siya nakalimutan. Ang sama ng loob ko ay nawala nang malipat na ako sa Manila dahil nalaman kong maawain pala siya. Ang Tours and Promotions Office ay nasa lumang Domestic Airport, at ang Regional Office naman kung saan siya nag-oopisina ay katapat lang ng Administrative Offices Building (AOB) na ngayon ay Data Center Building (DCB) na. Madalas akong pumunta sa kanya para kumuha ng Trip Pass na gagamitin sa mga biyahe ko bilang Editor ng TOPIC Magazine. May mga pagkakataong wala akong pocket money dahil umasa lang ako sa regular per diem na mawi-withdraw ko sa istasyon kung may nabenta nang mga tiket, kaya pinahihiram niya ako ng kahit kaunting halaga.

Pinapayuhan din ako noon ni “Cabu” tungkol sa mga istasyong pupuntahan ko lalo na ang mga maliliit upang makapaghanda ako tungkol sa mga pwede kong makain. Alam kasi niyang kung isda ay hanggang sapsap o dilis lang ako. Lalo akong napalapit sa kanya nang lumipat ang mga opisina namin sa Vernida building 1 (Legaspi St., Greenbelt, Makati) mula sa AOB dahil siya ang nagbibigay sa akin ng tip kung nasa mood si Mr. Paloma na pumirma ng mga dokumentong “handcarried”, hindi na kailangan pang ilagay sa “incoming tray”. Alam din kasi niya ang ugali kong apurado at makulit. Nang ipakita sa akin ni Mr. Paloma ang mga na-clip na contributions ko sa mga diyaryo at magazines, sinabi niyang si “Cabu” ang ang nagbanggit sa kanya tungkol sa mga ito kaya inutusan niya ang secretary niyang si Bill Trinidad na palaging mag-check sa mga sinu-supply na mga diyaryo sa office niya. May mga pagkakataon din noong hindi ko natututukan ang mga Travel Order na dapat mapirmahan agad ni Mr. Paloma, kaya sa kanya ko pinagbibilin, at panatag ang loob ko dahil kahit nakauwi na ako, kinabukasan, siguradong ang mga ito ay nakapaloob na sa brown folder at nasa ibabaw na ng mesa ko.

Si “Cabu” na Administrative Manager ang pinaka-“kanang kamay” ni Mr. Paloma noon na Regional Vice-President naman ng Philippines and Guam. Ang hindi ko alam ay popular din pala siya sa iba pang opisina sa Vernida Building 1, kaya kilalang-kilala ang tandem nila ni Mr. Paloma. Sa puntong ito, ewan ko lang kung maaalala ng pinakahuli kong boss na si Mr. Archie Lacson, nang sabihan niya akong alalayan ko siya….ako kunwari ay si “Cabu” at siya (Lacson) naman ay si Mr. Paloma o “Tatang”. Kapo-promote lang ni Mr. Lacson noon bilang Regional Vice-President ng Philippines and Guam. Dalawa kasi sila ni Mr. Dave Lim (ngayon ay Senior Vice-President), na Director naman ng ISP ang pinagsisilbihan ko bilang Assistant. Gusto ni Mr. Lacson na sa kanya na lang ako mag-concentrate sa pag-alalay dahil sa nadagdag na trabahong sumasaklaw sa mga domestic stations.  Dahil sa nangyari ay nakiusap naman ako sa namayapa na naming kasama na si Miguel Estrada na pumalit sa puwesto ko upang umalalay kay Mr. Dave Lim.  Nang banggitin ni Mr. Lacson si “Cabu” ay noon ko lalong naunawaan ang impact ng kanyang pagkatao dahil pati si Mr. Lacson ay napabilib niya. Mula noon ay pinandigan ko na lang ang naging tradisyong tandem nina Mr. Paloma at Mr. Caburian…na ipinagpatuloy namin ni Mr. Lacson, at sa palagay ko ay hindi naman yata kami napahiya.